جدول انگشت‌گذاری ترومپت — هر نت و گرفتن آن
همهٔ نت‌های ترومپت B♭ از F#3 تا C6 با انگشت‌گذاری پیستون‌ها، به‌صورت نوشته و شنیده. و اینکه چرا برخی نت‌ها انگشت‌گذاری دومی دارند.
ترومپت سه پیستون دارد و با همان‌ها هر نتی نواخته می‌شود. برای یک ساز کامل این بسیار اندک به نظر می‌رسد، و ترفند درست همین‌جاست: پیستون‌ها نت‌ها را نمی‌سازند، بلکه آن‌ها را پایین می‌آورند. خود نت را لب می‌سازد — بسته به کشش، هارمونیک طبیعی دیگری پاسخ می‌دهد، و رشتهٔ این هارمونیک‌ها از پیش در لوله نهفته است.
کاری که پیستون‌ها می‌کنند در یک جمله می‌گنجد: اولی دو نیم‌پرده پایین می‌آورد، دومی یکی، سومی سه تا. هر که دو تا را فشار دهد به اندازهٔ مجموع پایین می‌آورد؛ هر که هر سه را فشار دهد، شش. بیش از شش نیم‌پرده هرگز لازم نیست، زیرا آنگاه هارمونیک طبیعی بعدی در پایین دیگر به دست آمده است.
تمام جدول از همین برمی‌آید. پایین‌تر به‌تمامی آمده است، و رونویسی نشده بلکه محاسبه شده — هر انگشت‌گذاری همان است که نزدیک‌ترین هارمونیک بالای نت را به نت خواسته‌شده بدل می‌کند.
جدول را چگونه بخوانیم
هر سطر یک نت است. در سمت چپ همان‌گونه که روی نت‌نگار نوشته می‌شود، کنارش همان‌گونه که واقعاً شنیده می‌شود، و در سمت راست انگشت‌گذاری. سه دایره همان سه پیستون‌اند به ترتیبی که انگشت‌ها می‌نشینند؛ اولی نزدیک‌ترین به دهنی است. دایرهٔ پر یعنی فشرده.
رقم‌های کنارش کوتاه‌نویسی رایج‌اند. «13» یعنی پیستون یکم و سوم، و دومی بالا می‌ماند. نتی بدون پیستون باز نامیده می‌شود و تنها با لب گرفته می‌شود.
| نوشته | شنیده | انگشت‌گذاری |
|---|---|---|
| F#3 | E3 | 123 |
| G3 | F3 | 13 |
| G#3 | F#3 | 23 |
| A3 | G3 | 12 |
| A#3 | G#3 | 1 |
| B3 | A3 | 2 |
| C4 | A#3 | باز |
| C#4 | B3 | 123 |
| D4 | C4 | 13 |
| D#4 | C#4 | 23 |
| E4 | D4 | 12 |
| F4 | D#4 | 1 |
| F#4 | E4 | 2 123 |
| G4 | F4 | باز 13 |
| G#4 | F#4 | 23 |
| A4 | G4 | 12 |
| A#4 | G#4 | 1 123 |
| B4 | A4 | 2 13 |
| C5 | A#4 | باز 23 |
| C#5 | B4 | 12 123 |
| D5 | C5 | 1 13 |
| D#5 | C#5 | 2 23 |
| E5 | D5 | باز 12 123 |
| F5 | D#5 | 1 13 |
| F#5 | E5 | 2 23 123 |
| G5 | F5 | باز 12 13 |
| G#5 | F#5 | 1 23 |
| A5 | G5 | 2 12 |
| A#5 | G#5 | باز 1 |
| B5 | A5 | 2 |
| C6 | A#5 | باز |
انگشت‌گذاری‌ها از کجا می‌آیند
پیستون 1 دو نیم‌پرده، پیستون 2 یک نیم‌پرده و پیستون 3 سه نیم‌پرده پایین می‌آورد. بدین‌سان هفت پله در دسترس می‌شود: باز، سپس 2، سپس 1، سپس 1 و 2 با هم، سپس 2 و 3، سپس 1 و 3، و سرانجام هر سه. این‌ها دقیقاً گام‌های صفر تا شش نیم‌پرده‌اند، بی‌شکاف و هیچ‌یک دو بار.
نقطه‌های آغاز را هارمونیک‌های طبیعی می‌دهند. فاصله‌شان یکسان نیست: در پایین دور از هم، و هرچه بالاتر فشرده‌تر. از همین رو محدودهٔ بم به هر شش پایین‌آوردن نیاز دارد، حال آنکه در بالا یک یا دو پیستون فاصله تا نت بعدی را پر می‌کند.
نکته‌ای باریک در این نهفته است: سه نیم‌پرده را می‌توان به دو شیوه گرفت، با پیستون سوم به‌تنهایی یا با اولی و دومی با هم. رایج اولی و دومی است. آنگاه کشویی سومی برای اصلاح آزاد می‌ماند، زیرا ترکیب‌های بم به‌طبع اندکی زیر می‌نشینند.
چرا برخی نت‌ها دو انگشت‌گذاری دارند
اگر نتی چنان بنشیند که دو هارمونیک طبیعی به آن برسند، دو انگشت‌گذاری هست. یکی از هارمونیک بم‌تر می‌آغازد و پایین‌آوردن اندکی می‌خواهد، دیگری از زیرتر و پیستون بیشتری می‌خواهد.
جدول رایج را نخست می‌آورد. رایج یعنی: از بم‌ترین هارمونیک ممکن، زیرا همان مطمئن‌تر پاسخ می‌دهد. دیگری چارهٔ ناچاری نیست بلکه ابزار است — در گذرهای تند، انگشت‌گذاری دوم گاه تمام جابه‌جایی انگشت را صرفه‌جویی می‌کند، و در محدودهٔ زیر، کشش راحت‌تر لب مطمئن‌تر می‌نشیند.
چرا ترومپت بم‌تر از آنچه نوشته شده شنیده می‌شود
ترومپت معمولی در B♭ کوک است. یعنی: وقتی نوازنده همان نت نوشته‌ای را می‌گیرد که نخستین‌بار آموخته، در واقع نتی یک سکوند بزرگ بم‌تر شنیده می‌شود. از همین رو تمام جدول دو بار آمده است — سمت چپ همان‌گونه که در نت‌نگار است، کنارش آنچه پیانو همراه آن می‌نوازد.
این ویژگی یک ساز نیست بلکه قاعده‌ای برای نیمی از ارکستر بادی است. اینکه همهٔ این‌ها چگونه به هم می‌پیوندد و چگونه میان دو ستون تبدیل می‌شود، در ترانهش آمده است.
آنچه در کنار آن است
ارزش نت‌ها و درازای آن‌ها: ارزش نت‌ها. اصلاً خواندن نت چگونه است: خواندن نت را بیاموزید.
آنوتونا این کار را برایتان می‌کند
از نت‌ها عکس بگیرید یا ملودی را بنوازید — آنوتونا گام را تشخیص می‌دهد، نت‌ها را می‌نویسد و آن‌ها را به هر گام دیگری می‌برد. رایگان.
آنوتونا را ببینیدهر نت این صفحه محاسبه شده است، نه رونویسی.