خواندن تبلاتور

عددها چه معنایی دارند

هر خط افقی یک سیم است. بالا سیم زیر A می‌ایستد، پایین سیم بم G — همان‌گونه که با ساز در آغوش به دسته نگاه می‌کنی. هر که یک بار این را اشتباه بگیرد، همه چیز را وارونه می‌نوازد.

عدد روی یک خط همان پرده‌ای است که فشار می‌دهی. 0 یعنی: سیم باز، چیزی فشار نده. x یعنی: این سیم خفه می‌ماند، زده نمی‌شود یا با انگشت خفه می‌شود.

عددهای زیر هم با هم نواخته می‌شوند — این یک آکورد است. عددهای کنار هم پشت سر هم نواخته می‌شوند — این یک ملودی یا الگوی ناخن‌نوازی است.

نخستین آکوردها به شکل تبلاتور

تبلاتور چه چیزی را نمی‌گوید

دو چیز در آن نیست، و هر دو واقعاً کم است.

ریتم. تبلاتور می‌گوید کدام پرده را فشار دهی، اما نمی‌گوید نت چقدر می‌کشد. کسی که قطعه را نمی‌شناسد، تنها از روی تبلاتور نمی‌تواند آن را بنوازد — تنها می‌تواند همراهی کند، اگر پیش‌تر شنیده باشد. برخی تبلاتورها به همین دلیل زیر عددها دستهٔ نت می‌گذارند؛ بیشترشان در شبکه چنین نمی‌کنند.

نت. در تبلاتور »۳« نوشته شده است، نه »G«. کسی که تنها تبلاتور می‌خواند، گرفت‌ها را یاد می‌گیرد اما دسته را نه — و همان قطعه را روی هیچ ساز دیگری نمی‌تواند بنوازد.

تبلاتور یا نت؟

پاسخ هر دو با هم است، و دفترهای گیتار هم همین‌گونه چاپ می‌شوند: بالا نت با ریتم، پایین تبلاتور با گرفت. نت می‌گوید چه چیزی می‌نوازد، تبلاتور می‌گوید انگشت را کجا بگذاری.

هر که تنها یکی را بخواهد بیاموزد، با تبلاتور آغاز کند — همین امروز او را به نواختن می‌رساند. اما نت‌خوانی چند هفته وقت می‌برد و همه چیز دیگر را می‌گشاید.