د غږولو طریقه

بې نښې

څلور ځله همغه غږ، پر سر یې هیڅ نشته. هر غږ تر راتلونکي لږ مخکې درېږي — دا ډېره وړه تشه د معمولي غږولو برخه ده او لا سټاکاتو نه ده. نور ټول له همدې بڼې سره اندازه کېږي.

نښه په ریښتیا څه بدلوي

د نوټ پر سر ټکی غږ لنډوي، ګړندی یې نه کوي. راتلونکی غږ بیا هم پر خپل ضرب راځي — هغه څه چې په منځ کې پاتې کېږي، چوپتیا ده. د دې پر ځای مخکې غږول سټاکاتو نه دی، بلکې د چټکتیا بدلون دی. د اورېدو تڼۍ همدا دلته اورېدونکې کوي: په اته واړو انځورونو کې د پیل ځایونه یو شان دي.

سټاکاتو څومره لنډ وي، دا په چټکتیا او په ساز پورې اړه لري. په ویلن کې د کمان له پورته کولو، په پیانو کې د کیلۍ له خوشې کولو، په پوکېدونکو سازونو کې له ژبې زېږي — یوه نښه، درې بېلې حرکتونه. هیڅ چاپ شمېره نه ورکوي، ځکه چې داسې شمېره نشته: نښه وايي تر لیکل شوي لنډ، پاتې یې د ذوق او تمرین کار دی.

دوه کمانونه چې د غږولو طریقه نه ده

د لیګاتو کمان سم هماغسې ښکاري لکه تړونکې کرښه، او دا دواړه تل سره ګډېږي: د اوږدولو کمان د یوې لوړوالي دوه نوټونه په یوه اوږد غږ کې سره یوځای کوي، خو د جملې کمان پر بېلابېلو غږونو غځېږي او یوازې دا وايي چې هغوی بې پرې کولو یو له بل ته اوړي. نو د کمان لاندې دوه یو شان نوټونه تل تړل شوي وي. او فرماتا (fermata) خو له سره د غږولو طریقې پوښتنه نه ده، بلکې د وخت ده: غږوونکی چې څومره وخت وغواړي، هغه لیکل شوی ارزښت ودروي.