Shqip

Shenjat e notave

Format muzikore — si është ndërtuar një pjesë

Gjashtë mënyra ndërtimi mbi një melodi të vetme: ajo që përsëritet, ajo që kthehet, ajo që kthehet e ndryshuar — dhe ajo që qëndron në një tonalitet tjetër.

Një pjesë është më shumë se një varg tingujsh. Ka një ndërtim: diçka kthehet, diçka qëndron mes kthimeve, diçka vjen përsëri e ndryshuar. Ky ndërtim quhet formë dhe është arsyeja pse një pjesë tre-minutëshe nuk tingëllon si tre minuta rastësie.

Në këtë faqe e njëjta melodi e thjeshtë qëndron gjashtë herë dhe çdo herë është ndërtuar ndryshe. Ajo që ndryshon nuk qëndron te tingujt por te radhitja e tyre — dhe pikërisht kjo mund të numërohet.

Pamjet janë vërtet të gdhendura dhe të matura: shkronjat mbi pjesët, vijat e dyfishta të masës mes tyre dhe vargu i tingujve i çdo pjese ndodhen në pamje dhe në tingull, dhe të dyja mund të vihen përballë njëra-tjetrës.

Ostinatoja

Poshtë rrjedh një model i shkurtër dhe rrjedh gjithmonë njëlloj. Sipër tij melodia lëviz lirshëm më tej. Modeli nuk ndryshon, vetëm pushon — dhe sa kohë që rrjedh, mban gjithçka që shtrihet mbi të. Kush i njeh figurat e basit nga këngët e sotme, e njeh ostinaton.

Tri masa: poshtë tri herë i njëjti model, sipër tij një melodi e lirë
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b       2

Kanoni

E njëjta melodi dy herë, por jo njëkohësisht: zëri i dytë fillon më vonë dhe pastaj këndon tingull pas tingulli të njëjtën gjë. Atë që tingëllon bashkë aty askush nuk e ka menduar veçmas — lind nga fakti se një melodi e vetme shoqëron vetveten.

Dy zëra, i dyti hyn dy rrahje më vonë me të njëjtën melodi
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b       2

Forma e këngës

Tri pjesë, dhe e para kthehet në fund e pandryshuar. Mes tyre qëndron diçka tjetër, që kthimi të dëgjohet vërtet si kthim. Ndërtimi më i thjeshtë që tingëllon si një e tërë, dhe prandaj më i shpeshti nga të gjithë.

Tri pjesë me shkronjat A, B dhe A, të ndara me vija të dyfishta
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b     A   B A

Rondoja

E njëjta pjesë kthehet disa herë, dhe mes paraqitjeve të saj qëndron çdo herë diçka e re. Ajo që kthehet e mban pjesën bashkë, ajo që është në mes e mban në lëvizje. Sa më shpesh vjen pjesa që kthehet, aq më shumë dëgjuesi tashmë e pret.

Pesë pjesë: pjesa që kthehet tri herë, mes saj dy herë diçka e re
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b     A   B A   C A

Temë me variacion

Tema qëndron në fillim krejt thjesht. Pastaj kthehet — e zbukuruar, e rrethuar, e shtjelluar në vlera më të vogla. Pikat e mbështetjes mbeten të njëjtat, përndryshe nuk do të ishte më tema; gjithçka mes tyre është e re. Prandaj pjesa e dytë quhet A me një shenjë.

Tema në çerekë, pastaj të njëjtit tinguj të rrethuar me të tetat
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b     A   A′

Forma e sonatës

Dy tema, dhe në fillim qëndrojnë në tonalitete të ndryshme: e para në tonalitetin bazë, e dyta më lart. Në mes punohet me të dyja. Në fund kthehen të dyja, dhe tani edhe e dyta qëndron në tonalitetin bazë — ky barazim është gjithë kuptimi i formës.

Pesë pjesë: dy tema, një pjesë e mesme, pastaj të dyja temat sërish
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b     A   B C   A B

Gjashtë format me një vështrim

Çdo rresht emërton ndërtimin dhe atë nga e cila ai njihet në pamje. Vargjet e shkronjave qëndrojnë pikërisht ashtu mbi pamjet e kësaj faqeje; janë të numëruara e jo të vlerësuara me sy.

FormëNdërtimNga çfarë njihet
Ostinatojanjë model, që rrjedh pa ndërprerjeZëri i poshtëm luan tri herë të njëjtin varg tingujsh
Kanoninjë melodi, dy herë, e zhvendosurZëri i dytë përsërit të parin, dy rrahje më vonë
Forma e këngësA B APjesa e parë dhe e treta tingëllojnë njëlloj tingull pas tingulli
RondojaA B A C AE njëjta pjesë tingëllon tri herë, e pandryshuar
Temë me variacionA A′Çdo tingull i katërt i variacionit është një tingull i temës
Forma e sonatësA B C A BTema e dytë tingëllon në fillim më lart dhe në fund në tonalitetin bazë

Si lexohet një formë

Pjesët marrin shkronja: e para quhet A, tjetra që është e ndryshme B, ajo pas saj që është e ndryshme C. Kur një pjesë kthehet, merr prapë shkronjën e saj të vjetër — prandaj forma e këngës lexohet si A B A dhe rondoja si A B A C A. Nëse kthehet e ndryshuar, merr edhe një shenjë.

Në shkrimin muzikor një vijë e dyfishtë mase i ndan pjesët, dhe në fund qëndron një vijë përfundimtare e trashë. Asnjëra nuk është zbukurim: vija e dyfishtë thotë se këtu fillon diçka e re, pa u ndalur muzika.

Dy nga gjashtë format nuk mbajnë shkronja, sepse nuk kanë pjesë. Te ostinatoja i njëjti model rrjedh i pandryshuar ndërsa sipër tij lëviz diçka tjetër; te kanoni zëri i dytë këndon të njëjtën melodi, vetëm më vonë. Ndërtimi i tyre qëndron njëri mbi tjetrin e jo njëri pas tjetrit.

Çfarë qëndron pranë

Si bëhen vijat tinguj: Të mësojmë të lexojmë nota. Më e rrepta nga të gjitha format, me gjashtë shndërrime të një teme: Fuga. Si numërohet një masë, para se të numërohen pjesë të tëra: Masat.

Shenjat e notave · Termat muzikore

Anotona e bën këtë për ty

Fotografo notat ose luaj melodinë — Anotona e njeh tonalitetin, i shkruan notat dhe i kalon në çdo tonalitet tjetër. Falas.

Shiko Anotonën

Çdo notë në këtë faqe është llogaritur, jo kopjuar.