ฟิวก์ — หัวข้อที่แปลงร่างแต่ยังคงเป็นตัวมันเอง
หกการแปลงให้ฟัง ทางซ้ายคือหัวข้อเดิมเสมอ ทางขวาคือการแปลงของมัน — และท่อนเสนอที่มีการเข้าสองครั้ง
ฟิวก์มีหัวข้อเพียงหัวข้อเดียว และทั้งบทเพลงงอกออกมาจากหัวข้อนั้น มันปรากฏตัวลำพังก่อน แล้วแนวเสียงถัดไปจึงรับช่วงต่อขณะที่แนวแรกเดินต่อไป — และระหว่างทางมันถูกพลิกกลับ ถูกอ่านจากท้าย ถูกยืดออกและถูกบีบเข้า มันยังคงจำได้อยู่ แม้ว่าแทบไม่มีการเข้าครั้งใดฟังเหมือนครั้งก่อนเลย
ไม่มีข้อใดเป็นเรื่องของอารมณ์ หากเป็นเรื่องของการคำนวณ การแปลงแต่ละอย่างบอกเป็นตัวเลขได้ คำตอบอยู่สูงขึ้นไปเจ็ดครึ่งเสียง การกลับพลิกทุกขั้นคู่ การถอยหลังอ่านเสียงจากท้ายมาหน้า การขยายเพิ่มความยาวทุกตัวเป็นสองเท่า ด้วยเหตุนี้เองในหน้านี้จึงไม่มีข้อความใดที่ไม่ได้นับกลับมาจากเสียงจริง
ตรงนี้มีหกคู่ยืนเคียงกัน ทางซ้ายคือหัวข้อเดิมเสมอ ทางขวาคือการแปลง ทั้งสองแบบฟังได้ — ในการกลับจะได้ยินทันทีว่าทำนองยังคงรูปร่างเดิมไว้ แต่กลับเดินไปอีกทางหนึ่ง
คำตอบ
แนวเสียงที่สองนำหัวข้อเดิมมา ทุกเสียงสูงขึ้นไปเจ็ดครึ่งเสียง ระยะระหว่างเสียงไม่เปลี่ยน — นี่คือหินลองทอง การย้ายระดับที่ทำให้ขั้นคู่ใดเปลี่ยนไปแม้เพียงขั้นเดียวก็ไม่ใช่การย้ายระดับ ได้ยินทำนองเดิมในที่ใหม่ และจุดเริ่มต้นของฟิวก์ทุกบทมีชีวิตอยู่ด้วยสิ่งนี้เอง
การกลับ
ทุกขั้นคู่เดินไปอีกทางหนึ่ง ตรงที่หัวข้อขึ้นหนึ่งก้าว การกลับก็ลงหนึ่งก้าวเท่ากัน เสียงแรกยังคงอยู่ที่เดิม ที่เหลือพับรอบมัน รูปร่างของทำนองยังจำได้ แต่ทิศทางสลับกันแล้ว — ตรงนี้สะท้อนกระจกทีละครึ่งเสียง ในโน้ตจึงมีเครื่องหมายแปลงเสียงที่หัวข้อไม่มี
การถอยหลัง
ลำดับเสียงที่อ่านจากท้ายมาหน้า เสียงสุดท้ายกลายเป็นเสียงแรก นี่คือการแปลงที่ฟังออกยากที่สุด เพราะรูปร่างเปลี่ยนไปทั้งหมดขณะที่ทุกเสียงยังเป็นเสียงเดิม บนกระดาษเห็นได้ในพริบตา แต่หูต้องอาศัยความเคยชิน
การขยาย
ลำดับเสียงเดิม แต่ความยาวแต่ละตัวเป็นสองเท่า ตัวเขบ็ตหนึ่งชั้นกลายเป็นตัวดำ และหัวข้อต้องใช้สองห้องแทนที่จะเป็นห้องเดียว ในฟิวก์ การขยายมักอยู่ใกล้ตอนจบ เมื่อหัวข้อต้องปรากฏตัวใหญ่โตอีกครั้งขณะที่แนวอื่นยังเดินในความเร็วเดิม
การย่อ
ทิศทางตรงข้าม ความยาวแต่ละตัวเหลือครึ่งเดียว ตัวเขบ็ตหนึ่งชั้นกลายเป็นตัวเขบ็ตสองชั้น หัวข้อวิ่งเร็วเป็นสองเท่าและพอดีครึ่งห้อง เมื่อรวมกับการขยาย ก็ได้ยินหัวข้อเดียวกันในสองความเร็วพร้อมกัน
