پلی‌ریتم — سه در برابر دو و آنچه از آن برمی‌آید
پنج جفت برای شنیدن. در چپ هر دو صدا زمان را یکسان تقسیم می‌کنند، در راست متفاوت — به همان درازا، به گونه‌ای دیگر تقسیم‌شده.
سه در برابر دو یعنی: همان بازهٔ زمانی، یک بار به سه و یک بار به دو بخش برابر تقسیم شده است. هر دو صدا با هم آغاز می‌کنند و با هم پایان می‌یابند؛ در میانه هیچ ورودی یکی بر ورودی دیگری نمی‌افتد. همهٔ جذابیت همین‌جاست — دو شیوهٔ شمارش هم‌زمان پیش می‌روند و هیچ‌کدام نادرست نیست.
اینجا پنج جفت کنار هم ایستاده‌اند. در چپ هر دو صدا یکسان تقسیم می‌کنند، چنان‌که هر ورودی با ورودی دیگری روبه‌رو می‌شود؛ در راست متفاوت تقسیم می‌کنند. هر دو صورت را می‌توان شنید و تفاوت بی‌درنگ آشکار است: در چپ تنها یک ضربان، در راست دو ضربان که نسبت به هم جابه‌جا می‌شوند.
آنچه بر هم منطبق می‌شود محاسبه‌پذیر است. دو تقسیم در یک دور به همان شمار بار به هم می‌رسند که بزرگ‌ترین مقسوم‌علیه مشترکشان نشان می‌دهد: در سه در برابر دو دقیقاً یک بار، در آغاز. از همین رو جفت آخر هم چنین نیست — چهار و دو مقسوم‌علیه دو دارند و دو بار به هم می‌رسند.
سه در برابر دو
حالت پایه که همهٔ حالت‌های دیگر از آن برمی‌آیند. صدای بالا میزان را به سه بخش برابر تقسیم می‌کند و صدای پایین به دو بخش. در چپ هر دو به دو بخش تقسیم می‌کنند و هر ورودی با ورودی روبه‌رو می‌شود. در راست پس از آغاز مشترک از هم جدا می‌شوند و تنها در پایان دوباره به هم می‌رسند. هر که بخواهد آن را تمرین کند، عبارتی کوتاه را بلند می‌گوید و هجاهایش را میان دو دست پخش می‌کند.
چهار در برابر سه
چهار در برابر سه بدون گروه نامنظم از پس کار برمی‌آید، زیرا تقسیم در میزان سه‌چهارم درست جا می‌افتد: چهار چنگ نقطه‌دار دقیقاً سه سیاه را پر می‌کند. در چپ سه سیاه در برابر سه ایستاده است، در راست چهار در برابر سه. پس صدای بالا اندکی کندتر از چنگ‌ها و اندکی تندتر از سیاه‌ها پیش می‌رود — و در سراسر میزان دیگر به صدای پایین نمی‌رسد.
سه در برابر چهار
همان نسبت از سوی دیگر: اکنون صدای بالا به سه و صدای پایین به چهار تقسیم می‌کند. آنچه شنیده می‌شود چیز دیگری است، هرچند عددها همان‌اند — اینجا تقسیم سه‌تایی را صدای کندتر بر دوش می‌گیرد و این برداشت را وارونه می‌کند. از همین رو در این صفحه هر دو سو آمده‌اند، نه تنها یکی.
پنج در برابر چهار
پنج در برابر چهار تنگ‌ترین حالت از چهار حالت است: دو صدا تنها به اندازهٔ یک‌پنجم تقسیم از هم فاصله دارند و به‌گونه‌ای شنیدنی کنار هم می‌لغزند. در نوشتار، صدای بالا کوئینتوله‌ای است بر سراسر میزان. اینجا هم قاعده برقرار است: پنج و چهار مقسوم‌علیه مشترک ندارند، پس تنها آغاز بر هم منطبق می‌شود.
چهار در برابر دو — پلی‌ریتم نیست
این جفت مثال مخالف است و پلی‌ریتم نیست: چهار و دو مقسوم‌علیه مشترک دو دارند و از این رو هر ورودی دوم صدای تند بر ورودی صدای کند می‌افتد. نه دو شیوهٔ شمارش، بلکه یک شیوه با زیرتقسیم شنیده می‌شود. تفاوت مسئلهٔ سلیقه نیست بلکه یک عدد است — و درست با همان است که این حالت بازشناخته می‌شود.
چه هنگام دو تقسیم پلی‌ریتم می‌سازند
پلی‌ریتم تنها از این پدید نمی‌آید که یک صدا تندتر از دیگری پیش برود. چنگ‌ها در برابر سیاه‌ها تنها یک زیرتقسیم‌اند: هر ورودی دوم صدای تند بر ورودی صدای کند می‌افتد و شنونده همچنان یک ضربان می‌شنود. آنچه تعیین‌کننده است این است که آیا دو عدد تقسیم مقسوم‌علیه مشترک دارند یا نه.
اگر هیچ مقسوم‌علیه مشترکی نداشته باشند — یعنی اگر نسبت به هم اول باشند — هر دو صدا در سراسر دور تنها یک بار، در آغاز مشترک، به هم می‌رسند. این همان پلی‌ریتم است: سه در برابر دو، چهار در برابر سه، پنج در برابر چهار. اگر مقسوم‌علیه مشترکی داشته باشند، دقیقاً به همان شمار بار به هم می‌رسند و برداشت همچنان برداشت زیرتقسیم می‌ماند.
نوشتنش دو راه دارد. اگر تقسیم در میزان جا بیفتد، ارزش‌های معمول بس است — چهار در برابر سه در میزان سه‌چهارم چهار چنگ نقطه‌دار است. اگر جا نیفتد، گروه نامنظم پدید می‌آید با قلاب و عددی بالای آن: سه در برابر دو در میزان دوچهارم تریوله‌ای از سیاه‌هاست.
در کنار آن چیست
کدام میزان چگونه شمرده می‌شود: علامت‌های میزان. گروه نامنظم چگونه نوشته و شمرده می‌شود: گروه‌های نامنظم. وقتی تنها یک صدا کنار ضرب آغاز کند چه می‌شود: سنکوپ.
نمادهای موسیقی · واژه‌نامهٔ موسیقی
آنوتونا این کار را برایتان می‌کند
از نت‌ها عکس بگیرید یا ملودی را بنوازید — آنوتونا گام را تشخیص می‌دهد، نت‌ها را می‌نویسد و آن‌ها را به هر گام دیگری می‌برد. رایگان.
آنوتونا را ببینیدهر نت این صفحه محاسبه شده است، نه رونویسی.