स्वरदांडीची दिशा
ऐकण्यासाठी आणि पाहण्यासाठी पाच प्रसंग: तोच ताल एकदा नीट जुळवलेला आणि एकदा दांडी जबरदस्तीने उलटी केलेली. आवाज बदलत नाही.
दांडी आवाजाबद्दल काहीच सांगत नाही. स्वर पाच रेषांच्या आत राहावा आणि कडेपलीकडे बाहेर पडू नये म्हणूनच ती वर किंवा खाली पाहते. नियम आहे मधली रेषा — पाचांतील तिसरी: तिच्या खाली दांडी वर पाहते आणि डोक्याच्या उजवीकडे उभी राहते, तिच्यावर आणि त्याहून वर खाली पाहते आणि डावीकडे उभी राहते।
ट्रेबल कीमध्ये मधल्या रेषेवर B असतो, बेस कीमध्ये D. म्हणजेच ही ठराविक स्वरउंची नसून पाच रेषांवरील जागा आहे — तोच B दुसऱ्या कीमध्ये दुसरी दांडी घेतो।
या पानावर प्रत्येक प्रसंग दोनदा शेजारी उभा राहतो: डावीकडे जसा जुळवायला हवा तसा, उजवीकडे उलटे जबरदस्तीने लादलेले। दोन्ही सारखेच वाजतात — उंची आणि सुरुवात आवाजातून, दांडीची दिशा छापलेल्या चित्रातून मोजली आहे।
मधल्या रेषेखाली
E मधल्या रेषेखाली उभा आहे, म्हणून दांडी वर पाहते आणि डोक्याच्या उजवीकडे बसते। अशा रीतीने ती पाच रेषांच्या आत राहते। उजवीकडे तोच E, दांडी जबरदस्तीने खाली वळवलेली: ती पाच रेषांखाली बाहेर पडते आणि वाचणे जड होते। दोन्ही चित्रांत उंची एकच आहे।
मधल्या रेषेवर आणि त्याहून वर
उंच C मधल्या रेषेच्या वर आहे, म्हणून दांडी खाली पाहते आणि डोक्याच्या डावीकडे बसते। सीमा तीक्ष्ण आहे: मधल्या रेषेवर बसलेला B देखील दांडी खालीच घेतो। उजवीकडे तोच स्वर, दांडी जबरदस्तीने वर वळवलेली — पुन्हा तोच आवाज, दुसरे चित्र।
स्वरमेळ: सर्वांत दूरचा ध्वनी ठरवतो
स्वरमेळाला तीन डोकी आणि एकच दांडी असते। तिची दिशा मधल्या रेषेपासून सर्वांत दूर उभा असलेला ध्वनी ठरवतो। इथे सर्वांत खालचा सर्वांत उंचापेक्षा दूर आहे, म्हणून दांडी वर पाहते — जरी एक स्वर मधल्या रेषेच्या वर उभा असला तरी। उजवीकडे तोच स्वरमेळ जबरदस्तीने खाली वळवलेला।
तुळईचा गट: सर्वांना एकच दिशा
एका तुळईखाली चार अष्टमांश। वेगवेगळे पाहिल्यास ते निरनिराळ्या दिशांना पाहिले असते, कारण दोन मधल्या रेषेखाली आणि दोन वर आहेत। पण तुळई त्यांना एका गटात बांधते, आणि गटाला एकच दिशा मिळते — त्याच मापाने: सर्वांत दूरचा ध्वनी मोजला जातो। उजवीकडे तोच गट जबरदस्तीने वर वळवलेला।
दोन आवाज: एकमेकांपासून दूर
एकाच पाच रेषांवर दोन आवाज। इथे आता स्थान नव्हे तर आवाज मोजला जातो: वरचा दांडी वर घेतो, खालचा खाली, जरी दोघेही मधल्या रेषेच्या एकाच बाजूला उभे असले तरी। त्यामुळे वाचताना लगेच दिसते की कोणता स्वर कोणत्या आवाजाचा आहे। उजवीकडे तेच अदलाबदल केलेले — आणि नेमके तेव्हाच धागा सुटतो।
मधली रेषा ठरवते
तीन प्रसंग साध्या नियमापलीकडे जातात, आणि वाचताना गोंधळात टाकणारे तेच असतात। स्वरमेळात मधल्या रेषेपासून सर्वांत दूर उभा असलेला ध्वनी ठरवतो — सर्वांत उंचही नाही, सर्वांत खालचाही नाही। तुळईने बांधलेला गट आपल्या सर्व स्वरांसाठी एकच दिशा घेतो, जिथे वेगळे पाहिल्यास एखादा स्वर दुसरीकडे उभा राहिला असता तिथेही। आणि जिथे दोन आवाज एकच पाच रेषा वाटून घेतात, तिथे स्वर कुठेही असोत, वरचा नेहमी वर आणि खालचा नेहमी खाली पाहतो: तिथे दांडी सांगते की स्वर कोणत्या आवाजाचा आहे।
पूर्ण स्वराला दांडीच नसते। प्रश्न अर्ध्या स्वरापासूनच उभा राहतो — आणि अष्टमांशापासून ध्वज जोडला जातो, तो नेहमी दांडीच्याच बाजूला असतो।
शेजारी काय आहे
स्वर किती लांब असतो आणि दांडी मुळात कुठून येते: स्वरांची कालावधी। स्वरलिपी सुरुवातीपासून कशी वाचावी: स्वरलिपी वाचायला शिका।
स्वरचिन्हे · स्वरलिपी वाचायला शिका · संगीत संज्ञा
हे काम Anotona तुमच्यासाठी करते
स्वरलिपीचा फोटो काढा किंवा चाल वाजवा — Anotona स्केल ओळखते, स्वर लिहिते आणि ते दुसऱ्या कोणत्याही स्केलमध्ये नेते. विनामूल्य.
Anotona पाहाया पानावरचा प्रत्येक स्वर मोजून काढलेला आहे, कुठूनही उतरवलेला नाही.