علامتهای تغییر
پنج علامت که یک نت را دوباره کوک میکنند — همه روی یک نت، همه برای شنیدن: نخست برهنه، سپس با علامت.
علامت تغییر، بلندای نتی را که پیش از آن میایستد عوض میکند. به چه اندازه، هر بار همان است: نیمپرده، و در علامتهای دوبل دو پرده نیم. این را نمیتوان توضیح داد، تنها میتوان شنید — به همین دلیل هر تصویر در این صفحه همان نت را دو بار نشان میدهد، نخست برهنه و سپس با علامت پیش از آن.
نت همیشه همان است، و این از روی قصد است: آنگاه علامت تنها چیزی است که فرق میکند. دیز نیمپرده بالا میبرد، بمل نیمپرده پایین میآورد، دیز دوبل دو نیمپرده بالا میبرد، بمل دوبل دو نیمپرده پایین میآورد. بکار تنها یکی از این پنج است که فاصلهٔ خودش را ندارد — آنچه پیشتر بوده پس میگیرد و نت برهنه را باز میگرداند.
دیز
نت را نیمپرده بالا میبرد. پرکاربردترین از این پنج علامت: در سرکلیدی گامهای دیزدار میایستد و میان میزان هر جا که به نتی بیرون از گام نیاز باشد. در نام نت بالا رفته به صورت پسوند ظاهر میشود — نام برهنه با هجایی پس از آن.
نخست نت بدون علامت، سپس همان نت با علامت
بمل
نت را نیمپرده پایین میآورد، همتای دیز. چاپشده مانند حرف کوچک b به نظر میرسد و نام آلمانیاش دقیقاً از همانجا میآید. در سرکلیدی گامهای بملدار میایستد و هر جای میزان که نتی نیمپرده پایینتر خواسته شود.
نخست نت بدون علامت، سپس همان نت با علامت
بکار
یک علامت تغییر را پس میگیرد و نت برهنه را باز میگرداند. تنها یکی از این پنج است که فاصلهٔ ثابت ندارد: پس از دیز نیمپرده پایین میآورد، پس از دیز دوبل دو نیمپرده. بر هر چه معتبر است اثر میگذارد — بر علامت درون میزان همانقدر که بر سرکلیدی.
نخست نت بدون علامت، سپس همان نت با علامت
دوبل دیز
نت را دو نیمپرده، یعنی یک پرده، بالا میبرد. مانند صلیب کوچکی از چهار گوه به نظر میرسد و جایی میایستد که نتی از پیش بالا رفته باید یک بار دیگر بالا برود — در گامهایی با دیزهای بسیار و در هماهنگیهایی که به نت حساس نشانه میروند. نوشته میشود تا نام نت درست بماند، نه از آن رو که راحت باشد.
نخست نت بدون علامت، سپس همان نت با علامت
دوبل بمل
نت را دو نیمپرده پایین میآورد. دو بمل کنار هم، و همان منطق دیز دوبل، تنها رو به پایین: روی صفحهکلید نت نامی بسیار سادهتر دارد، اما در بافت گام آن نام نادرست میبود. کمیاب، و وقتی پیدا شود، به دلیلی موجه.
نخست نت بدون علامت، سپس همان نت با علامت
علامت تغییر تا کجا اعتبار دارد
یک دیز روی نت نخست — هر چهار نت میزان بالا رفته شنیده میشوند
اینجا جایی است که تقریباً هر کسی یک بار اشتباه میخواند: علامت تغییر تنها برای نت کنارش نیست، بلکه تا خط میزان بعدی اعتبار دارد — برای هر نت دیگری با همان بلندا در همان میزان. در تصویر تنها نت نخست دیز دارد، و با این حال هر چهار نت میزان نخست بالا رفته شنیده میشوند. در میزان دوم هیچ علامتی نیست و آنجا نت دوباره برهنه شنیده میشود.
به همین دلیل کسی دیز را چهار بار نمینویسد. و به همین دلیل نشرهای خوب گاهی بکاری را جایی چاپ میکنند که به معنای دقیق زائد است: در میزان بعد، برای اطمینان، تا دیز بالایی در گوش کسی نماند. چنین علامتی را علامت هشدار مینامند و گاه در پرانتز میگذارند.
علامت در آغاز خط
یک دیز در آغاز خط — چهار نت بالا رفته در دو محدوده
درست در جلو، بلافاصله پس از کلید، چیزی میایستد که دقیقاً همانگونه به نظر میرسد و با این حال جور دیگری اعتبار دارد: سرکلیدی. تا خط میزان اعتبار ندارد بلکه برای تمام قطعه، در هر اکتاو و در هر میزان — تا زمانی که گام تازهای نوشته شود.
در تصویر تنها یک دیز در آغاز ایستاده است. سپس چهار نت در دو محدودهٔ متفاوت میآیند و هر چهار بالا رفته شنیده میشوند، هرچند هیچکدام علامتی ندارند. تمام تفاوت همینجاست: علامت درون میزان برای یک بلندا تا خط میزان اعتبار دارد، سرکلیدی برای یک نام نت در همهٔ محدودهها.
هر گام چند علامت دارد
اینکه چند دیز یا بمل در آغاز خط میایستد و به چه ترتیبی، گام تعیین میکند. این اینجا نیست بلکه نزد تنالیتهها است — آنجا برای هر گام تصویر علامتها کشیده شده و دایرهٔ پنجمها نشان میدهد چرا ترتیب دقیقاً همین است. اینکه گام سپس از کدام نتها ساخته میشود نزد گامها است.
نمادهای موسیقی · تنالیتهها · واژهنامهٔ موسیقی
آنوتونا این کار را برایتان میکند
از نتها عکس بگیرید یا ملودی را بنوازید — آنوتونا گام را تشخیص میدهد، نتها را مینویسد و آنها را به هر گام دیگری میبرد. رایگان.
آنوتونا را ببینیدهر نت این صفحه محاسبه شده است، نه رونویسی.