Griptafla fyrir trompet — hver tónn og grip hans
Allir tónar B♭-trompetsins frá F#3 til C6 með ventlagripi, ritaðir og hljómandi. Og hvers vegna sumir tónar hafa annað grip.
Trompet hefur þrjá ventla, og með þeim má leika hvern einasta tón. Það hljómar lítið fyrir heilt hljóðfæri, og einmitt þar liggur bragðið: ventlarnir búa ekki til tónana, þeir lækka þá. Tóninn sjálfan gerir vörin — eftir spennunni svarar annar náttúrutónn, og röð þessara náttúrutóna liggur þegar í pípunni.
Það sem ventlarnir gera kemst í eina setningu: sá fyrsti lækkar um tvo hálftóna, sá annar um einn, sá þriðji um þrjá. Sá sem þrýstir tveimur niður lækkar um summuna; sá sem þrýstir öllum þremur lækkar um sex. Meira en sex hálftóna þarf aldrei, því þá er næsti náttúrutónn fyrir neðan þegar kominn.
Af þessu leiðir öll taflan. Hún stendur hér að neðan í heild, og hún er ekki afrituð heldur reiknuð — hvert grip er það sem gerir næsta náttúrutón fyrir ofan að þeim tóni sem leitað er að.
Hvernig taflan er lesin
Ein lína er einn tónn. Til vinstri stendur hann eins og hann stendur í nótunum, við hliðina eins og hann hljómar í raun, og til hægri gripið. Hringirnir þrír eru ventlarnir þrír í þeirri röð sem fingurnir liggja; sá fyrsti er næstur munnstykkinu. Fylltur hringur merkir niðurþrýstan.
Tölurnar við hliðina eru venjuleg skammstöfun. »13« merkir fyrsta og þriðja ventil, sá annar helst uppi. Tónn án ventils kallast opinn og er hittur með vörinni einni.
| Ritað | Hljómar | Grip |
|---|---|---|
| F#3 | E3 | |
| G3 | F3 | |
| G#3 | F#3 | |
| A3 | G3 | |
| A#3 | G#3 | |
| B3 | A3 | |
| C4 | A#3 | |
| C#4 | B3 | |
| D4 | C4 | |
| D#4 | C#4 | |
| E4 | D4 | |
| F4 | D#4 | |
| F#4 | E4 | |
| G4 | F4 | |
| G#4 | F#4 | |
| A4 | G4 | |
| A#4 | G#4 | |
| B4 | A4 | |
| C5 | A#4 | |
| C#5 | B4 | |
| D5 | C5 | |
| D#5 | C#5 | |
| E5 | D5 | |
| F5 | D#5 | |
| F#5 | E5 | |
| G5 | F5 | |
| G#5 | F#5 | |
| A5 | G5 | |
| A#5 | G#5 | |
| B5 | A5 | |
| C6 | A#5 |
Hvaðan gripin koma
Ventill 1 lækkar um tvo hálftóna, ventill 2 um einn, ventill 3 um þrjá. Þannig nást sjö þrep: opinn, svo 2, svo 1, svo 1 og 2 saman, svo 2 og 3, svo 1 og 3, og loks allir þrír. Þetta eru nákvæmlega skrefin frá núlli upp í sex hálftóna, án eyðu og ekkert tvisvar.
Náttúrutónarnir gefa upphafspunktana. Þeir liggja ekki jafnt: langt hver frá öðrum neðst, sífellt þéttar ofar. Þess vegna þarf lága sviðið allar sex lækkanirnar, meðan einn eða tveir ventlar ofar loka þegar bilinu að næsta tóni.
Þarna leynist fínleiki: þrjá hálftóna má grípa á tvo vegu, með þriðja ventli einum eða með fyrsta og öðrum saman. Venjan er fyrsti og annar. Dráttur þriðja verður þá laus til leiðréttingar, því lágu samsetningarnar liggja frá náttúrunnar hendi ívið hátt.
Hvers vegna sumir tónar hafa tvö grip
Liggi tónn þannig að tveir náttúrutónar nái til hans eru gripin tvö. Annað gengur út frá lægri náttúrutóni og krefst lítillar lækkunar, hitt frá þeim hærri og krefst fleiri ventla.
Taflan setur hið venjulega fremst. Venjulegt merkir: frá lægsta mögulega náttúrutóni, því hann svarar öruggast. Hin eru ekki neyðarúrræði heldur verkfæri — í hröðum hlaupum sparar annað grip stundum alla fingraskiptingu, og á háa sviðinu hittir þægilegri varaspenna öruggar.
Hvers vegna trompetinn hljómar dýpra en hann stendur
Venjulegur trompet stendur í B♭. Það merkir: þegar leikarinn tekur þann ritaða tón sem hann lærði allra fyrst, hljómar í raun tónn heilli stórri sekúnd dýpra. Þess vegna stendur taflan öll tvisvar — til vinstri eins og stendur í nótunum, við hliðina það sem píanó myndi leika með.
Þetta er ekki sérviska þessa eina hljóðfæris heldur reglan fyrir hálfa blásarasveitina. Hvernig þetta hangir allt saman og hvernig reiknað er milli dálkanna tveggja stendur hjá Transponering.
Hvað stendur við hliðina
Nótnagildin og lengdir þeirra: Nótnagildi. Hvernig nótur eru yfirleitt lesnar: Að læra að lesa nótur.
Anotona gerir þetta fyrir þig
Taktu mynd af nótunum eða spilaðu laglínuna — Anotona þekkir tóntegundina, skrifar nóturnar og færir þær í hvaða aðra sem er. Ókeypis.
Skoðaðu AnotonaHver tónn á þessari síðu er reiknaður, ekki afritaður.