Transposición

En tres pasos

1. Conta a distancia. Da tonalidade vella á nova, en semitóns. A táboa de abaixo amosa cada distancia.
2. Move cada acorde. A mesma distancia e no mesmo sentido. A especie do acorde — maior, menor, de sétima — queda tal como estaba.
3. Escríbeo ben. Nas tonalidades con bemois os acordes escríbense con bemois, nas de sostidos con sostidos. Que nome vale decídeo a tonalidade de destino, non a tecla.

Quen non queira contar pega unha folla de acordes e recíbea en calquera tonalidade: Transportador

Mover notas en semitóns

Cada fila comeza cunha nota e sobe en semitóns. Para subir unha nota cinco semitóns lese a súa fila na columna +5. Cara abaixo cóntase ao revés: sete semitóns abaixo son cinco arriba (12−7). As teclas negras levan os dous nomes — cal vale dío a tonalidade de destino.

Acordes en cada tonalidade

Esta é a táboa de transposición propiamente dita. Cada fila é unha tonalidade, cada columna un grao. Búscase o acorde da canción na fila da tonalidade vella e despois lese a mesma columna na fila da nova. Cada acorde está ligado, cada tonalidade leva ás súas encadeacións de acordes.

Tonalidades maiores

Tonalidades menores

Coa cejilla

A cejilla transpón por nós: as posturas ao aire quedan, e todo soa tantos semitóns máis arriba como conte o traste. Quen queira tocar unha canción con posturas máis doadas busca o traste que cubra a distancia.

Máis sobre isto nos acordes fáciles de guitarra.

Instrumentos transpositores

O trompete, o clarinete, o saxofón e a trompa len notas distintas das que soan. Quen escribe para eles transpón en sentido contrario.

A táboa para isto, con imaxe de partitura e son.