حامل — پنج خط و آنچه از آن بیرون می‌زند
پنج خط و چهار فاصله. نتی که دیگر جا نمی‌گیرد خط کمکی می‌گیرد و دو حاملی که با هم خوانده می‌شوند کروشه.
هر نت در این سایت روی همان پنج خط می‌ایستد. آن‌قدر بدیهی‌اند که تقریباً برای هیچ‌کس توضیح داده نمی‌شوند — با آنکه تنها جای نت روی آن خط‌هاست که تعیین می‌کند کدام صداست.
خط‌ها با فاصله‌های برابر روی هم می‌روند و میان آن‌ها دقیقاً به اندازهٔ یک سر نت جا می‌ماند. پنج خط و چهار فاصله نه جا می‌دهند؛ هر صدایی که باید بالاتر یا پایین‌تر برود، برای هر پلهٔ بعدی یک خط کمکی کوتاه می‌گیرد.
تصویرهای این صفحه واقعاً حروف‌چینی و اندازه‌گیری شده‌اند: جای هر سر نت، شمار خط‌های کمکی و نوع کروشه در خود تصویر است و همان‌جا شمردنی است.
پنج خط و چهار فاصله
نه صدا پشت سر هم و هر یک جای خود را دارد: گاه سر نت میان یک خط می‌نشیند و گاه درست میان دو خط. جای بیشتری در حامل نیست و برای آغاز هم بیشتر لازم نیست.
خط‌های کمکی زیر حامل
زیر حامل خط‌ها تمام می‌شوند اما گسترهٔ صداها نه. پس هر صدای پایین‌تر خط کوتاه خود را می‌گیرد — نخستین یکی، بعدی دو تا و سومی سه تا. پهنای آن‌ها به اندازهٔ سر نت است و تنها از آنِ اوست.
خط‌های کمکی بالای حامل
رو به بالا نیز همین در آینه صادق است: خط‌های کوتاه بالای خط زبرین می‌نشینند، با همان فاصله‌ای که میان خود خط‌هاست. از حدود سه تا به بعد خواندن دشوار می‌شود و آنگاه حروف‌چینی نشانهٔ اکتاو را ترجیح می‌دهد.
کروشهٔ خمیده
دو حامل که از چپ با کروشهٔ خمیده به هم پیوسته‌اند: این حامل دوگانهٔ پیانوست. بالا معمولاً کلید سل برای دست راست و پایین کلید فا برای دست چپ. خط میزان از هر دو می‌گذرد، چون با هم خوانده می‌شوند.
کروشهٔ گوشه‌دار
همان دو حامل و پیش از آن‌ها کروشه‌ای گوشه‌دار: پارتیتور چند ساز را این‌گونه در یک گروه گرد می‌آورد. نشانه با کروشهٔ خمیده فرق دارد و کارکرد یکی است — آنچه اینجاست به هم تعلق دارد.
دو حامل بدون کروشه
و نمونهٔ مخالف: دو حامل بی هیچ چیز در پیش. خط میزان در لبهٔ پایین حامل نخست می‌ایستد و در لبهٔ بالای دومی از نو آغاز می‌شود. دو سطر که با هم کاری ندارند — تنها کروشه از آن‌ها یک جفت می‌سازد.
شش حالت در یک نگاه
هر سطر آنچه را می‌گوید که در تصویر شمردنی است: چند حامل ایستاده و حالت از چه چیزی شناخته می‌شود. عددها از تصویرهای همین صفحه آمده‌اند، اندازه‌گیری شده و نه تخمینی.
| حالت | حامل‌ها | از چه پیداست |
|---|---|---|
| پنج خط و چهار فاصله | 1 | هر سر نت روی خطی است یا درست میان دو خط |
| خط‌های کمکی زیر حامل | 1 | خط‌های کوتاه زیر حامل، برای هر پله یکی |
| خط‌های کمکی بالای حامل | 1 | خط‌های کوتاه بالای حامل، برای هر پله یکی |
| کروشهٔ خمیده | 2 | کروشهٔ خمیده و خط میزان از میان هر دو حامل |
| کروشهٔ گوشه‌دار | 2 | کروشهٔ گوشه‌دار با گوشه در بالا و پایین |
| دو حامل بدون کروشه | 2 | کروشه‌ای نیست و خط میزان در میانه می‌گسلد |
حامل چگونه خوانده می‌شود
از پایین به بالا شمرده می‌شود: خط زیرین، فاصلهٔ نخست، خط دوم و همین‌طور. هر پله به بالا حرف بعدی نام صداهاست و هر پله به پایین حرف پیشین. اینکه کدام صدا روی کدام خط می‌نشیند را تنها کلید ابتدای سطر می‌گوید — بی آن، خط‌ها خالی‌اند.
وقتی گستره کافی نباشد حامل بزرگ نمی‌شود. در عوض همان یک نت خط‌های کوتاه می‌گیرد: خط کمکی نخست یک پله بالاتر یا پایین‌تر از خط بیرونی، دومی دو پله و سومی سه پله. این خط‌ها از آنِ نت‌اند نه از آنِ سطر، و به همین سبب تنها به پهنای سر نت‌اند.
وقتی دو حامل با هم خوانده می‌شوند، از سمت چپ به هم می‌پیوندند. کروشهٔ خمیده نشانهٔ یک ساز است که با هر دو دست نواخته می‌شود — پیانو، ارگ، چنگ. کروشهٔ گوشه‌دار چند ساز را در یک گروه گرد می‌آورد. در هر دو حالت خط میزان از میان می‌گذرد و درست از همین‌جا پیداست که دو حامل با هم خوانده می‌شوند.
در کنارش چیست
چگونه خط‌ها صدا می‌شوند: خواندن نت را بیاموزید. کدام کلید کدام خط را معین می‌کند: کلیدهای نت. چگونه از انبوه خط‌های کمکی بی‌نیاز شویم: نشانه‌های اکتاو.
نمادهای موسیقی · واژه‌نامهٔ موسیقی
آنوتونا این کار را برایتان می‌کند
از نت‌ها عکس بگیرید یا ملودی را بنوازید — آنوتونا گام را تشخیص می‌دهد، نت‌ها را می‌نویسد و آن‌ها را به هر گام دیگری می‌برد. رایگان.
آنوتونا را ببینیدهر نت این صفحه محاسبه شده است، نه رونویسی.