Signa repetitionis
Sex scribendi modi qui dicunt quo ordine mensurae canantur — singuli bis: ut impressi sunt et plene exscripti, utrique audiendi.
Signa repetitionis chartam parcunt. Ne unum quidem sonum mutant, sed solum ordinem quo mensurae scriptae canuntur: ex tribus mensuris impressis quinque cantatae fiunt, ex quattuor octo. Ideo ipso tam saepe perperam leguntur — minus videtur quam canitur.
Quapropter in hac pagina quisque casus bis stat: semel ut impressus est, semel plene exscriptus. In imagine explicata quaeque mensura numerum servat quem in impressa habet. Qui ordinem numerorum infra legit, viam videt; qui bullam premit, eam audit.
Quaeque mensura suam altitudinem habet et per notam integram durat. Id non musica est sed index viae: ita solum auditur quae mensura nunc sonet.
Signum repetitionis
Duo puncta ante lineam mensurae dicunt: retro ad principium et iterum semel. Si signum aperiens deest, ad initium carminis reditur. Altera vice puncta praetereuntur et recta proceditur — aliter numquam ad finem perveniretur.
Via: 1 2 1 2 3
Duae partes deinceps
Si ad eandem lineam mensurae par punctorum claudens et par aperiens conveniunt, pars repetita finitur et proxima incipit. Ea est forma consueta minueti vel partis saltatoriae: duae partes, utraque per se bis cantata.
Via: 1 2 1 2 3 4 3 4
Volta prima et secunda
Uncini supra ultimas mensuras dicunt quid in primo et quid in altero transitu canatur. Prima vice uncinus uno notatus valet, deinde saltus retro; altera vice transilitur et in uncino duobus notato proceditur.
Via: 1 2 3 1 2 4
Da capo (D.C.)
In fine stat Da Capo al Fine: incipe a summo et siste ad verbum Fine. Fine in medio carmine stat, non in clausula — in primo transitu praeteritur, in altero finis est.
Via: 1 2 3 1 2
Dal segno (D.S.)
Dal Segno al Fine non ad principium mittit sed ad signum quod alicubi intra carmen stat. Inde semel iterum canitur donec Fine attingatur. Id principium parcit, cum semel tantum sonare debeat.
Via: 1 2 3 4 2 3
Coda
Dal Segno al Coda retro ad signum salit et, cum To Coda altera vice attingitur, foras in codam — clausulam propriam. Quod inter To Coda et codam stat, in illo altero transitu transilitur. Sic carmen finem accipit qui semel tantum occurrit.
Via: 1 2 3 2 4
Quomodo signum saltus legatur
Omnia signa saltus eandem regulam sequuntur: canitur porro donec verbum aliud dicat, semel eo saltatur quo verbum monstrat, et inde rursus recta itur. Signo semel tantum paretur — cum proxime praeteritur, iam consumptum est. Qui id obliviscitur, in orbe haeret.
Verba in omni editione orbis terrarum Italice stant, sicut forte et piano: da capo significat a principio, dal segno a signo, fine finem, al fine usque ad finem. Non transferuntur, quia ad notationem pertinent, non ad textum.
Saltus ad codam bis legitur: in primo transitu To Coda nota tantum in margine est et praeteritur. Post saltum retro punctum exitus est — inde ad signum codae proceditur. Quod in medio stat, altera vice transilitur; ad id ipsum coda est.
Duo signa quae huc non pertinent
Duo signa libenter in eundem saccum cum signis saltus coniciuntur, quamvis aliud faciant. Repetitio mensurae pro mensura stat quae prorsus sicut superior sonat — scripturam intra versum parcit, sed neminem retro mittit. Et Anacrusis nullo modo signum repetitionis est sed mensura imperfecta in principio; in repetitione mensura imperfecta initialis et mensura ultima saepe se invicem in unam integram complent.
Signa musica · Articulatio · Ornamenta · Verba musica
Anotona hoc pro te facit
Imaginem notarum cape aut melodiam cane — Anotona clavem agnoscit, notas scribit easque in quamlibet aliam transfert. Gratuito.
Anotonam videOmnis sonus huius paginae computatus est, non descriptus.