Արտիկուլյացիա

Առանց նշանի

Չորս անգամ նույն հնչյունը, վերևում ոչինչ։ Ամեն հնչյուն ընդհատվում է հաջորդից քիչ առաջ. այդ չնչին բացակը սովորական նվագի մասն է և դեռ ստակատո չէ։ Հենց այս տարբերակի հետ է չափվում մնացած ամեն ինչ։

Ի՞նչ է փոխում նշանն իրականում

Նոտայի վրայի կետը հնչյունը կարճացնում է, ոչ թե արագացնում։ Հաջորդ հնչյունը միևնույն է գալիս իր հարվածին, իսկ նրանց միջև մնում է լռություն։ Դրա փոխարեն ավելի շուտ շարունակելը ստակատո չէ, այլ տեմպի փոփոխություն։ Հենց դա է լսելի դարձնում նվագարկման կոճակը. սկսելու տեղերը ութ նկարում էլ նույնն են։

Թե որքան կարճ է ստակատոն, կախված է տեմպից և նվագարանից։ Ջութակի վրա այն ծնվում է աղեղը վերցնելուց, դաշնամուրի վրա՝ ստեղնը բաց թողնելուց, փողայիններում՝ լեզվից. մեկ նշան, երեք տարբեր շարժում։ Ոչ մի հրատարակություն թիվ չի տալիս, քանի որ այդպիսի թիվ չկա. նշանն ասում է՝ գրվածից կարճ, իսկ մնացածը ճաշակի և վարժանքի գործ է։

Երկու կապ, որոնք արտիկուլյացիա չեն

Լեգատոյի կապը ճիշտ այնպես է երևում, ինչպես Կապ, և այս երկուսը մշտապես շփոթվում են. երկարացման կապը նույն բարձրության երկու նոտան միացնում է մեկ ավելի երկար հնչյունի, իսկ արտահայտչական կապը տարածվում է տարբեր հնչյունների վրա և միայն ասում է, որ դրանք առանց ընդհատման անցնում են իրար մեջ։ Ուստի կապի տակ երկու միանման նոտա միշտ երկարացված են։ Իսկ Ֆերմատա-ն ընդհանրապես արտիկուլյացիայի հարց չէ, այլ ժամանակի. այն կասեցնում է գրված տևողությունը այնքան, որքան կամենա կատարողը։