पाच रेषा — पाच रेषा आणि त्यांच्या पलीकडे जाणारे
पाच रेषा, चार अंतरे. जो स्वर आता मावत नाही त्याला साहाय्यक रेषा मिळतात; एकत्र वाचल्या जाणाऱ्या दोन प्रणालींना एक कंस.
या संकेतस्थळावरील प्रत्येक स्वरचिन्ह त्याच पाच रेषांवर उभे आहे. त्या इतक्या स्वाभाविक मानल्या जातात की जवळजवळ कोणालाही त्यांविषयी समजावून सांगितले जात नाही — तरीही कोणता स्वर आहे हे केवळ त्यांवरील जागाच ठरवते.
रेषा समान अंतरावर एकावर एक जातात आणि त्यांच्यामध्ये एका स्वरमस्तकाला लागेल तेवढीच जागा उरते. पाच रेषा आणि चार अंतरे नऊ जागा देतात; त्याहून वर किंवा खाली जावे लागणाऱ्याला प्रत्येक पुढच्या पायरीसाठी एक लहान साहाय्यक रेषा मिळते.
या पानावरील चित्रे खरोखर छापलेली आणि मोजलेली आहेत: प्रत्येक स्वरमस्तकाची जागा, साहाय्यक रेषांची संख्या आणि कंसाचा प्रकार चित्रातच आहेत आणि तिथेच मोजता येतात.
पाच रेषा, चार अंतरे
नऊ स्वर एकामागून एक, प्रत्येकाची स्वतःची जागा: मस्तक कधी रेषेच्या मधोमध बसते, कधी नेमके दोन रेषांच्या मध्ये. प्रणालीत याहून अधिक जागा नाहीत आणि सुरुवातीला अधिक लागतही नाहीत.
प्रणालीच्या खाली साहाय्यक रेषा
प्रणालीच्या खाली रेषा संपतात, स्वरांचा पल्ला संपत नाही. म्हणून प्रत्येक खालचा स्वर स्वतःची लहान रेघ मिळवतो — पहिल्याला एक, पुढच्याला दोन, तिसऱ्याला तीन. त्या मस्तकाइतक्या रुंद आणि केवळ त्याच्याच.
प्रणालीच्या वर साहाय्यक रेषा
वरच्या दिशेनेही तेच आरशासारखे लागू होते: लहान रेघा सर्वात वरच्या रेषेच्या वर, रेषांच्या स्वतःच्या अंतराइतक्या अंतरावर असतात. सुमारे तीननंतर वाचणे कठीण होते — तेव्हा छपाई अष्टकाचे चिन्ह पसंत करते.
वळणदार कंस
डावीकडून वळणदार कंसाने जोडलेल्या दोन प्रणाली: हीच पियानोची जोड प्रणाली. वर सहसा उजव्या हातासाठी उंच किल्ली, खाली डाव्या हातासाठी नीच किल्ली. तालरेषा दोन्हींतून जाते, कारण त्या एकत्र वाचल्या जातात.
कोपऱ्याचा कंस
त्याच दोन प्रणाली, पुढे कोपऱ्याच्या कंसासह: पूर्ण स्वरलिपी अनेक वाद्यांना अशीच एका गटात जोडते. चिन्ह वळणदार कंसाहून वेगळे, परिणाम तोच — इथे जे उभे आहे ते एकत्र आहे.
कंसाशिवाय दोन प्रणाली
आणि उलट उदाहरण: पुढे काहीही नसलेल्या दोन प्रणाली. तालरेषा पहिलीच्या खालच्या कडेला संपते आणि दुसरीच्या वरच्या कडेपासून पुन्हा सुरू होते. एकमेकांशी काहीही संबंध नसलेल्या दोन ओळी — कंसच त्यांची जोडी बनवतो.
सहा प्रसंग एका नजरेत
प्रत्येक ओळ चित्रात मोजता येणारे सांगते: किती प्रणाली आहेत आणि प्रसंग कशावरून ओळखला जातो. आकडे याच पानाच्या चित्रांतून मोजलेले आहेत, अंदाज नव्हे.
| प्रसंग | प्रणाली | कशावरून दिसते |
|---|---|---|
| पाच रेषा, चार अंतरे | 1 | प्रत्येक मस्तक रेषेवर किंवा नेमके दोन रेषांच्या मध्ये |
| प्रणालीच्या खाली साहाय्यक रेषा | 1 | प्रणालीच्या खाली लहान रेघा, प्रत्येक पायरीला एक |
| प्रणालीच्या वर साहाय्यक रेषा | 1 | प्रणालीच्या वर लहान रेघा, प्रत्येक पायरीला एक |
| वळणदार कंस | 2 | वळणदार कंस, तालरेषा दोन्ही प्रणालींतून |
| कोपऱ्याचा कंस | 2 | वर खाली कोपरे असलेला कंस |
| कंसाशिवाय दोन प्रणाली | 2 | कंस नाही, तालरेषा मध्ये तुटते |
प्रणाली कशी वाचली जाते
खालून वर मोजले जाते: खालची रेषा, पहिले अंतर, दुसरी रेषा आणि असेच पुढे. वरची प्रत्येक पायरी स्वरनावांचे पुढचे अक्षर आहे, खालची प्रत्येक आधीचे. कोणता स्वर कोणत्या रेषेवर बसतो हे ओळीच्या सुरुवातीची किल्लीच सांगते — तिच्याशिवाय रेषा रिकाम्या आहेत.
पल्ला पुरेना तेव्हा प्रणाली मोठी होत नाही. त्याऐवजी ते एकटे स्वरचिन्ह लहान रेघा मिळवते: पहिली साहाय्यक रेषा बाहेरच्या रेषेपेक्षा एक पायरी वर किंवा खाली, दुसरी दोन पायऱ्या, तिसरी तीन. त्या ओळीच्या नव्हे तर स्वरचिन्हाच्या असतात, म्हणून केवळ स्वरमस्तकाइतक्याच रुंद.
दोन प्रणाली एकत्र वाचल्या जातात तेव्हा त्या डावीकडे जोडल्या जातात. वळणदार कंस दोन्ही हातांनी वाजवल्या जाणाऱ्या एका वाद्याला दर्शवतो — पियानो, ऑर्गन, वीणा. कोपऱ्याचा कंस अनेक वाद्यांना एका गटात जोडतो. दोन्ही वेळी तालरेषा आरपार जाते आणि त्यावरूनच दिसते की प्रणाली एकत्र वाचल्या जातात.
शेजारी काय आहे
रेषांपासून स्वर कसे होतात: स्वरलिपी वाचायला शिका. कोणती किल्ली कोणती रेषा ठरवते: स्वर किल्ल्या. साहाय्यक रेषांचा ढीग कसा वाचवावा: अष्टकाच्या खुणा.
हे काम Anotona तुमच्यासाठी करते
स्वरलिपीचा फोटो काढा किंवा चाल वाजवा — Anotona स्केल ओळखते, स्वर लिहिते आणि ते दुसऱ्या कोणत्याही स्केलमध्ये नेते. विनामूल्य.
Anotona पाहाया पानावरचा प्रत्येक स्वर मोजून काढलेला आहे, कुठूनही उतरवलेला नाही.