Skrauttónar
Sex skrauttónar, hver grafinn tvisvar: merkið eins og það er prentað og sami staður skrifaður út — hvort tveggja hljómar og hvort tveggja tekur nákvæmlega jafn langan tíma.
Eitt merki yfir nótuna, og úr einum hljómi verða fjórir. Skrauttónn segir ekki fyrir um aðra tóna heldur um leið til að leika þennan: skrifað gildi stendur óbreytt, og merkið segir hvað gerist innan þess. Hver skrauttónn stendur hér tvisvar — eins og hann er prentaður og fyrir neðan skrifaður út. Báðar gerðirnar taka jafn langan tíma; að hlusta á þær hvora á eftir annarri er það sem gerir bilið milli skriftar og hljóms heyranlegt.
Trilla
Aðaltónninn og nágranninn fyrir ofan skiptast á eins hratt og haldist getur hreint. Merkið segir ekki hversu mörg skiptin eru; skrifuð út eru þau hér fjögur pör, og nótugildið helst nákvæmlega hið sama.
Efri mordent
Eitt hratt skref upp og til baka, síðan liggur aðaltónninn. Merkið er sléttur sikksakk án striks. Skrefið tekur ekki lengri tíma en augnablik — allt sem eftir er af gildinu tilheyrir aðaltóninum.
Mordent
Hið sama niður á við: einu sinni stutt til nágrannans fyrir neðan og strax til baka. Merkið ber lóðrétt strik í gegnum miðjan sikksakkinn. Það er allur munurinn frá efri mordentinum, og hann sést auðveldlega yfir.
Gruppettó
Fjórir tónar í kringum skrifuðu nótuna: nágranninn fyrir ofan, aðaltónninn, nágranninn fyrir neðan, aðaltónninn. Standi merkið yfir nótunni byrjar hringurinn strax; standi það á eftir henni hljómar nótan fyrst og hringurinn kemur í lokin.
Stutt forslag
Litla nótan ber strik gegnum fánann sinn og er leikin eins stutt og mögulegt er. Hún tekur nánast ekkert frá aðaltóninum: hún fellur á slagið, og aðaltónninn kemur strax á eftir.
Langt forslag
Litla nótan án striks er ekkert skraut úti á jaðri heldur forhald. Hún tekur helminginn af gildi aðaltónsins — tvo þriðju af punktaðri nótu — og leysist fyrst þá. Skrifuð smá er það hún sem heyrist.
Ofan frá eða frá aðaltóninum?
Hér skiptast menn í tvö horn: byrjar trilla á skrifuðu nótunni eða á nágrannanum fyrir ofan? Í barokk, og enn hjá Mozart, byrjar hún ofan frá — skrautið er þar spenna sem leysist. Á nítjándu öld, frá Hummel og Chopin, byrjar hún á aðaltóninum. Myndirnar hér sýna seinni lesturinn; í eldri tónlist er það hluti af verkinu að líta í formála útgáfunnar, og góð útgáfa segir það einmitt þar.
Hversu margir tónar komast fyrir í skrauti segir ekkert merki. Það fer eftir hraða og hljóðfæri: það sem hér er skrifað út með fjórum skiptum verða færri í hægum kafla og fleiri í hröðum.
Tveir sem ekki er hægt að skrifa út
Tvö merki vantar í þessa röð, Arpeggíó og Glissandó, og það af einni ástæðu: þau hafa enga fasta tóna. Bylgjulínan framan við hljóm segir að tónar hans komi hver á eftir öðrum — ekki hversu hratt. Strikið milli tveggja nótna segir að leiðin þar á milli hljómi — á píanó eru það nóturnar á milli, á fiðlu rennibraut án þrepa. Hvað liggur þar á milli ræður hljóðfærið, og þess vegna verður því ekki komið í nótur.
Nótnamerki · Styrkleikamerki · Nótnagildi · Tónlistarhugtök
Anotona gerir þetta fyrir þig
Taktu mynd af nótunum eða spilaðu laglínuna — Anotona þekkir tóntegundina, skrifar nóturnar og færir þær í hvaða aðra sem er. Ókeypis.
Skoðaðu AnotonaHver tónn á þessari síðu er reiknaður, ekki afritaður.