Të shtatë modet

C Jonik (madhore)

Tastet e bardha nga C te C — shkalla 1 e do madhorit si tingull bazë.

Tingujt

C D E F G A B

Shenja dalluese

asnjë — kjo është shkalla madhore

Varg tipik

I–IV–V–I: C – F – G – C

Shkalla bazë e muzikës perëndimore: dy tone të plota, një gjysmë, tri të plota, një gjysmë.

C Jonik me pozicione dhe tastierë

D dorike

Tastet e bardha nga D te D — shkalla 2 e do madhorit si tingull bazë.

Tingujt

D E F G A B C

Shenja dalluese

sekstë e madhe — ndryshe nga minori

Varg tipik

i–IV–i–IV: Dm – G – Dm – G

Minor me sekstë të madhe. Modusi i xhazit dhe i panumërt këngësh popullore.

D dorike me pozicione dhe tastierë

E frigjike

Tastet e bardha nga E te E — shkalla 3 e do madhorit si tingull bazë.

Tingujt

E F G A B C D

Shenja dalluese

♭2 — ndryshe nga minori

Varg tipik

i–♭II–i–♭II: Em – F – Em – F

Minor me sekondë të vogël — gjysmëtoni fill mbi notën bazë i jep ngjyrën spanjolle.

E frigjike me pozicione dhe tastierë

F lidike

Tastet e bardha nga F te F — shkalla 4 e do madhorit si tingull bazë.

Tingujt

F G A B C D E

Shenja dalluese

♯4 — ndryshe nga madhori

Varg tipik

I–II–I–II: F – G – F – G

Madhor me kuartë të zmadhuar. Tingëllon pezull dhe i hapur; i shpeshtë në muzikën e filmit.

F lidike me pozicione dhe tastierë

G miksolidike

Tastet e bardha nga G te G — shkalla 5 e do madhorit si tingull bazë.

Tingujt

G A B C D E F

Shenja dalluese

♭7 — ndryshe nga madhori

Varg tipik

I–♭VII–IV–I: G – F – C – G

Madhor me septimë të vogël. Shkalla e septakordit dominant, e bluzit dhe e rokut.

G miksolidike me pozicione dhe tastierë

A Eolik (minore natyrore)

Tastet e bardha nga A te A — shkalla 6 e do madhorit si tingull bazë.

Tingujt

A B C D E F G

Shenja dalluese

♭6 dhe ♭7 — minori natyror

Varg tipik

i–♭VI–♭VII–i: Am – F – G – Am

Të njëjtat nota si shkalla madhore një tercë të vogël më lart, vetëm të numëruara nga një notë tjetër.

A Eolik me pozicione dhe tastierë

B lokrike

Tastet e bardha nga B te B — shkalla 7 e do madhorit si tingull bazë.

Tingujt

B C D E F G A

Shenja dalluese

♭2 dhe ♭5 — akordi bazë është i zvogëluar

Varg tipik

i°–♭II–i°–♭II: Bdim – C – Bdim – C

I vetmi modus me kuintë të zvogëluar mbi notën bazë — prandaj rrallë qëndron vetëm.

B lokrike me pozicione dhe tastierë

Të shtatë mbi do

Mbi të njëjtin tingull bazë dallimi dëgjohet më mirë: është theksuar ajo që largohet nga madhori. Doriku, frigjiani, eoliku dhe lokriani kanë terc të vogël (karakter minor), joniku, lidiani dhe miksolidiani një të madhe (karakter madhor).

Nga e ndritura te e errëta

Çdo shkallë e ngritur e bën më të ndritur, çdo e ulur më të errët. Lidiani është i vetmi me një shkallë të ngritur, lokriani ka pesë të ulura:

lidike › Jonik › miksolidike › dorike › Eolik › frigjike › lokrike

Si njihet një mod

Së pari gjendet tingulli bazë — tingulli mbi të cilin pjesa pushon, zakonisht basi i akordit të parë dhe të fundit. Pastaj terci mbi të: i vogël do të thotë familja minore, i madh ajo madhore. Pastaj tingulli dallues: seksta e madhe mbi minor është dorik, sekonda e vogël frigjian, kuarta e ngritur mbi madhor lidian, septima e vogël miksolidian.