Ποικίλματα
Έξι ποικίλματα, το καθένα χαραγμένο δύο φορές: το σημάδι όπως τυπώνεται και το ίδιο σημείο γραμμένο με νότες — και τα δύο ακούγονται και τα δύο κρατούν ακριβώς το ίδιο.
Ένα σημάδι πάνω από τη νότα, και από έναν ήχο γίνονται τέσσερις. Το ποίκιλμα δεν ορίζει άλλους φθόγγους, αλλά έναν τρόπο να παιχτεί αυτός ο ένας: η γραμμένη αξία μένει ολόκληρη, και το σημάδι λέει τι συμβαίνει μέσα της. Κάθε ποίκιλμα στέκεται εδώ δύο φορές — όπως τυπώνεται και από κάτω γραμμένο με νότες. Οι δύο μορφές κρατούν το ίδιο· το να τις ακούσει κανείς τη μία μετά την άλλη είναι αυτό που κάνει ακουστή την απόσταση ανάμεσα στη γραφή και στον ήχο.
Τρίλια
Ο κύριος φθόγγος και η γειτονική από πάνω εναλλάσσονται τόσο γρήγορα όσο μένει καθαρό. Το σημάδι δεν λέει πόσες είναι οι εναλλαγές· γραμμένες εδώ είναι τέσσερα ζεύγη, και η αξία της νότας μένει ακριβώς η ίδια.
Ανεστραμμένο μόρντεντ
Ένα μόνο γρήγορο βήμα προς τα πάνω και πίσω, και μετά μένει ο κύριος φθόγγος. Το σημάδι είναι το λείο ζιγκ ζαγκ χωρίς γραμμούλα. Το βήμα δεν κρατά περισσότερο από ένα ανοιγόκλεισμα του ματιού — όλη η υπόλοιπη αξία ανήκει στον κύριο φθόγγο.
Mordent
Το ίδιο προς τα κάτω: μία φορά σύντομα στη γειτονική από κάτω και αμέσως πίσω. Το σημάδι φέρει κάθετη γραμμούλα στη μέση του ζιγκ ζαγκ. Σε αυτήν βρίσκεται όλη η διαφορά από το ανεστραμμένο, και ξεφεύγει εύκολα.
Gruppetto
Τέσσερις φθόγγοι γύρω από τη γραμμένη νότα: η γειτονική από πάνω, ο κύριος φθόγγος, η γειτονική από κάτω, ο κύριος φθόγγος. Πάνω από τη νότα ο γύρος αρχίζει αμέσως· πίσω της ακούγεται πρώτα η ίδια η νότα και ο γύρος έρχεται στο τέλος.
Σύντομο ποίκιλμα
Η μικρή νότα έχει μια γραμμούλα στο σημαιάκι της και παίζεται όσο πιο σύντομα γίνεται. Από τον κύριο φθόγγο δεν παίρνει σχεδόν τίποτα: πέφτει στον χρόνο, και ο κύριος φθόγγος ακολουθεί αμέσως.
Μακρό ποίκιλμα
Η μικρή νότα χωρίς γραμμούλα δεν είναι στολίδι στο περιθώριο, αλλά καθυστέρηση. Παίρνει τη μισή αξία του κύριου φθόγγου — στη νότα με τελεία τα δύο τρίτα — και μόνο τότε λύνεται. Γραμμένη μικρή, αυτή είναι που ακούγεται.
Από πάνω ή από τον κύριο φθόγγο;
Εδώ χωρίζονται οι γνώμες: η τρίλια αρχίζει από τη γραμμένη νότα ή από τη γειτονική από πάνω; Στο μπαρόκ, και ακόμη στον Μότσαρτ, αρχίζει από πάνω — το ποίκιλμα είναι εκεί μια ένταση που λύνεται. Τον δέκατο ένατο αιώνα, από τον Χούμελ και τον Σοπέν και μετά, αρχίζει από τον κύριο φθόγγο. Οι εικόνες εδώ δείχνουν τη μεταγενέστερη ανάγνωση· στην παλιά μουσική μια ματιά στον πρόλογο της έκδοσης ανήκει στη δουλειά, και μια καλή έκδοση το λέει ακριβώς εκεί.
Πόσοι φθόγγοι χωρούν σε ένα ποίκιλμα δεν το λέει κανένα σημάδι. Εξαρτάται από το τέμπο και το όργανο: αυτό που είναι γραμμένο εδώ με τέσσερις εναλλαγές θα γίνει λιγότερο σε αργό μέρος και περισσότερο σε γρήγορο.
Δύο που δεν γράφονται με νότες
Από αυτή τη σειρά λείπουν δύο σημάδια, το Arpeggio και το Glissando, και για έναν λόγο: δεν έχουν σταθερούς φθόγγους. Η κυματιστή γραμμή μπροστά από μια συγχορδία λέει ότι οι ήχοι της έρχονται ο ένας μετά τον άλλον — όχι πόσο γρήγορα. Η γραμμή ανάμεσα σε δύο νότες λέει ότι ο δρόμος ανάμεσά τους ακούγεται — στο πιάνο είναι τα πλήκτρα στον δρόμο, στο βιολί ένα γλίστρημα χωρίς σκαλοπάτια. Τι βρίσκεται ανάμεσα το αποφασίζει το όργανο, και γι’ αυτό δεν μπαίνει σε νότες.
Μουσικά σύμβολα · Δυναμική · Αξίες φθόγγων · Λεξικό μουσικής
Η Anotona το κάνει για σένα
Φωτογράφισε τις νότες ή παίξε τη μελωδία — η Anotona βρίσκει την τονικότητα, γράφει τις νότες και τις μεταφέρει σε όποια άλλη θέλεις. Δωρεάν.
Δες την AnotonaΚάθε φθόγγος σε αυτή τη σελίδα είναι υπολογισμένος, όχι αντιγραμμένος.