زینتها
شش زینت، هر یک دو بار حکاکیشده: نشانه همانگونه که چاپ میشود و همان جا نوشتهشده با نت — هر دو شنیده میشوند و هر دو دقیقاً به یک اندازه طول میکشند.
یک نشانه بالای نت، و از یک صدا چهار صدا میشود. زینت نتهای دیگری را تجویز نمیکند، بلکه شیوهای برای نواختن همین یک نت است: ارزش نوشتهشده دستنخورده میماند و نشانه میگوید درون آن چه میگذرد. هر زینت اینجا دو بار ایستاده است — همانگونه که چاپ میشود و زیر آن نوشتهشده با نت. هر دو صورت به یک اندازه طول میکشند؛ شنیدن آنها پشت سر هم همان چیزی است که فاصلهٔ میان نوشتار و صدا را شنیدنی میکند.
تریل
نت اصلی و همسایهٔ بالاییاش چنان تند جا عوض میکنند که هنوز تمیز بماند. نشانه نمیگوید چند تناوب است؛ نوشتهشده اینجا چهار جفت است، و ارزش نت دقیقاً همان میماند.
موردان بالا
یک گام تند به بالا و بازگشت، و پس از آن نت اصلی میماند. نشانه همان زیگزاگ صاف بدون خط است. گام بیش از یک چشمبرهمزدن طول نمیکشد — همهٔ باقی ارزش از آنِ نت اصلی است.
موردان
همین کار رو به پایین: یک بار کوتاه به همسایهٔ پایینی و بیدرنگ بازگشت. نشانه خطی عمودی در میان زیگزاگ دارد. همهٔ تفاوت با موردان بالا همین است، و بهآسانی از چشم میافتد.
گروپتو
چهار صدا گرد نت نوشتهشده: همسایهٔ بالایی، نت اصلی، همسایهٔ پایینی، نت اصلی. بالای نت، چرخش بیدرنگ آغاز میشود؛ پشت نت، نخست خود نت شنیده میشود و چرخش در پایان میآید.
نت زینت کوتاه
نت کوچک خطی روی پرچمش دارد و تا جایی که ممکن است کوتاه نواخته میشود. از نت اصلی تقریباً چیزی نمیگیرد: روی ضرب میافتد و نت اصلی بیدرنگ از پی آن میآید.
نت زینت بلند
نت کوچک بدون خط آرایهای در حاشیه نیست، بلکه تعلیق است. نیمی از ارزش نت اصلی را میگیرد — از نت نقطهدار دو سوم — و تنها پس از آن حل میشود. ریز نوشته شده، اما همان است که شنیده میشود.
از بالا یا از نت اصلی؟
اینجاست که نظرها جدا میشود: تریل از نت نوشتهشده آغاز میشود یا از همسایهٔ بالایی؟ در باروک، و هنوز نزد موتسارت، از بالا آغاز میشود — زینت آنجا تنشی است که حل میشود. در سدهٔ نوزدهم، از هومل و شوپن به بعد، از نت اصلی آغاز میشود. تصویرهای اینجا خوانش متأخر را نشان میدهند؛ در موسیقی کهن نگاهی به پیشگفتار نسخه بخشی از کار است، و نسخهٔ خوب همان جا این را میگوید.
چند نت در یک زینت جا میگیرد را هیچ نشانهای نمیگوید. این به تمپو و ساز بستگی دارد: آنچه اینجا با چهار تناوب نوشته شده، در بخش کند کمتر و در بخش تند بیشتر میشود.
دو نشانه که با نت نوشته نمیشوند
در این ردیف دو نشانه کم است، آرپژ و گلیساندو، و آن هم به یک دلیل: نتهای ثابتی ندارند. خط موجدار پیش از آکورد میگوید که صداهایش پشت سر هم میآیند — نه اینکه با چه سرعتی. خط میان دو نت میگوید که راه میانشان شنیده میشود — روی پیانو کلیدهای میان راه، روی ویولن لغزشی بدون پله. آنچه در میان است را ساز تعیین میکند، و به همین دلیل به نت درنمیآید.
نمادهای موسیقی · شدت صدا · ارزش نتها · واژهنامهٔ موسیقی
آنوتونا این کار را برایتان میکند
از نتها عکس بگیرید یا ملودی را بنوازید — آنوتونا گام را تشخیص میدهد، نتها را مینویسد و آنها را به هر گام دیگری میبرد. رایگان.
آنوتونا را ببینیدهر نت این صفحه محاسبه شده است، نه رونویسی.