Nótnalyklar

Fjórir lyklar, ein regla: hver setur ákveðinn tón á ákveðna línu, og allt annað leiðir af því. Allir 4 á einum stað.

Fimm línur segja einar og sér ekkert. Það er lykillinn fremst í línunni sem ákveður hvaða tónn situr hvar — og einmitt þess vegna eru þeir fleiri en einn: kontrabassi og flauta þyrftu í sama lykli svo margar hjálparlínur að enginn læsi þær lengur.

Nöfnin segja hvað táknið gerir. G-lykillinn setur tóninn g á aðra línu, F-lykillinn f á fjórðu, C-lykillinn miðlægt c á þriðju eða fjórðu. Afgangurinn leiðir af því: línur og bil eru stigi án gata.

Hver tónn á þessari síðu er reiknaður, ekki afritaður.