Syncopa — idem soni, alius ingressus
Quinque paria audienda. Ad sinistram forma recta, ad dextram idem soni syncopati — aeque longi, aliter positi.
Syncopa non sonos movet sed ingressus eorum. Eadem melodia, eadem summa mora, idem ordo altitudinum — tantum unus saltem sonus inter duos ictus incipit et super proximum sonat. Accentus eo cadit ubi nemo eum exspectat, et musica impetum in anteriora accipit.
Hic quinque paria alterum iuxta alterum stant. Ad sinistram forma recta, in qua quisque sonus suo ictu incipit; ad dextram idem soni, dimoti. Utraque audiri potest, et hac vice discrimen statim auditur — aliter ac trabs, quae solam lectionem mutat.
Quod non mutatur in mensuris stat: ordo altitudinum et summa mora in utraque imagine eadem sunt. Syncopa igitur non alia melodia est sed eadem, aliter super mensuram posita.
Syncopa octavae
Antiquissimum rhythmicae artificium: una octava ante, et inde quisque sonus sequens octava dimotus currit. Ad sinistram quisque sonus suo ictu incipit. Ad dextram ante stat octava singularis, et inde quisque sonus inter ictus incipit et super proximum sonat. Altitudines eaedem sunt et summa mora quoque — mensurata, non asserta.
Syncopa cum ligatura
Duae octavae ligatura iunctae unum sonum duplo longiorem faciunt. Si iunctura super ictum cadit, ibi ipso loco syncopa nascitur: sonus iam sonat cum ictus venit, neque denuo pulsatur. In imagine adhuc duo capita stant, in sono unus est — hoc est discrimen inter ligaturam et arcum expressionis.
Syncopa super lineam mensurae
Super lineam mensurae sola ligatura valet, quia sonus lineam transire non potest. Dividitur et utraque pars iungitur. Cum locus totius mensurae fortissimus statim post lineam iaceat, haec omnium efficacissima syncopa est: impressio super terminum mensurae transit, et per momentum ipsa mensura dimota videtur.
Minima dimota
Hic nulla ligatura opus est. Minima simpliciter in secundo ictu stat pro primo et super tertium sonat — locum post primum fortissimum. Ad sinistram duae semiminimae idem spatium implent et quemque ictum denuo pulsant. Eaedem altitudines, eadem summa mora, et tamen forma dextra sonat quasi uno ictu retardata.
Contraictus — non syncopa
Hoc par exemplum contrarium est: ad dextram in quoque ictu pausa octavae stat et quisque sonus inter eos incipit. Dimotum sonat, sed syncopa non est — nullus sonus super ictum sonat, quisque ante desinit. Vocabulum artis contraictus est. Utrumque distinguere prodest, quia aliter sentitur: contraictus impellit, syncopa trahit.
Quid syncopam faciat
Mensura loca fortia et debilia habet. In mensura quattuor quadrantum primus ictus accentum principalem fert, tertius secundarium, secundus et quartus debiliores sunt, octavae autem inter eos loca omnium debillima. Hic ordo non gustus res est: ipsa mensura est, et propter eum signa mensurae exstant.
Syncopa adest cum sonus in loco debiliore incipit et super fortiorem sonat. Utraque pars requiritur. Sonus qui tantum inter ictus incipit et ante proximum desinit contraictus est, non syncopa; sonus qui primo ictu incipit et diu iacet, eo minus.
In imagine notarum syncopa duobus modis oritur. Aut valor longior in loco debili stat — minima in secundo ictu, exempli gratia. Aut duo valores ligatura iunguntur, ita ut alter denuo non pulsetur. Super lineam mensurae ligatura etiam sola via est: sonus lineam mensurae transire non potest nisi divisus et ligatus.
Quid iuxta stet
Quae mensura quomodo numeretur: Signa temporis. Quomodo ligatura ab arcu expressionis distinguatur: Ligatura et arcus. Cur carmen medio in mensura incipere possit: Anacrusis.
Anotona hoc pro te facit
Imaginem notarum cape aut melodiam cane — Anotona clavem agnoscit, notas scribit easque in quamlibet aliam transfert. Gratuito.
Anotonam videOmnis sonus huius paginae computatus est, non descriptus.