Frysk

Muzykteikens

De synkoop — deselde tonen, in oare ynset

Fiif pearen om te belusterjen. Links de rjochte fersy, rjochts deselde tonen synkopearre — like lang, oars pleatst.

In synkoop ferskoot gjin tonen mar harren ynsetten. Deselde melody, deselde totale doer, deselde folchoarder fan toanhichten — allinne begjint op syn minst ien toan tusken twa tellen en klinkt oer de folgjende hinne. De klam falt dêr’t nimmen him ferwachtet, en de muzyk krijt in triuw foarút.

Hjir steane fiif pearen neistinoar. Links de rjochte fersy, dêr’t elke toan op syn tel begjint; rjochts deselde tonen, ferskood. Beide binne te belusterjen, en dizze kear heart men it ferskil fuortendaliks — oars as by de wearde-streek, dy’t allinne it lêzen feroaret.

Wat net feroaret stiet yn de mjittingen: de folchoarder fan de toanhichten en de totale doer binne yn beide bylden itselde. De synkoop is dus gjin oare melody, mar deselde, oars oer de maat lein.

De achtste-synkoop

De âldste trúk fan de ritmyk: ien achtste foarút, en fan dat stuit ôf rint elke folgjende toan in achtste ferskood mei. Links begjint elke toan op syn tel. Rjochts stiet foaroan ien losse achtste, en dêrwei begjint elke toan tusken de tellen en klinkt oer de folgjende hinne. De toanhichten binne deselde en de totale doer ek — mjitten, net beweard.

Rjocht: elke toan begjint op syn tel
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Synkopearre: fan de twadde toan ôf falt elke ynset dêrtusken
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Synkoop mei oerbining

Twa achtsten dy’t mei in oerbining ferbûn binne foarmje ien toan fan dûbele lingte. Falt dy ferbining oer in tel, dan ûntstiet krekt dêr in synkoop: de toan klinkt al as de tel komt en wurdt net opnij oanslein. Yn it byld steane noch altyd twa notekoppen, yn de klank is it ien — dat is it ferskil tusken oerbining en fraseringsbôge.

Sûnder oerbining: elke achtste wurdt opnij oanslein
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Mei oerbining: twa koppen yn byld, ien toan yn de klank
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Synkoop oer de maatstreek

Oer de maatstreek giet it allinne mei in oerbining, want in toan mei gjin maatstreek oerskriede. Hy wurdt dield en de beide helten wurde ferbûn. Om’t it sterkste plak fan de hiele maat krekt achter de maatstreek leit, is dit de kreftichste synkoop fan allegear: de yndruk ferskoot oer de maatgrins hinne, en efkes liket de maat sels ferset.

Rjocht: de maatstreek falt tusken twa oanslaggen
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Synkopearre: de toan klinkt oer de maatstreek hinne
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

De ferskoude heale

Hjir is gjin bôge nedich. In heale stiet gewoan op de twadde tel ynstee fan op de earste en klinkt oer de tredde hinne — it sterkste plak nei de earste. Links folje twa kwarten itselde plak en slaan elke tel opnij oan. Deselde toanhichten, deselde totale doer, en dochs klinkt de rjochter fersy as soe er in tel efterrinne.

Rjocht: twa kwarten, elk op syn tel
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Synkopearre: de heale stiet op it swakkere plak
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

De tsjintel — gjin synkoop

Dit pear is it tsjinfoarbyld: rjochts stiet op elke tel in achtste rêst en begjint elke toan dêrtusken. Dat klinkt ferskood, mar it is gjin synkoop — gjin inkelde toan klinkt oer in tel hinne, elk hâldt derfoar op. It fakwurd is tsjintel. Beide útinoar hâlde leant, want se fiele oars: de tsjintel triuwt, de synkoop lûkt.

Rjocht: trochrinnende achtstepearen sûnder rêsten
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Tsjintel: rêst op de tel, toan dêrtusken
Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Wat in synkoop makket

In maat hat sterke en swakke plakken. Yn de fjouwerkwartsmaat draacht de earste tel de haadklam, de tredde in byklam, de twadde en fjirde binne swakker, en de achtsten dêrtusken binne de swakste plakken fan allegear. Dy folchoarder is gjin kwestje fan smaak: it is de maatsoart sels, en it is de reden dat maatsoarten bestean.

Der is sprake fan synkoop as in toan op in swakker plak begjint en oer in sterker hinne klinkt. Beide helten hearre derby. In toan dy’t allinne tusken de tellen begjint en foar de folgjende ophâldt, is in tsjintel en gjin synkoop; in toan dy’t op de earste tel begjint en lang lizzen bliuwt al hielendal net.

Yn it notebyld ûntstiet de synkoop op twa manieren. Of der stiet in langere notewearde op in swak plak — in heale op de twadde tel bygelyks. Of twa wearden wurde mei in oerbining ferbûn, sadat de twadde net opnij oanslein wurdt. Oer de maatstreek hinne is de oerbining sels de iennige wei: in toan mei gjin maatstreek oerskriede sûnder dield en bûn te wurden.

Wat dernjonken stiet

Hokker maatsoart hoe teld wurdt: Maatsoarten. Hoe’t de oerbining fan de fraseringsbôge ûnderskaat wurdt: Oerbining en freaseerbôge. Wêrom in stik midden yn de maat begjinne mei: Opmaat.

Muzykteikens · Muzykwurdboek

Anotona docht it foar dy

Meitsje in foto fan de blêdmuzyk of spylje de meldij — Anotona werkent de toansoart, skriuwt de noaten op en set se oer nei elke oare. Fergees.

Besjoch Anotona

Eltse noat op dizze side is útrekkene, net oerskreaun.