Foto → noten
Eén blad, één foto. Twee herkenners werken naast elkaar, en wie wint hangt niet af van welke leverancier je vertrouwt, maar van de vraag of elke maat ritmisch echt klopt. De beste levert de noten; tekst en akkoorden komen van de ander.
Uit een foto
worden noten.
Fotografeer een pagina bladmuziek. Of speel gewoon de melodie. Allebei worden ze echte bladmuziek — leesbaar, hoorbaar, naar elke toonsoort te verplaatsen.
Twee ingangen
Papier of klank.
Hetzelfde resultaat.
Klank → noten
Speel de melodie of geef een opname door. Vanaf daar loopt dezelfde route: dezelfde zetting, dezelfde regels, hetzelfde resultaat. Geen tweede, minder goed gereedschap voor de dagen zonder blad bij de hand.
Wat daaruit ontstaat
Niet alleen herkend.
Ook goed gezet.
Een herkenner levert toonhoogtes. Of daar een pagina uit komt die een musicus van blad kan spelen, bepaalt het vakwerk dat erna komt — de regels waarnaar muziek al eeuwen wordt gezet.
- MuziekzetwerkEen echt gezette pagina, niet de foto ervan. Scherp op elk formaat, op elk scherm.
- AfspelenBeeld en klank komen uit dezelfde bron en lopen daarom nooit uiteen.
- TransponerenElke toonsoort, meteen — met de schrijfwijze die in de doeltoonsoort echt gebruikt wordt, niet met botweg vervangen voortekens.
- Tekst en akkoordenSchakel over naar het akkoordenblad. Tik op een akkoord en zie de greep: piano, gitaar, ukelele.
- Op het podiumPodiumstand, setlijsten, voetpedaal, beameruitgang, automatisch scrollen. Zonder abonnement, zonder account.
Gemeten, niet beweerd
Elke verbetering
heeft een getal.
Er is een vast meettraject met referentiegegevens. Wie hier een getal noemt, noemt ook het corpus en de datum. Wat niet te meten valt, telt niet als vooruitgang.
0,92Melodie — reeks toonhoogtes van de bovenste balk
0,90Toonsoort — voortekens exact goed
0,77Liedtekst — lettergrepen onder de noten
Intern meettraject, stand september 2026. Deze getallen gaan veranderen — omhoog, en navolgbaar.