Fermata, shenja e frymëmarrjes dhe pauza që shtrihet nëpër disa masa
Pesë shenja për t’i dëgjuar dhe për t’i parë. Katër prej tyre nuk ndryshojnë asgjë në tingull — i flasin interpretuesit. Vetëm një numëron vërtet masa.
Ka shenja që nuk ndryshojnë asnjë lartësi tingulli dhe megjithatë vendosin se si do të tingëllojë një pjesë. Fermata mban, shenja e frymëmarrjes hap vend për ajrin, cezura pret. Sa gjatë, nuk shkruhet askund: vendos interpretuesi.
Pikërisht kjo është matur në këtë faqe. Çdo shenjë qëndron dy herë pranë njëra-tjetrës — majtas pa, djathtas me. Në katër nga pesë lartësitë, çastet e hyrjes dhe kohëzgjatjet janë të njëjta në të dyja figurat; ndryshon vetëm figura e gdhendur. Kush shtyp butonin e dëgjimit nuk do të dëgjojë ndonjë ndryshim, dhe kjo nuk është e metë e faqes por vetë çështja.
Shenja e pestë është tjetër. Pauza nëpër disa masa mbledh disa masa të zbrazëta në një figurë të vetme dhe shkruan numrin sipër saj. Në tingull qëndron gjithë heshtja — pra, ajo numërohet vërtet.
Korona
Mbi notën e fundit të masës së parë qëndron një hark me një pikë. Ai thotë: mbaje këtë notë më gjatë se ç’është shkruar. Sa më gjatë, nuk shkruhet askund. Në të dhënat e tingullit nuk ndryshon asgjë — çasti i hyrjes dhe kohëzgjatja janë të njëjta majtas e djathtas, është matur. Shenja i flet njeriut, jo makinës.
Korona mbi një pauzë
E njëjta shenjë mbi një pauzë e zgjat heshtjen në vend të një tingulli. Ajo qëndron shpesh pikërisht para një pjese të re: dëgjuesi duhet ta dëgjojë ndërprerjen. Edhe këtu tingulli mbetet i njëjtë; pauza zgjat njësoj në të dyja figurat, dhe atë që shkon përtej e bën interpretuesi.
Shenja e frymëmarrjes
Një presje mbi penxhere do të thotë: këtu merret frymë. Frymorëve dhe këngëtarëve u duhet kjo, harkorët e vendosin sërish harkun. Koha për këtë merret nga nota e mëparshme — masa mbetet e plotë, nota thjesht lëshohet pak më herët. Nga kjo nuk ka asgjë në tingull.
Cezura
Dy vija të shkurtra të pjerrëta mbi penxhere, në orkestër i quajnë shina hekurudhe. Presin më prerë se shenja e frymëmarrjes: gjithçka ndalet, dhe pas kësaj fillon diçka e re. Sa zgjat heshtja, sërish vendos interpretuesi ose dirigjenti. Tingulli mbetet i njëjtë në të dyja figurat.
Pauzë nëpër disa masa
Këtu vërtet ndryshon diçka. Majtas masat e zbrazëta qëndrojnë një nga një, djathtas janë mbledhur në një figurë: tra i trashë me numrin e masave sipër. Në tingull heshtja zgjat njësoj në të dyja rastet — pra, ajo numërohet vërtet. Në partiturat e orkestrës kjo kursen faqe të tëra, por kërkon numërim të qëndrueshëm.
Çfarë qëndron në figurë dhe çfarë në tingull
Fermata mbi notën e fundit të një pjese është më e shpeshta e këtyre shenjave. Zakonisht mbahet një herë e gjysmë deri në dy herë vlera e shkruar, por kjo është zakon e jo rregull — në kor dirigjenti jep shenjën për të vazhduar; kur luhet vetëm, vendos fryma.
Mbi një pauzë fermata bën të njëjtën gjë: e zgjat heshtjen. Shenja e frymëmarrjes, përkundrazi, e merr kohën e vet nga nota e mëparshme në vend që ta shtojë — masa mbetet e plotë. Cezura, dy vija të shkurtra të pjerrëta mbi penxhere, pret më prerë se fryma dhe shpesh qëndron para një mendimi të ri.
Në materialin e orkestrës pauza nëpër disa masa kursen faqe të tëra. Në vend të njëzet masave të zbrazëta qëndron një tra i trashë me numrin sipër — numërimi prapëseprapë duhet bërë, dhe kush ngatërrohet hyn në vendin e gabuar.
Çfarë qëndron pranë
Shenjat e pauzës dhe kohëzgjatjet e tyre: Vlerat e notave. Si lexohen notat nga fillimi: Të mësojmë të lexojmë nota.
Shenjat e notave · Korona · Termat muzikore
Anotona e bën këtë për ty
Fotografo notat ose luaj melodinë — Anotona e njeh tonalitetin, i shkruan notat dhe i kalon në çdo tonalitet tjetër. Falas.
Shiko AnotonënÇdo notë në këtë faqe është llogaritur, jo kopjuar.