एकच ध्वनी, दोन नावे
ऐकण्यासाठी पाच जोड्या: एकच पट्टी दोनदा, दोन वेगवेगळी स्वरलेखन चित्रे. ध्वनी एकच आहे, लेखन नाही.
पियानोवर C आणि D यांच्यामध्ये नेमकी एकच काळी पट्टी असते. लिहिली असता ती दोन गोष्टी होते: चढवलेले C किंवा उतरवलेले D. दोन्ही लेखने सारखीच वाजतात — त्यांना समध्वनी म्हणतात.
या पानावर प्रत्येक जोडी दोनदा शेजारी शेजारी उभी आहे. दोन्ही चित्रे ऐकणाऱ्याला एकच स्वर ऐकू येतो; त्यांच्याकडे पाहणाऱ्याला दोन वेगळ्या स्वरखुणा दिसतात: डोके एक पायरी वर किंवा खाली बसते, आणि त्याच्यापुढे दुसरी खूण उभी असते. नेमका हाच फरक इथे मोजला आहे — उंची ध्वनीतून, डोक्याची जागा आणि खूण छापलेल्या चित्रातून.
लेखन ही आवडीची बाब नाही. स्वर कुठून येतो आणि कुठे जातो हे ते सांगते: तीव्र स्वर असलेल्या रागात त्याला एक नाव, कोमल स्वर असलेल्या रागात दुसरे, आणि स्वरसंगतीच्या मालिकेत त्याच्या भूमिकेनुसार नाव मिळते. चुकीचे लेखन निवडणारा वाजवतो बरोबरच, पण मनात होते त्याहून वेगळे काही लिहून ठेवतो.
काळी पट्टी
सर्वात वारंवार येणारा आणि सर्वात सोपा प्रसंग: दोन मूळ स्वरांमधल्या पट्टीला स्वतःचे अक्षर नसते, म्हणून ती शेजाऱ्यांकडून एक उसने घेते — एकदा खालून चढवून, एकदा वरून उतरवून. चित्रात स्वराचे डोके एक पायरी उडी मारते आणि खूण दिशा बदलते.
पांढऱ्या पट्टीवरची तीव्र खूण
E आणि F यांच्यामध्ये काळी पट्टी नाही, अंतर आधीच अर्धा स्वर आहे. म्हणून चढवलेले E ज्या पट्टीला आधीच F म्हणतात तिच्यावरच येऊन पडते. ते अनावश्यक वाटते पण अनावश्यक नाही: ज्या स्वरमालिकेला E हवे, तिथे उभे असते चढवलेले E — नाहीतर तेच अक्षर दोनदा आले असते आणि दुसरे मुळीच आले नसते.
अष्टकाची सीमा ओलांडून
अष्टकाच्या वरच्या टोकालाही तेच: B पासून C पर्यंत अर्धा स्वर आहे, म्हणून चढवलेले B वरच्या C वर पडते. इथे डोके केवळ एक पायरी सरकत नाही, ते अष्टकच बदलते — ध्वनीत त्याचा मागमूस नाही, चित्रात सगळे दिसते.
पांढऱ्या पट्टीवरची कोमल खूण
आणि उलट दिशेनेही: उतरवलेले C खालच्या पट्टीवर पडते. डोके तेव्हा सारखेच वाजणाऱ्या शेजाऱ्यापेक्षा एक पायरी वर उभे राहते, आणि पुढे एक कोमल खूण असते. अशी लेखने दुर्मीळ आहेत, पण चूक नाहीत — जिथे राग त्यांची मागणी करतो तिथे ती दिसतात.
दुहेरी तीव्र खूण
एकाच वेळी दोन चढ स्वराला पूर्ण एक पायरी वर नेतात: डोके स्वतःच्या पायरीवरच राहते, दाबली जाते शेजारची पट्टी. दुहेरी तीव्र खूण लहानशा तिरप्या फुलीसारखी दिसते आणि तीव्र खुणांनी भरलेल्या स्वरमालिकेला आपल्या अक्षरांचा क्रम राखावा लागतो तिथेच ती जवळपास दिसते.
दोन राग, त्याच पट्ट्या
एका स्वराला जे लागू, ते पूर्ण रागालाही लागू. F♯ मेजर आणि G♭ मेजर पट्टीमागून पट्टी तेच दाबतात — ते सारखे वाटत नाहीत, ते सारखेच वाजतात. स्वरलेखनात एक सहा तीव्र खुणांसह उभा राहतो, दुसरा सहा कोमल खुणांसह.
कोणता घ्यायचा हे भोवतालचे ठरवते: B मेजरमधून येणारी रचना पुढेही तीव्र खुणा लिहिते; D♭ मेजरकडे जाणारी कोमल खुणा लिहिते. दोन्ही वेळा सारखेच वाजते, आणि दोन्ही वेळा दोन लेखनांपैकी एकच सहजपणे समोर येते.
शेजारी काय आहे
कोणत्या खुणा स्वर चढवतात आणि उतरवतात आणि किती वेळ लागू राहतात, हे विकार चिन्हे इथे आहे. कोणत्या रागात त्या किती आहेत आणि त्या एकमेकांशी कशा जुळतात, हे टोनॅलिटी इथे आहे.
स्वरचिन्हे · टोनॅलिटी · संगीत संज्ञा
हे काम Anotona तुमच्यासाठी करते
स्वरलिपीचा फोटो काढा किंवा चाल वाजवा — Anotona स्केल ओळखते, स्वर लिहिते आणि ते दुसऱ्या कोणत्याही स्केलमध्ये नेते. विनामूल्य.
Anotona पाहाया पानावरचा प्रत्येक स्वर मोजून काढलेला आहे, कुठूनही उतरवलेला नाही.