การซ้อน
การเข้าครั้งที่สองไม่รอให้ครั้งแรกจบ แต่มาถึงตรงนี้หลังตัวเขบ็ตหนึ่งชั้นสองตัว หัวข้อซ้อนทับตัวมันเอง — และวัดกันที่เวลาเข้า ตราบใดที่ระยะห่างสั้นกว่าตัวหัวข้อเอง นั่นคือการซ้อน เมื่อใกล้จบฟิวก์ การเข้ามักเบียดกันชิดขึ้นเรื่อยๆ และบทเพลงก็รวบตัวเข้าหากันด้วยวิธีนี้
ท่อนเสนอ: หัวข้อกับคำตอบ
ข้างบนหัวข้อเริ่มลำพัง หนึ่งห้องต่อมาคำตอบเข้ามาข้างล่าง ต่ำกว่าการย้ายระดับแท้อยู่หนึ่งช่วงคู่แปด — และแนวบนยังเล่นต่อไปแทนที่จะเงียบ แนวสวนนี้คือการสอดประสานของหัวข้อ มันต้องเข้ากับคำตอบโดยไม่แย่งความสนใจไปจากคำตอบ ตอนจบทั้งสองแนวลงพักบนเสียงเดียวกันที่ห่างกันสองช่วงคู่แปด
เกิดอะไรขึ้นกับหัวข้อ
คำตอบคือแนวเสียงที่สอง หัวข้อเดิมนั่นเอง แต่ทุกเสียงสูงขึ้นไปเจ็ดครึ่งเสียง ระยะระหว่างเสียงยังคงเท่าเดิมทุกเสียง — นับได้จากเสียงที่ดังออกมา คำตอบแท้เป็นอย่างนี้ หากหัวข้อเปิดด้วยการกระโดดขั้นคู่ห้า ครูเก่าจะบีบให้แคบลงเป็นขั้นคู่สี่เพื่อให้คำตอบอยู่ในกุญแจเสียงเดิม เรียกว่าคำตอบตามกุญแจเสียง หัวข้อของหน้านี้เริ่มด้วยก้าวขั้นคู่สองจึงไม่ต้องปรับเช่นนั้น
การกลับพลิกทุกขั้นคู่ ก้าวขึ้นกลายเป็นก้าวลงเท่ากัน เสียงแรกยังคงอยู่ที่เดิม ที่เหลือทั้งหมดพับรอบมัน การถอยหลังอ่านลำดับเสียงจากท้าย — เสียงสุดท้ายกลายเป็นเสียงแรก การแปลงทั้งสองอย่างเปลี่ยนเฉพาะระดับเสียง ไม่ได้เปลี่ยนความยาว
การขยายและการย่อทำตรงกันข้าม เสียงคงเดิม แต่ความยาวแต่ละตัวเพิ่มเป็นสองเท่าหรือลดลงครึ่งหนึ่ง ในการขยาย หัวข้อกินเวลาสองห้องแทนที่จะเป็นห้องเดียว ส่วนการซ้อนนั้นปล่อยให้การเข้าครั้งที่สองเริ่มก่อนที่ครั้งแรกจะจบ — หัวข้อซ้อนทับตัวมันเอง และยิ่งเกิดขึ้นช้าเท่าใดในฟิวก์ การเข้าก็ยิ่งขยับชิดกันมากขึ้นเท่านั้น
ข้างๆ มีอะไรบ้าง
สองแนวเสียงถูกนำไปด้วยกันอย่างไร สองแนวทำนอง ระยะระหว่างสองเสียงเรียกว่าอะไร ขั้นคู่ วลีหนึ่งปิดลงอย่างไร เคเดนซ์
สัญลักษณ์ดนตรี · ศัพท์โน้ตดนตรี
Anotona ทำให้อัตโนมัติ
ถ่ายรูปโน้ตเพลง หรือเล่นทำนองให้ฟัง — Anotona จะหาคีย์ ทำเป็นโน้ต และเปลี่ยนคีย์ให้ตามต้องการ ฟรี
ดู Anotonaโน้ตทุกตัวในหน้านี้มาจากการคำนวณ ไม่ใช่ตารางที่พิมพ์ด้วยมือ