అలంకారాలు

పై నుంచా, ప్రధాన స్వరం నుంచా?

అభిప్రాయాలు విడిపోయేది ఇక్కడే: ట్రిల్ రాసిన స్వరం నుంచి మొదలవుతుందా, దాని పై పక్క స్వరం నుంచి మొదలవుతుందా? బరోక్ కాలంలో, మొజార్ట్ దగ్గర కూడా, అది పై నుంచే మొదలవుతుంది — అక్కడ అలంకారం అంటే తర్వాత తీరిపోయే ఒక ఒత్తిడి. పంతొమ్మిదో శతాబ్దంలో, హుమ్మెల్, షోపాన్ నుంచి, అది ప్రధాన స్వరం నుంచి మొదలవుతుంది. ఇక్కడి బొమ్మలు తర్వాతి పఠనాన్నే చూపిస్తున్నాయి; పాత సంగీతంలో ప్రతి ముద్రణ ముందుమాట చూడటం పనిలో భాగమే, మంచి ముద్రణ దాన్ని అక్కడే చెబుతుంది.

ఒక అలంకారంలో ఎన్ని స్వరాలు పడతాయో ఏ గుర్తూ చెప్పదు. అది వేగం మీదా, వాయిద్యం మీదా ఆధారపడుతుంది: ఇక్కడ నాలుగు మార్పులతో విప్పి రాసింది నెమ్మది భాగంలో తక్కువవుతుంది, వేగవంతమైన భాగంలో ఎక్కువవుతుంది.

స్వరాలుగా విప్పలేని రెండు

ఈ వరుసలో రెండు గుర్తులు లేవు, అర్పెజియో (arpeggio) మరియు గ్లిసాండో (glissando), దానికి ఒకటే కారణం: వాటికి స్థిరమైన స్వరాలు లేవు. తీగల ముందు ఉండే అలల గీత దాని ధ్వనులు ఒకదాని తర్వాత ఒకటి వస్తాయని చెబుతుంది — ఎంత వేగంగానో చెప్పదు. రెండు స్వరాల మధ్య ఉండే గీత వాటి మధ్య దారి కూడా మోగుతుందని చెబుతుంది — పియానోలో అవి దారిలో వచ్చే మెట్లు, వయొలిన్‌లో మెట్లు లేని జారుడు. మధ్యలో ఏమి ఉంటుందో వాయిద్యమే నిర్ణయిస్తుంది, అందుకే దాన్ని స్వరాల్లో పెట్టలేం.