पाँच रेखा — पाँच रेखा र तीभन्दा बाहिर जाने कुरा
पाँच रेखा, चार अन्तराल। नअटाउने स्वरले सहायक रेखा पाउँछ; सँगै पढिने दुई प्रणालीले एउटा कोष्ठक।
यस साइटको हरेक स्वरचिह्न ती नै पाँच रेखामाथि उभिएको छ। ती यति स्वाभाविक मानिन्छन् कि झन्डै कसैलाई तिनको व्याख्या दिइँदैन — तर कुन स्वर हो भन्ने कुरा तीमाथिको ठाउँले मात्र निर्धारण गर्छ।
रेखाहरू बराबर दूरीमा एकमाथि अर्को गएका छन्, र तिनीहरूबीच एउटा स्वरटाउकोलाई चाहिने ठाउँ मात्र बाँकी रहन्छ। पाँच रेखा र चार अन्तरालले नौ ठाउँ दिन्छन्; त्योभन्दा माथि वा तल जानुपर्नेले हरेक अर्को खुड्किलाका लागि एउटा छोटो सहायक रेखा पाउँछ।
यस पृष्ठका चित्रहरू साँच्चै छापिएका र नापिएका हुन्: हरेक स्वरटाउकोको ठाउँ, सहायक रेखाको सङ्ख्या र कोष्ठकको किसिम चित्रमै छन् र त्यहीँ गन्न सकिन्छ।
पाँच रेखा, चार अन्तराल
नौ स्वर एकपछि अर्को, र हरेकको आफ्नै ठाउँ: टाउको कहिले रेखाको बीचमा बस्छ, कहिले ठीक दुई रेखाको माझमा। प्रणालीमा यसभन्दा बढी ठाउँ छैन, र सुरुका लागि बढी चाहिँदैन पनि।
प्रणालीमुनि सहायक रेखा
प्रणालीमुनि रेखाहरू सकिन्छन्, स्वरको दायरा सकिँदैन। त्यसैले तलको हरेक स्वरले आफ्नै छोटो धर्सो पाउँछ — पहिलोले एक, अर्कोले दुई, तेस्रोले तीन। ती टाउको जत्तिकै चौडा र त्यसैका मात्र हुन्।
प्रणालीमाथि सहायक रेखा
माथितिर पनि त्यही कुरा ऐनाझैँ लागू हुन्छ: छोटा धर्साहरू सबैभन्दा माथिल्लो रेखामाथि, रेखाहरूकै अन्तराल जत्तिकै दूरीमा रहन्छन्। लगभग तीनपछि पढ्न गाह्रो हुन्छ — तब छपाइले अष्टकको चिह्न रुचाउँछ।
बाङ्गो कोष्ठक
बायाँबाट बाङ्गो कोष्ठकले जोडिएका दुई प्रणाली: यही पियानोको जोडी प्रणाली हो। माथि प्रायः दाहिने हातका लागि उच्च साँचो, तल देब्रे हातका लागि नीच साँचो। तालरेखा दुवैबाट जान्छ, किनभने ती सँगै पढिन्छन्।
कुनेदार कोष्ठक
तिनै दुई प्रणाली, अगाडि कुनेदार कोष्ठकसहित: पूर्ण स्वरलिपिले धेरै बाजालाई यसरी नै एउटा समूहमा बाँध्छ। चिह्न बाङ्गो कोष्ठकभन्दा फरक, असर उही — यहाँ भएका कुरा सँगै छन्।
कोष्ठकबिनाका दुई प्रणाली
र उल्टो उदाहरण: अगाडि केही नभएका दुई प्रणाली। तालरेखा पहिलोको तल्लो किनारमा सकिन्छ र दोस्रोको माथिल्लो किनारबाट फेरि सुरु हुन्छ। एकअर्कासँग कुनै सम्बन्ध नभएका दुई पङ्क्ति — कोष्ठकले मात्र तिनलाई जोडी बनाउँछ।
छ अवस्था एकै नजरमा
हरेक पङ्क्तिले चित्रमा गन्न सकिने कुरा भन्छ: कति प्रणाली छन् र अवस्था केबाट चिनिन्छ। अङ्कहरू यसै पृष्ठका चित्रबाट नापिएका हुन्, अनुमान होइनन्।
| अवस्था | प्रणाली | केबाट देखिन्छ |
|---|---|---|
| पाँच रेखा, चार अन्तराल | 1 | हरेक टाउको रेखामा वा ठीक दुई रेखाको माझमा |
| प्रणालीमुनि सहायक रेखा | 1 | प्रणालीमुनि छोटा धर्सा, हरेक खुड्किलाका लागि एक |
| प्रणालीमाथि सहायक रेखा | 1 | प्रणालीमाथि छोटा धर्सा, हरेक खुड्किलाका लागि एक |
| बाङ्गो कोष्ठक | 2 | बाङ्गो कोष्ठक, तालरेखा दुवै प्रणालीबाट |
| कुनेदार कोष्ठक | 2 | माथि तल कुना भएको कुनेदार कोष्ठक |
| कोष्ठकबिनाका दुई प्रणाली | 2 | कोष्ठक छैन, तालरेखा बीचमा टुट्छ |
प्रणाली कसरी पढिन्छ
तलबाट माथि गनिन्छ: तलको रेखा, पहिलो अन्तराल, दोस्रो रेखा र यसरी नै। माथितिरको हरेक खुड्किलो स्वरनामहरूको अर्को अक्षर हो, तलतिरको हरेक अघिल्लो। कुन स्वर कुन रेखामा बस्छ भन्ने कुरा पङ्क्तिको सुरुको साँचोले मात्र भन्छ — त्यसबिना रेखाहरू खाली हुन्छन्।
दायरा नपुग्दा प्रणाली ठूलो हुँदैन। बरु त्यो एक्लो स्वरचिह्नले छोटा धर्साहरू पाउँछ: पहिलो सहायक रेखा बाहिरी रेखाभन्दा एक खुड्किलो माथि वा तल, दोस्रो दुई खुड्किला, तेस्रो तीन। ती पङ्क्तिका होइन स्वरचिह्नकै हुन्, त्यसैले स्वरटाउको जत्तिकै चौडा।
दुई प्रणाली सँगै पढिँदा तिनलाई बायाँपट्टि जोडिन्छ। बाङ्गो कोष्ठकले दुवै हातले बजाइने एउटा बाजालाई जनाउँछ — पियानो, अर्गन, वीणा। कुनेदार कोष्ठकले धेरै बाजालाई एउटै समूहमा बाँध्छ। दुवै अवस्थामा तालरेखा आरपार जान्छ, र त्यसैबाट देखिन्छ कि प्रणालीहरू सँगै पढिन्छन्।
छेउमा के छ
रेखाबाट स्वर कसरी बन्छन्: स्वरलिपि पढ्न सिक्नुहोस्। कुन साँचोले कुन रेखा तय गर्छ: स्वर साँचाहरू। सहायक रेखाको थुप्रो कसरी जोगाउने: अष्टकका चिह्न।
यो काम Anotona ले तपाईंका लागि गरिदिन्छ
स्वरलिपिको फोटो खिच्नुहोस् वा धुन बजाउनुहोस् — Anotona ले स्केल चिन्छ, स्वर लेख्छ र तिनलाई अर्को जुनसुकै स्केलमा लैजान्छ। निःशुल्क।
Anotona हेर्नुहोस्यस पृष्ठको हरेक स्वर गणना गरेर निकालिएको हो, कतैबाट सारिएको होइन।