Shqip

Shenjat e notave

Sinkopa — po ata tinguj, një hyrje tjetër

Pesë çifte për t’u dëgjuar. Majtas varianti i drejtë, djathtas po ata tinguj të sinkopuar — po aq të gjatë, të vendosur ndryshe.

Sinkopa nuk i zhvendos tingujt, por hyrjet e tyre. E njëjta melodi, e njëjta kohëzgjatje e përgjithshme, i njëjti rend lartësish — veçse të paktën një tingull nis mes dy rrahjeve dhe kumbon përtej asaj që vjen. Theksi bie aty ku askush nuk e pret, dhe muzika merr një shtytje përpara.

Këtu rrinë pesë çifte njëri pranë tjetrit. Majtas varianti i drejtë, ku çdo tingull nis në rrahjen e vet; djathtas po ata tinguj, të zhvendosur. Të dyja mund të dëgjohen, dhe këtë herë ndryshimi dëgjohet menjëherë — ndryshe nga trau, që ndryshon vetëm leximin.

Ajo që nuk ndryshon qëndron në matjet: rendi i lartësive dhe kohëzgjatja e përgjithshme janë të njëjta në të dyja figurat. Sinkopa pra nuk është melodi tjetër, por e njëjta, e shtruar ndryshe mbi masë.

Sinkopa e të tetës

Marifeti më i vjetër i ritmikës: një e tetë përpara, dhe që andej çdo tingull pasues rrjedh i zhvendosur me një të tetë. Majtas çdo tingull nis në rrahjen e vet. Djathtas përpara rri një e tetë e vetme, dhe prej saj çdo tingull nis mes rrahjeve dhe kumbon përtej asaj që vjen. Lartësitë janë të njëjta dhe kohëzgjatja e përgjithshme po ashtu — e matur, jo e pohuar.

Drejt: çdo tingull nis në rrahjen e vet
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

I sinkopuar: nga tingulli i dytë çdo hyrje bie mes rrahjeve
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Sinkopë me hark lidhës

Dy të teta të lidhura me hark lidhës japin një tingull të vetëm sa dyfishi i gjatë. Nëse lidhja bie përtej një rrahjeje, pikërisht aty lind një sinkopë: tingulli kumbon tashmë kur rrahja vjen, dhe nuk goditet sërish. Në figurë rrinë ende dy koka notash, në tingëllim ka një tingull — ky është dallimi mes harkut lidhës dhe harkut të frazimit.

Pa hark: çdo e tetë goditet sërish
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Me hark: dy koka në figurë, një tingull në tingëllim
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Sinkopë përtej vijës ndarëse

Përtej vijës ndarëse shkohet vetëm me hark lidhës, sepse tingulli nuk mund ta kapërcejë vijën. Ai ndahet dhe të dyja gjysmat lidhen. Meqë vendi më i fortë i gjithë masës ndodhet menjëherë pas vijës, kjo është sinkopa më e efektshme nga të gjitha: përshtypja zhvendoset përtej kufirit të masës, dhe për një çast duket e zhvendosur vetë masa.

Drejt: vija ndarëse bie mes dy goditjeve
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

I sinkopuar: tingulli kumbon përtej vijës ndarëse
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Gjysma e zhvendosur

Këtu hark nuk duhet. Një gjysmë thjesht rri në rrahjen e dytë në vend të së parës dhe kumbon përtej së tretës — vendit më të fortë pas së parës. Majtas të njëjtën hapësirë e mbushin dy të katërta dhe çdo rrahje e godasin sërish. Po ato lartësi, po ajo kohëzgjatje, e megjithatë varianti i djathtë tingëllon sikur mbetet një rrahje prapa.

Drejt: dy të katërta, secila në rrahjen e vet
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

I sinkopuar: gjysma rri në vendin më të dobët
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Kundërrahja — nuk është sinkopë

Ky çift është shembulli i kundërt: djathtas mbi çdo rrahje rri një pauzë e së tetës, dhe çdo tingull nis mes tyre. Tingëllon i zhvendosur, por nuk është sinkopë — asnjë tingull nuk kumbon përtej një rrahjeje, secili pushon më parë. Termi për këtë është kundërrahje. Dallimi ia vlen, sepse ndihen ndryshe: kundërrahja shtyn, sinkopa tërheq.

Drejt: çifte të tetash të vazhdueshme, pa pauza
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Kundërrahje: pauzë mbi rrahje, tingull mes tyre
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Çfarë e bën një sinkopë

Masa ka vende të forta dhe të dobëta. Në masën katër të katërtash rrahja e parë mban theksin kryesor, e treta një dytësor, e dyta dhe e katërta janë më të dobëta, ndërsa të tetat mes tyre janë vendet më të dobëta nga të gjitha. Ky renditje nuk është çështje shijeje: është vetë masa, dhe është arsyeja pse masat ekzistojnë.

Sinkopë kemi kur një tingull nis në një vend më të dobët dhe kumbon përtej një vendi më të fortë. Duhen të dyja gjysmat. Tingulli që vetëm nis mes rrahjeve dhe pushon para asaj që vjen është kundërrahje dhe jo sinkopë; tingulli që nis në rrahjen e parë dhe qëndron gjatë, aq më pak.

Në pamjen e notave sinkopa lind në dy mënyra. Ose një vlerë më e gjatë qëndron në vend të dobët — një gjysmë në rrahjen e dytë, bie fjala. Ose dy vlera lidhen me hark lidhës, që e dyta të mos goditet sërish. Përtej vijës ndarëse harku është madje rruga e vetme: një tingull nuk mund të kapërcejë vijën ndarëse pa u ndarë e pa u lidhur.

Çfarë rri pranë

Cila masë numërohet si: Masat. Si dallohet harku lidhës nga harku i frazimit: Harku i lidhjes dhe harku legato. Pse një pjesë mund të nisë në mes të masës: Anakruzë.

Shenjat e notave · Termat muzikore

Anotona e bën këtë për ty

Fotografo notat ose luaj melodinë — Anotona e njeh tonalitetin, i shkruan notat dhe i kalon në çdo tonalitet tjetër. Falas.

Shiko Anotonën

Çdo notë në këtë faqe është llogaritur, jo kopjuar.