Украси
Шест украси, секој врежан двапати: знакот онаков каков што се печати и истото место испишано во ноти — и двете звучат и двете траат точно исто.
Еден знак над нотата, и од еден тон стануваат четири. Украсот не пропишува други тонови, туку начин на кој се свири овој еден: запишаната вредност останува цела, а знакот кажува што се случува во неа. Секој украс стои овде двапати — онака како што се печати и под тоа испишан во ноти. Двата записа траат еднакво; да се слушнат еден по друг е токму она што ја прави слушлива оддалеченоста меѓу записот и звукот.
Трилер (trillo)
Главниот тон и соседката над него се сменуваат толку брзо колку што останува чисто. Знакот не кажува колку се смените; испишани овде стојат четири пара, а вредноста на нотата останува точно иста.
Горен мордент
Еден брз чекор нагоре и назад, потоа останува главниот тон. Знакот е мазниот цик-цак без цртичка. Чекорот не трае подолго од трепкање — целиот остаток од вредноста му припаѓа на главниот тон.
Мордент (mordent)
Истото надолу: еднаш кратко до соседката подолу и веднаш назад. Знакот носи исправена цртичка низ средината на цик-цакот. Во неа е целата разлика од горниот мордент, и лесно се превидува.
Групето (gruppetto)
Четири тона околу запишаната нота: соседката горе, главниот тон, соседката долу, главниот тон. Над нотата свртувањето почнува веднаш; зад неа прво звучи самата нота, а свртувањето доаѓа на крајот.
Краток предудар
Малата нота има цртичка преку знаменцето и се свири толку кратко колку што е можно. На главниот тон не му одзема речиси ништо: паѓа на доба, а главниот тон следи веднаш.
Долг предудар
Малата нота без цртичка не е украс на работ, туку задршка. Зема половина од вредноста на главниот тон — кај нота со точка две третини — и дури потоа се разрешува. Напишана е ситно, а се слуша токму таа.
Одозгора или од главниот тон?
Овде мислењата се разидуваат: дали трилерот почнува на запишаната нота или на соседката над неа? Во барокот, а уште и кај Моцарт, почнува одозгора — украсот таму е напнатост што се разрешува. Во деветнаесеттиот век, од Хумел и Шопен, почнува на главниот тон. Сликите овде го покажуваат подоцнежното читање; кај старата музика, да се погледне предговорот на изданието е дел од работата, а добро издание тоа го кажува токму таму.
Колку тонови собира еден украс не кажува ниту еден знак. Тоа зависи од темпото и од инструментот: она што овде е испишано со четири смени ќе биде помалку во бавен став, а повеќе во брз.
Два што не се даваат да се испишат
Во овој ред недостасуваат два знака, Арпеџо (arpeggio) и Глисандо (glissando), и тоа поради една причина: немаат утврдени тонови. Брановидната линија пред акордот кажува дека неговите тонови доаѓаат еден по друг — не и колку брзо. Цртата меѓу две ноти кажува дека патот меѓу нив звучи — на клавир тоа се дирките по патот, на виолина лизгање без скалила. Што лежи меѓу нив, одлучува инструментот, и затоа тоа не се става во ноти.
Нотни знаци · Динамика · Траења на нотите · Музички поими
Anotona го прави тоа наместо тебе
Фотографирај ги нотите или отсвири ја мелодијата — Anotona го препознава тоналитетот, ги запишува нотите и ги пренесува во кој било друг. Бесплатно.
Погледни ја AnotonaСекој тон на оваа страница е пресметан, а не препишан.