การอ่านโน้ตกลอง

บนบรรทัดห้าเส้นของกลอง ไม่มีเส้นใดบอกระดับเสียง ทุกตำแหน่งเป็นของเครื่องดนตรีหนึ่งชิ้น สิบเอ็ดชิ้นพร้อมภาพ เสียง และจังหวะสี่แบบ

บรรทัดของกลองมีห้าเส้นเหมือนบรรทัดโน้ตอื่น ๆ เพียงแต่ที่นี่มันไม่ได้บอกระดับเสียง มันคือช่อง ทุกเส้นและทุกช่องว่างเป็นของเครื่องดนตรีชิ้นเดียว และหัวโน้ตยังบอกด้วยว่าตีหรือเพียงถู ด้วยเหตุนี้ตอนต้นจึงไม่มีกุญแจซอลหรือกุญแจฟา แต่เป็นเครื่องหมายเครื่องกระทบที่ทำจากเส้นหนาสองเส้น

การแบ่งนี้เป็นข้อตกลง ไม่ใช่มาตรฐาน สำหรับทอมและทอมตั้งพื้นยังมีวิธีเขียนแบบอื่น และบางแนวก็วางไฮแฮตไว้บนเส้นเล็กของตัวเองเหนือบรรทัด สิ่งที่เป็นจริงเสมอคือ แนวนั้นบอกตั้งแต่ต้นว่าตำแหน่งใดหมายถึงเครื่องดนตรีใด และผู้อ่านก็อาศัยสิ่งนั้น

ไฮแฮตเปิดและปิดอยู่ตำแหน่งเดียวกัน สิ่งที่แยกทั้งสองไม่ใช่ตำแหน่ง แต่เป็นเครื่องหมายเหนือหัวโน้ตและความยาว เมื่อวัดแล้วแบบเปิดดังนานกว่าสามสิบเท่า

โน้ตทุกตัวในหน้านี้มาจากการคำนวณ ไม่ใช่ตารางที่พิมพ์ด้วยมือ