ஒலிப்பு முறை

அடையாளம் இல்லாமல்

நான்கு முறை அதே சுரம், மேலே எதுவும் இல்லை. ஒவ்வொரு ஒலியும் அடுத்ததற்குச் சற்று முன்பே நின்றுவிடும் — இந்த மிகச் சிறிய இடைவெளி சாதாரண வாசிப்பின் பகுதியே, இன்னும் ஸ்டக்காட்டோ அல்ல. மற்ற எல்லாவற்றையும் இந்த வடிவத்தோடு அளக்கிறோம்.

அடையாளம் உண்மையில் எதை மாற்றுகிறது

சுரத்தின் மேலுள்ள புள்ளி ஒலியைக் குறைக்கிறது, வேகப்படுத்துவதில்லை. அடுத்த சுரம் இருந்தாலும் தன் தாளத்திலேயே வரும் — இடையில் இருப்பது அமைதி. அதற்குப் பதிலாக முன்னதாகத் தொடர்ந்தால் அது ஸ்டக்காட்டோ அல்ல, வேகத்தை மாற்றியது. கேட்கும் பொத்தான் இங்கே இதைத்தான் காதுக்குக் காட்டுகிறது: எட்டுப் படங்களிலும் தொடங்கும் இடம் ஒன்றே.

ஸ்டக்காட்டோ எவ்வளவு குறுகியது என்பது வேகத்தையும் இசைக்கருவியையும் பொறுத்தது. வயலினில் வில்லை உயர்த்துவதிலிருந்து, பியானோவில் விசையை விடுவதிலிருந்து, காற்றுக் கருவிகளில் நாக்கிலிருந்து பிறக்கிறது — ஒரு அடையாளம், மூன்று வெவ்வேறு அசைவுகள். எந்தப் பதிப்பும் எண்ணைத் தருவதில்லை, ஏனெனில் அப்படி ஓர் எண் இல்லை: எழுதியதை விடக் குறுகியது என்று மட்டுமே அடையாளம் சொல்கிறது, மீதி ரசனையும் பயிற்சியும்.

ஒலிப்பு முறை அல்லாத இரண்டு வளைவுகள்

லெகாட்டோவின் வளைவு இணைப்பு வளைவு போலவே தோன்றும், இவ்விரண்டும் தொடர்ந்து குழப்பப்படுகின்றன: நீட்டிப்பு வளைவு ஒரே உயரமுள்ள இரு சுரங்களை ஒரு நீண்ட ஒலியாக இணைக்கிறது, சொற்றொடர் வளைவோ வெவ்வேறு சுரங்களின் மேல் பரவி, அவை துண்டிக்கப்படாமல் ஒன்றுக்குள் ஒன்று செல்கின்றன என்பதை மட்டுமே சொல்கிறது. எனவே வளைவுக்குக் கீழே இரண்டு ஒரே சுரங்கள் இருந்தால் அது எப்போதும் நீட்டிப்பு. ஃபெர்மாட்டா (fermata) என்பது ஒலிப்பு முறையின் கேள்வியே அல்ல, காலத்தின் கேள்வி: வாசிப்பவர் விரும்பும் வரை எழுதப்பட்ட கால அளவை நிறுத்தி வைக்கிறது.