Кадэнцыі

Поўная кадэнцыя

I–IV–V–I · C – F – G – C · T–S–D–T

Тоніка, субдамінанта, дамінанта, тоніка — асноўная формула, якая замацоўвае танальнасць. Тры галоўныя трохгукі разам утрымліваюць усе сем гукаў гамы.

Аўтэнтычная кадэнцыя (дасканалая)

V–I · G – C · D–T

Ад дамінанты да тонікі: заканчэнне, якое гучыць як кропка. Дасканалай яе завуць, калі абодва акорды ў асноўным становішчы, а мелодыя канчаецца на асноўным гуку.

Плагальная кадэнцыя

IV–I · F – C · S–T

Ад субдамінанты да тонікі: тое »амін« у канцы харалаў. Мякчэйшая за поўную кадэнцыю, бо ніводны ўводны гук не цягне да асноўнага.

Паўкадэнцыя

I–V · C – G · T–D

Канчаецца на дамінанце: коска, а не кропка. Сказ застаецца адкрытым, і чакаецца працяг.

Падманлівая кадэнцыя

V–vi · G – Am · D–Tp

Дамінанта вырашаецца не ў тоніку, а ў паралельны мінор: вуха чакае C мажор і атрымлівае A мінор. Так сказ падаўжаюць.

Фрыгійская паўкадэнцыя (у A міноры)

iv⁶–V · Dm/F – E · s–D

У міноры: субдамінанта ў першым звароце апускаецца на паўтон да дамінанты. Гэты крок у басе гучыць фрыгійска — барока і фламенка.

Па чым іх пазнаць

Звярніце ўвагу на апошні акорд. Тоніка ў канцы: поўная кадэнцыя (ад дамінанты) або плагальная кадэнцыя (ад субдамінанты). Дамінанта ў канцы: паўкадэнцыя. Дамінанта, якая не ідзе да тонікі: падманлівая кадэнцыя.