Tabulatuer lêze

Wat de sifers betsjutte

Eltse horizontale line is in snaar. Boppe stiet de hege A-snaar, ûnder de lege G-snaar — sa't men op 'e hals sjocht mei it ynstrumint yn 'e earmen. Wa't dat ien kear ferwikselt, spilet alles oarsom.

It sifer op in line is de fret dy't men drukt. 0 betsjut: lege snaar, neat drukke. x betsjut: dizze snaar bliuwt stil, hy wurdt net oanslein of mei in finger dôve.

Sifers ûnder inoar wurde tegearre spile — dat is in akkoard. Sifers neist inoar wurde nei inoar spile — dat is in meldij of in tokkelpatroan.

De earste akkoarden as tabulatuer

Wat de tabulatuer NET seit

Twa dingen steane der net yn, en beide misse echt.

It ritme. In tabulatuer seit hokker fret men drukt, mar net hoe lang de toan klinkt. Wa't it stik net ken, kin it út de tabulatuer allinne net spylje — allinne meispylje, as er it al heard hat. Guon tabulatueren sette dêrom noatestokken ûnder de sifers; de measten op it net dogge dat net.

De toan. Yn de tabulatuer stiet »3«, net »G«. Wa't allinne tabulatuer lêst, leart de grepen mar net de hals — en kin itselde stik op gjin oar ynstrumint spylje.

Tabulatuer of noaten?

Beide tegearre is it antwurd, en sa wurde gitaarboekjes ek printe: boppe de noaten mei it ritme, dêrûnder de tabulatuer mei de greep. De noaten sizze wat klinkt, de tabulatuer seit wêr't men taastet.

Wa't mar ien leare wol, begjint mei de tabulatuer — dy bringt jin hjoed oan it spyljen. Mar noaten lêze kostet in pear wiken en iepenet al it oare.