کادانس‌ها

کادانس I–IV–V–I و چهار صورت پایانی هارمونی، هرکدام چهارصدایی نوشته و شنیدنی: چگونه یک جمله پایان می‌گیرد، باز می‌ماند یا گوش را می‌فریبد.

کادانس همان گردش آکوردهایی است که جملهٔ موسیقایی با آن پایان می‌یابد — یا درست برعکس: پایان‌هایی هست که مثل نقطه شنیده می‌شوند، برخی مثل ویرگول، و برخی عمداً گمراه می‌کنند. همهٔ نمونه‌ها در دو ماژور است (آخری در لا مینور) و چهارصدایی، تا شنیده شود صداها چه می‌کنند.

کادانس کامل

I–IV–V–I · C – F – G – C · T–S–D–T

تونیک، سودومینانت، دومینانت، تونیک — فرمول پایه‌ای که گام را تثبیت می‌کند. سه آکورد اصلی روی هم هر هفت نت گام را در خود دارند.

کادانس اصیل (کامل)

V–I · G – C · D–T

از دومینانت به تونیک: پایانی که مثل نقطه شنیده می‌شود. کامل خوانده می‌شود وقتی هر دو آکورد در حالت پایه‌اند و ملودی روی نت پایه تمام می‌شود.

کادانس پلاگال

IV–I · F – C · S–T

از سودومینانت به تونیک: «آمین» پایان کرال‌ها. نرم‌تر از کادانس کامل، چون هیچ نت حساسی به سوی پایه نمی‌کشد.

نیم‌کادانس

I–V · C – G · T–D

روی دومینانت تمام می‌شود: ویرگول، نه نقطه. جمله باز می‌ماند و ادامه‌اش انتظار می‌رود.

کادانس فریبنده

V–vi · G – Am · D–Tp

دومینانت نه به تونیک که به مینور نسبی حل می‌شود: گوش دو ماژور انتظار دارد و لا مینور می‌گیرد. جمله را این‌گونه کش می‌دهند.

نیم‌کادانس فریژی (در لا مینور)

iv⁶–V · Dm/F – E · s–D

در مینور: سودومینانت در معکوس نخست نیم‌پرده به دومینانت فرود می‌آید. این گام در بم فریژی شنیده می‌شود — باروک و فلامنکو.

چگونه بازشان شناسیم

به آکورد آخر گوش بده. تونیک در پایان: کادانس کامل (از دومینانت) یا پلاگال (از سودومینانت). دومینانت در پایان: نیم‌کادانس. دومینانتی که به تونیک نمی‌رود: کادانس فریبنده.

توالی آکوردها · کادانس آندلسی · تنالیته‌ها · همهٔ آکوردها

آنوتونا این کار را برایتان می‌کند

از نت‌ها عکس بگیرید یا ملودی را بنوازید — آنوتونا گام را تشخیص می‌دهد، نت‌ها را می‌نویسد و آن‌ها را به هر گام دیگری می‌برد. رایگان.

آنوتونا را ببینید

هر نت این صفحه محاسبه شده است، نه رونویسی.