Drejtimi i bishtit të notës
Pesë raste për t’i dëgjuar dhe për t’i parë: e njëjta masë një herë e radhitur si duhet dhe një herë me bishtin e kthyer me forcë. Tingulli mbetet i njëjtë.
Bishti nuk thotë asgjë për tingullin. Ai shkon lart ose poshtë që nota të mbetet brenda pentagramit e të mos dalë përtej buzës së tij. Rregulli është vija e mesit — e treta nga të pesat: nën të bishti shkon lart dhe qëndron djathtas kokës, mbi të dhe më lart shkon poshtë dhe qëndron majtas.
Në çelësin e violinës mbi vijën e mesit rri B, në çelësin e basit D. Nuk bëhet fjalë, pra, për një lartësi të caktuar por për një vend në pentagram — i njëjti B merr në një çelës tjetër një bisht tjetër.
Në këtë faqe çdo rast qëndron dy herë njëri pranë tjetrit: majtas ashtu si duhet radhitur, djathtas me të kundërtën e imponuar. Të dyja tingëllojnë njësoj — lartësitë dhe hyrjet janë matur nga tingulli, drejtimi i bishtit nga pamja e shtypur.
Nën vijën e mesit
Tingulli E qëndron nën vijën e mesit, prandaj bishti shkon lart dhe rri djathtas kokës. Kështu mbetet brenda pentagramit. Djathtas i njëjti E me bishtin e kthyer me forcë poshtë: ai del nën pentagram dhe leximi bëhet më i rëndë. Lartësia është e njëjtë në të dyja pamjet.
Mbi vijën e mesit dhe më lart
C-ja e lartë ndodhet mbi vijën e mesit, prandaj bishti shkon poshtë dhe rri majtas kokës. Kufiri është i prerë: edhe B-ja që rri mbi vijën e mesit e merr bishtin poshtë. Djathtas e njëjta notë me bishtin e kthyer me forcë lart — përsëri i njëjti tingull, një pamje tjetër.
Akord: vendos tingulli më i largët
Një akord ka tri koka dhe një bisht. Drejtimin e tij e vendos tingulli që qëndron më larg vijës së mesit. Këtu më i ulëti është më larg se më i larti, prandaj bishti shkon lart — edhe pse një nga notat qëndron mbi vijën e mesit. Djathtas i njëjti akord i kthyer me forcë poshtë.
Grup nën trarë: një drejtim për të gjitha
Katër të teta nën një trarë. Veç e veç do të shkonin në drejtime të ndryshme, sepse dy ndodhen nën dhe dy mbi vijën e mesit. Por trari i lidh në një grup, dhe grupi merr një drejtim të vetëm — me të njëjtin kut: numërohet tingulli më i largët. Djathtas i njëjti grup i kthyer me forcë lart.
Dy zëra: larg njëri-tjetrit
Dy zëra në një pentagram. Këtu nuk numërohet më pozicioni por zëri: i sipërmi e merr bishtin lart, i poshtmi poshtë, edhe sikur të dy të qëndronin nga e njëjta anë e vijës së mesit. Kështu në lexim shihet menjëherë se cila notë i përket cilit zë. Djathtas e njëjta gjë e ndërruar — dhe pikërisht atëherë humbet fija.
Vendos vija e mesit
Tri raste dalin përtej rregullit të thjeshtë, dhe pikërisht ato ngatërrojnë në lexim. Në një akord vendos tingulli që qëndron më larg vijës së mesit — as më i larti, as më i ulëti. Një grup nën trarë merr një drejtim të vetëm për të gjitha notat e veta, edhe atje ku secila veç e veç do të qëndronte ndryshe. Dhe aty ku dy zëra ndajnë një pentagram, i sipërmi shkon gjithmonë lart dhe i poshtmi gjithmonë poshtë, kudo që ndodhen notat: atje bishti thotë se cilit zë i përket nota.
Nota e plotë nuk ka bisht fare. Pyetja shtrohet vetëm nga gjysma e tutje — dhe nga e teta shtohet flamuri, gjithmonë në të njëjtën anë me bishtin.
Çfarë qëndron pranë
Sa e gjatë është një notë dhe nga vjen fare bishti: Vlerat e notave. Si lexohet një partiturë që nga fillimi: Të mësojmë të lexojmë nota.
Shenjat e notave · Të mësojmë të lexojmë nota · Termat muzikore
Anotona e bën këtë për ty
Fotografo notat ose luaj melodinë — Anotona e njeh tonalitetin, i shkruan notat dhe i kalon në çdo tonalitet tjetër. Falas.
Shiko AnotonënÇdo notë në këtë faqe është llogaritur, jo kopjuar.