ښکلاوې

له پاسه که له اصلي غږه؟

اختلاف هم همدلته دی: ټریل له لیکل شوي نوټ پیلېږي که د هغه له پورتني ګاونډي؟ په باروک دوره کې، او تر موزارت پورې هم، له پاسه پیلېږي — ښکلا هلته یو کشش دی چې وروسته حل کېږي. په نولسمه پېړۍ کې، له هومل او شوپن راهیسې، له اصلي غږه پیلېږي. دلته انځورونه وروستنی لوستل ښيي؛ په زړه موسیقۍ کې د چاپ سریزې ته کتل د کار برخه ده، او ښه چاپ دا خبره هماغلته کوي.

په یوه ښکلا کې څو غږونه ځای نیسي، دا هېڅ نښه نه وايي. دا په چټکتیا او په ساز پورې اړه لري: هغه چې دلته په څلورو بدلونونو سره پرانیستل شوی، په ورو برخه کې به لږ وي او په چټکه کې به ډېر.

دوه، چې په نوټونو نه پرانیستل کېږي

په دې کتار کې دوه نښې نشته، ارپېجو (arpeggio) او ګلیساندو (glissando)، او د دې یوازې یو لامل دی: ثابت غږونه نه لري. د اکورډ مخې ته څپه ییزه کرښه وايي چې د هغه غږونه یو له بل وروسته راځي — نه دا چې په څومره چټکتیا. د دوو نوټونو ترمنځ کرښه وايي چې د هغوی ترمنځ لار هم غږېږي — په پیانو کې هغه پر لاره پرتې کیلۍ، په ویلن کې بې پوړیو ښویېدنه. په منځ کې څه شته، دا ساز ټاکي، او له همدې امله یې په نوټونو کې نشي ایښودلی.