La pedalo de la piano — kaj kion ĝi faras al la sono
Kvin kazoj por aŭskulti. Dekstre staras la sama loko plene skribita: tiel longa kiel ĝi vere sonas sub la pedalo.
Ankaŭ la piedo ludas. Kiam oni premas la dekstran pedalon, la sordinoj leviĝas de ĉiuj kordoj: frapita tono ne plu ĉesas kiam la klavo estas lasita, sed nur kiam la piedo lasas la pedalon. En la notbildo ŝanĝiĝas neniu noto — en la sono ŝanĝiĝas ĉio.
Ĝuste tio estas ĉi tie farita aŭdebla. Maldekstre staras la loko sen pedalo: kvar kvaronoj, ĉiu tiel mallonga kiel ĝi estas skribita. Dekstre staras la samaj tonoj plene skribitaj, ĉiu notita tiel longa kiel ĝi vere sonas sub la pedalo. Ambaŭ versioj estas aŭskulteblaj, kaj la diferenco ne estas raporto sed io aŭdebla.
Kial plene skribita kaj ne simple per la signo? Ĉar la notkompostado de ĉi tiu paĝo ja gravuras la signon sed ne ludas ĝin. Se dekstre starus nur la signo, ĝi sonus same mallonge kiel maldekstre, kaj la paĝo silente asertus, ke la pedalo faras nenion. Ĝi faras ion, kaj jen ĝi.
Pedalsigno
Sub la liniaro staras la vorto Ped., kaj tie, kie la piedo lasas, steleto. La notoj supre restas kio ili estas: kvar kvaronoj. Dekstre la samaj kvar tonoj estas notitaj tiel, kiel ili sonas sub la pedalo — la unua tenas ĝis la fino de la takto, la dua iom malpli, kaj fine ĉiuj kvar staras kune. Tio ne estas alia muziko, ĝi estas la sama, plene skribita.
La pedallinio
Sama loko, sama pedalo, alia skribmaniero. Anstataŭ vorto kaj steleto kuras sub la liniaro linio kun du hokoj: la unua diras, kie la piedo malsupreniras, la dua kie ĝi revenas, kaj inter ili oni vidas per unu rigardo, kiom longe la pedalo restas premita. En modernaj eldonoj tio estas la kutima formo, precipe tie, kie oni ofte ŝanĝas.
La pedalŝanĝo
Du harmonioj unu post la alia. La hoko meze de la linio signifas: lasi kaj en la sama momento denove premi. Dekstre oni aŭdas, kion tio faras — la unua harmonio sonas ĝis la taktostreko kaj poste malaperas, la dua komenciĝas pure. La ŝanĝo staras ĝuste sur la bato, sur kiu venas la nova harmonio, nek antaŭe nek poste.
Pedalo super la harmonia ŝanĝo
La samaj du harmonioj, sed la pedalo restas premita. Dekstre la tonoj de la unua takto pendas per ligarkoj en la duan kaj plu sonas, dum la nova harmonio jam ludas. Fine staras ok tonoj samtempe en la ĉambro. Foje tio estas ĝuste la intenco; plej ofte ĝi estas la eraro, kiun oni en sia propra ludado aŭdas unue kaj forlasas laste.
La maldekstra pedalo: una corda
La maldekstra pedalo movas la mekanikon: la martelo tuŝas malpli da kordoj kaj la tono fariĝas pli mola kaj pli malbrila. Ĝi staras kiel vorto, una corda, kaj estas nuligita per tre corde. Alto kaj daŭro ne ŝanĝiĝas, kaj tial la du registraĵoj ĉi tie sonas same — kio ŝanĝiĝas estas la koloro, kaj koloro estas la sola, kion ĉi tiu registraĵo ne havas.
Kio staras en la bildo kaj kio en la sono
Por la sama afero ekzistas du skribmanieroj. La pli malnova metas la vorton Ped. tien, kie la piedo malsupreniras, kaj steleton tien, kie ĝi revenas supren. La pli nova tiras sub la liniaro hokan linion precize tiel longan kiel la pedalo estas tenata — ĝi estas la pli preciza, ĉar oni vidas la finon anstataŭ serĉi ĝin.
Kiam ŝanĝi, decidas la harmonio. Kiu lasas la pedalon super harmonia ŝanĝo, tiu sonigas ambaŭ samtempe; la kvara ekzemplo aŭdigas tion. Tial la pedalŝanĝo estas skribita preskaŭ ĉiam ĝuste sur la bato, sur kiu venas la nova harmonio: lasi kaj en la sama momento denove premi, por ke la nova sono estu kunprenita kaj la malnova restu ekstere.
La maldekstra pedalo estas alia afero. Ĝi movas la mekanikon tiel, ke malpli da kordoj estas frapataj; la tono fariĝas pli mola kaj pli malbrila, sed ne pli longa. Ĝi staras kiel vorto, una corda, kaj estas nuligita per tre corde. En la sonregistraĵo de ĉi tiu paĝo oni aŭdas nenion pri tio — ĝi konas alton kaj daŭron, sed ne sonkoloron.
Kio staras apude
La notvaloroj kaj iliaj longoj: Notvaloroj. Kiel oni legas notojn de la komenco: Lerni legi notojn.
Muzikaj signoj · Pedalsigno · Muzika vortaro
Anotona faras tion por vi
Fotu la partituron aŭ ludu la melodion — Anotona rekonas la tonalon, skribas la notojn kaj transportas ilin al iu ajn alia. Senpage.
Rigardu AnotonaĈiu noto sur ĉi tiu paĝo estas kalkulita, ne kopiita.