Арпеҷио
Панҷ ҳолат барои шунидан: ҳамон аккорд, як бор якбора, як бор шикаста. Ҳамон овозҳо, вуруди дигар.
Аккорд дар навишти нотагӣ мисли сутун меистад: ҳамаи сарҳо болои ҳам, ҳамаи овозҳо якбора. Хати мавҷдори чапи он мегӯяд, ки онҳо набояд якҷоя оянд, балки зуд яке пас аз дигаре, аз поён ба боло. Калима аз итолиёвии arpa меояд, яъне чанг — созе, ки аккордро ба тарзи дигар гирифта наметавонад.
Дар ин саҳифа ҳар ҳолат ду бор паҳлӯи ҳам меистад: дар чап бе аломат, дар рост бо аломат. Касе, ки ҳардуро мешунавад, ҳамон овозҳо ва оғози дигарро мешунавад. Маҳз ҳамин аломатро аз қариб ҳамаи аломатҳои дигари ин саҳифаҳо ҷудо мекунад: дар ин ҷо воқеан садо тағйир меёбад, на танҳо тасвир. Ҳардуяш чен шудааст — лаҳзаҳои вуруд аз садо, мавҷ ва ҷойи сарҳо аз тасвири чопшуда.
Аккорд аз ин дарозтар намешавад. Овозҳо бо ҷойивазкунӣ дохил мешаванд ва якҷоя ба охир мерасанд; дар охир ҳамон садо меистад, танҳо аз роҳи дигар омадааст.
Аккорд бе аломат
Чор сар болои ҳам, як вуруд: вақте дар паҳлӯяш чизи дигаре навишта нашудааст, аккорд ҳамин тавр менамояд. Ҳамаи овозҳо якҷоя оғоз меёбанд ва якҷоя қатъ мешаванд. Ин тасвир нуқтаи муқоисаи ҳама чизи минбаъда аст — дар рости он ҳамон чиз боз як бор меистад ва он ҷо маҳз ҳамин як вуруд тағйир меёбад.
Аз поён ба боло
Ҳамон чор овоз, ҳоло бо хати мавҷдор. Дар садо онҳо яке пас аз дигаре дохил мешаванд, аз поён ба боло, ва фосила чунон хурд аст, ки ҳанӯз ҳам ҳамчун аккорд шунида мешавад, на ҳамчун гамма. Нӯги тир лозим нест, вақте ки ба ҳар ҳол ба боло шикаста мешавад; баъзе нашрҳо онро бо вуҷуди ин мегузоранд, то шубҳае намонад.
Аз боло ба поён
Ҳамон аккорд, тир ба поён нигаронида шудааст. Ҳоло овози баландтарин аввал ва пасттарин охирин меояд. Ин ба таври намоён камёбтар аст ва бештар он ҷо меистад, ки бас бояд боз ҳам садо диҳад, ё он ҷо ки даст аз боло меояд. Касе, ки ҳарду тасвирро паси ҳам мешунавад, фарқро дарҳол мешунавад: ҳамон овозҳо, аммо ҳаракат ба қафо меравад.
Аккорди васеъ кушода
Дар ин ҷо овозҳо дар ду октава паҳн шудаанд, дар калиди бас. Як даст инро якбора фаро намегирад ва маҳз барои ҳамин аломат вуҷуд дорад: мавҷ гирифтани имконнопазирро ба гирифтани навохташаванда табдил медиҳад. Дар навишти фортепиано он бинобар ин махсусан зуд-зуд меистад ва он ҷо бештар бе тир.
Аломат ба як аккорд тааллуқ дорад
Ду аккорд паси ҳам ва мавҷ танҳо дар пеши аввалин меистад. Дуюмин сутун боқӣ мемонад. Ин ҷавоб ба саволи зуд-зуд додашаванда аст: аломат ба аккорде тааллуқ дорад, ки дар пешаш меистад, на ба такт ва на ба тамоми ҷой. Касе, ки мехоҳад навбатиро ҳам шикаста кунад, мавҷи дуюм менависад.
Бо кадом суръат ва ба кадом тараф
Бо кадом суръат аккорд шикаста шавад, дар ҳеҷ ҷо навишта нашудааст. Ин ба суръат, ба соз ва ба хислати он ҷо вобаста аст: дар анҷоми ором мавҷ метавонад вақт гирад, дар миёни гузаргоҳи тез он қариб як зарба аст. Бо вуҷуди ин як қоида ҳаст — овози болоӣ бояд ба зарба афтад, вақте ки оҳанг дар боло аст, ва поёнӣ вақте ки бас ҳисоб мекунад. Нашри хуб ҳеҷ кадомро чоп намекунад; ин кори навозанда аст.
Самт бошад чоп мешавад. Бе тир аз поён ба боло шикаста мешавад ва ин ҳолати маъмулӣ аст. Тири ба поён нигаронидашуда дар охири мавҷ инро чаппа мекунад: он гоҳ овози баландтарин аввал меояд. Ҳарду ҳолат дар ин саҳифа шунида мешавад ва дар садо баландиҳо воқеан бо тартиби баръакс мераванд.
Дар паҳлӯ чӣ ҳаст
Аккорд аз кадом овозҳо иборат аст ва кадом аккордҳо ҳастанд: Артикулятсия. Аломатҳои дигаре, ки муайян мекунанд овоз чӣ тавр навохта мешавад, на кадомаш: Ороишҳо.
Аломатҳои нота · Артикулятсия · Ороишҳо · Истилоҳоти мусиқӣ
Инро Anotona ба ҷои шумо мекунад
Аз нотаҳо акс гиред ё оҳангро навозед — Anotona тоналиятро мешиносад, нотаҳоро менависад ва онҳоро ба ҳар тоналияти дигар мебарад. Ройгон.
Anotona-ро бинедҲар овози ин саҳифа ҳисоб карда шудааст, на аз ҷое кӯчонида.