टिंबवाले स्वर
पाच प्रसंग, प्रत्येक ऐकण्यासाठी दोनदा: आधी टिंबाविना स्वर, मग तोच स्वर टिंबासह — आणि आवर्तन नेमके तितकेच लांब राहते.
स्वराच्या डोक्यामागचे टिंब हे संपूर्ण स्वरलिपीतील सर्वात काटकसरी चिन्ह आहे. ते म्हणते: आणि त्याचा आणखी अर्धा. अर्ध्या स्वरातून तीन पाव स्वर, पावातून तीन अष्टमांश, अष्टमांशातून तीन षोडशांश होतात.
ही ठरावीक भर नाही तर प्रमाण आहे: टिंब किती वाढवते हे त्याच्याविना तो स्वर किती टिकला असता यावर अवलंबून आहे. म्हणूनच प्रत्येक प्रसंग इथे दोनदा उभा आहे — एकदा उघडा, एकदा टिंबासह — आणि दोन्ही वेळा नाद एकाच उंचीवर असतो. ऐकू येते ते फक्त कालावधी. आवर्तन मात्र पूर्वीइतकेच लांब राहते: टिंब स्वराला जे देते, ते मागच्या विरामांकडून घेते.
टिंबवाला अर्ध स्वर
दोन पाव स्वरांचे तीन होतात. तीन-पावच्या तालात तो संपूर्ण आवर्तन भरतो आणि तिथेच त्याची नेहमीची जागा — तिन्ही मात्रांवर पसरलेला एकमेव नाद. चार-पावच्या तालात त्याच्यामागे नेमका एक पाव स्वर उरतो, आणि त्यातूनच सर्वात जास्त दिसणाऱ्या आवर्तन-आकृत्यांपैकी एक जन्माला येते.
टिंबवाला पाव स्वर
दोन अष्टमांशांचे तीन होतात. हेच सर्वात जास्त दिसणारे टिंब: मागच्या एका अष्टमांशासह ते दोन मात्रा भरते आणि लांब-आखूड आकृतिबंध देते, जो प्रत्येक संचलनगीतात आणि दर दुसऱ्या गाथेत आहे. जो हे सारखे वाजवतो तो चालीचे रूपांतर रमतगमत फिरण्यात करतो.
टिंबवाला अष्टमांश स्वर
दोन षोडशांशांचे तीन होतात. तीच विभागणी एक मजला खाली, आणि मागचा आखूड स्वर फार आखूड होतो — इतका आखूड की लक्ष देऊन ऐकले नाही तर त्रिक गटापासूनचा फरक धूसर होतो. छापलेले दोन्ही स्पष्ट वेगळे; वाजवताना बरेचदा कमी.
दोन टिंबांचा स्वर
दुसरे टिंब पहिल्याचा आणखी अर्धा भाग जोडते, म्हणजे मूळ मूल्याचा पाव भाग. दोन्ही मिळून सुरुवातीच्या स्वराचे आठांपैकी सात भाग होतात: जवळपास सगळे, पण नेमके पूर्ण नाही. मागे उरणारे त्याप्रमाणे अगदी बारीक होते, आणि नेमके त्यातूनच बरोक प्रस्तावनांची धार जगते.
टिंबवाला विराम
टिंब विरामांवर स्वरांप्रमाणेच काम करते — फक्त ते ऐकू येत नाही, वाट पाहण्यात जाणवते. चित्रात डावीकडचे आणि उजवीकडचे नाद एकच आहेत; सरकले आहे ते फक्त दुसरा कधी येतो एवढेच. जुन्या आवृत्त्यांमध्ये टिंबवाला विराम टाळून दोन विराम लिहीत; आज तो सगळीकडे आहे.
टिंबवाली लय
आधी आठ सारखे अष्टमांश, मग तेच आवर्तन टिंबांसह
सर्वात सामान्य वापर एकटा लांब नाद मुळीच नाही, तर जोडी: टिंबवाला स्वर आणि त्याच्यामागे एक आखूड, पुन्हा पुन्हा. लांब–आखूड, लांब–आखूड. चित्रातल्या दोन्ही ओळी सारख्या वेळ टिकतात आणि एकच ठोका वाहतात — एक त्याला सारखा वाटतो, दुसरी तीन विरुद्ध एक अशी.
हा आकृतिबंध संगीताच्या इतिहासाचा अर्धा भाग पेलतो: फ्रेंच प्रस्तावना त्यावरच जगते, संचलनगीतही तसेच, आणि लोकप्रिय संगीतात जे «सरळ» मानले जाते त्याचा बराचसा भागही. जो हे सारखे वाजवतो तो दुसरेच काहीतरी वाजवतो — आणि जो ऐकतो त्याला लगेच जाणवते, नाव सांगता आले नाही तरी.
जिथे टिंब हाच नियम आहे
सहा अष्टमांश, मग तोच वेळ दोन टिंबवाले पाव स्वर म्हणून
संयुक्त तालांमध्ये टिंबवाला स्वर अपवाद नाही, तोच मात्रा आहे. 6/8 मध्ये सहा अष्टमांश मोजले जात नाहीत, तर तीन-तीनच्या दोन मात्रा — आणि एक मात्रा म्हणजे नेमका टिंबवाला पाव स्वर. चित्र दोन्ही एकापाठोपाठ दाखवते: आधी सहा अष्टमांश, मग त्यांना एकत्र करणाऱ्या दोन मात्रा.
म्हणूनच अशी आवर्तने टिंबांनी भरलेली असतात, त्यात विशेष काही अभिप्रेत नसतानाही. आणि म्हणूनच तिथे तीनऐवजी दोन वाजवायच्या असतील तर द्विक गट लागतो.
कोणती स्वरमूल्ये आहेत
टिंब स्वरमूल्य बदलते, त्याची जागा घेत नाही. कोणती मूल्ये आहेत — पूर्ण, अर्ध, पाव आणि अष्टमांश स्वर त्यांच्या विरामांसह — हे स्वरांची कालावधी पानावर आहे. कोणता ताल कसा मोजतात आणि 6/8 हा 3/4 पेक्षा वेगळा का मोजतात, हे ताल चिन्हे पानावर आहे.
स्वरचिन्हे · स्वरांची कालावधी · संगीत संज्ञा
हे काम Anotona तुमच्यासाठी करते
स्वरलिपीचा फोटो काढा किंवा चाल वाजवा — Anotona स्केल ओळखते, स्वर लिहिते आणि ते दुसऱ्या कोणत्याही स्केलमध्ये नेते. विनामूल्य.
Anotona पाहाया पानावरचा प्रत्येक स्वर मोजून काढलेला आहे, कुठूनही उतरवलेला नाही.