அலங்காரங்கள்

மேலிருந்தா, முதன்மைச் சுரத்திலிருந்தா?

கருத்து வேறுபடுவது இங்குதான்: டிரில் எழுதப்பட்ட சுரத்தில் தொடங்குகிறதா, அதற்கு மேலுள்ள அண்டைச் சுரத்தில் தொடங்குகிறதா? பரோக் காலத்திலும், மொசார்ட்டிலும் கூட, அது மேலிருந்தே தொடங்குகிறது — அங்கு அலங்காரம் என்பது பின்னர் தீரும் ஓர் இறுக்கம். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், ஹும்மல், ஷோபான் முதல், அது முதன்மைச் சுரத்தில் தொடங்குகிறது. இங்குள்ள படங்கள் பிந்தைய வாசிப்பையே காட்டுகின்றன; பழைய இசையில் பதிப்பின் முன்னுரையைப் பார்ப்பது வேலையின் ஒரு பகுதி, நல்ல பதிப்பு அதை அங்கேயே சொல்லிவிடும்.

ஓர் அலங்காரத்துள் எத்தனை சுரங்கள் அடங்கும் என்பதை எந்த அடையாளமும் சொல்வதில்லை. அது வேகத்தையும் இசைக்கருவியையும் பொறுத்தது: இங்கு நான்கு மாற்றங்களாக விரித்து எழுதியது மெதுவான பகுதியில் குறையும், வேகமான பகுதியில் கூடும்.

சுரங்களாக விரிக்க முடியாத இரண்டு

இந்த வரிசையில் இரண்டு அடையாளங்கள் இல்லை, ஆர்பெஜியோ (arpeggio) மற்றும் க்ளிசாண்டோ (glissando), அதற்குக் காரணம் ஒன்றே: அவற்றுக்கு நிலையான சுரங்கள் இல்லை. கார்டுக்கு முன் வரும் அலை வடிவக் கோடு அதன் ஒலிகள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வரும் என்று சொல்கிறது — எவ்வளவு வேகமாக என்று சொல்வதில்லை. இரு சுரங்களுக்கு இடையிலான கோடு அவற்றுக்கு இடையிலான பாதையும் ஒலிக்கும் என்று சொல்கிறது — பியானோவில் அது வழியில் வரும் விசைகள், வயலினில் படிகளற்ற சறுக்கல். இடையில் என்ன இருக்கும் என்பதை இசைக்கருவியே தீர்மானிக்கிறது, அதனால்தான் அதைச் சுரங்களில் வைக்க முடிவதில்லை.