เคเดนซ์

เคเดนซ์เต็มรูป

I–IV–V–I · C – F – G – C · T–S–D–T

โทนิก ซับโดมิแนนต์ โดมิแนนต์ โทนิก คือสูตรพื้นฐานที่ตั้งคีย์ขึ้นมา ไตรแอดหลักสามคอร์ดรวมกันมีโน้ตครบทั้งเจ็ดตัวของบันไดเสียง

เคเดนซ์แท้

V–I · G – C · D–T

จากโดมิแนนต์ไปโทนิก คือการจบที่ฟังเหมือนมหัพภาค เรียกว่าสมบูรณ์เมื่อคอร์ดทั้งสองอยู่ในตำแหน่งราก และทำนองจบบนโน้ตราก

เคเดนซ์พลากัล

IV–I · F – C · S–T

จากซับโดมิแนนต์ไปโทนิก คือเสียง »อาเมน« ท้ายเพลงสวด นุ่มกว่าเคเดนซ์แท้ เพราะไม่มีโน้ตนำดึงเข้าหาโน้ตราก

ครึ่งเคเดนซ์

I–V · C – G · T–D

จบลงบนโดมิแนนต์ เป็นจุลภาค ไม่ใช่มหัพภาค วรรคเพลงค้างไว้และรอส่วนต่อไป

เคเดนซ์ลวง

V–vi · G – Am · D–Tp

โดมิแนนต์ไม่ไปลงโทนิก แต่ไปลงไมเนอร์สัมพันธ์ หูรอ C เมเจอร์ แต่ได้ A ไมเนอร์ วรรคเพลงจึงถูกยืดออกไปแบบนี้

ครึ่งเคเดนซ์ฟรีเจียน (A ไมเนอร์)

iv⁶–V · Dm/F – E · s–D

ในไมเนอร์ ซับโดมิแนนต์ในพลิกกลับที่หนึ่งเคลื่อนลงครึ่งเสียงไปหาโดมิแนนต์ ก้าวนี้ในแนวเบสฟังเป็นฟรีเจียน พบในบาโรกและฟลาเมงโก

ดูตรงไหนจึงแยกออก

ฟังคอร์ดสุดท้าย ลงท้ายที่โทนิก คือเคเดนซ์แท้ (มาจากโดมิแนนต์) หรือเคเดนซ์พลากัล (มาจากซับโดมิแนนต์) ลงท้ายที่โดมิแนนต์ คือครึ่งเคเดนซ์ โดมิแนนต์ที่ไม่ไปหาโทนิก คือเคเดนซ์ลวง