Lëtzebuergesch

Notenzeechen

Artikulatioun

Siwe Zeeche op deene selwechte véier Nouten, all zum Nolauschteren: véier Mol deeselwechten Toun, a nëmmen d’Längt an den Uszatz änneren — de Schlag bleift, wou en ass.

D’Artikulatioun seet, wéi en Toun ugesat gëtt a wéi laang e gehale gëtt. Si ännert net, wéini en kënnt oder wéi eng Nout et ass: déi véier Véierteler stinn op all Bild vun dëser Säit op der selwechter Plaz, a véier Mol ass et deeselwechten Toun. Wat sech ännert, ass déi kléngend Längt bannent dem geschriwwene Wäert an d’Kraaft vum Uszatz. Um Ufank steet d’Form ouni Zeechen — dat ass de Mooss, géint deen alles anescht gelauschtert gëtt.

Ouni Zeechen

Véier Mol deeselwechten Toun, uewendriwwer näischt. All Toun hält e bëssen ier deen nächsten op — dës ganz kleng Lück gehéiert zum normale Spillen an ass nach kee Staccato. Géint dës Form gëtt alles anescht gemooss.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Staccato

De Punkt iwwer oder ënner dem Noutekapp: den Toun klengt ongeféier d’Hallschent vun der geschriwwener Längt, an de Rescht vum Wäert ass Rou. Et ass mat Ofstand dat heefegst Artikulatiounszeechen, an et bedeit ni en anert Tempo — nëmmen eng méi kuerz Nout.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Staccatissimo

De klenge Keel, eng voll Spëtzt amplaz vun engem Punkt: sou kuerz wéi d’Instrument et zouléisst, ongeféier e Véierel vum geschriwwene Wäert. An alen Ausgabe steet dëse Keel dacks do, wou nëmmen e gewéinlecht Staccato gemengt ass — virun 1800 sinn déi zwee Zeeche net sauber getrennt.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Portato

Stréch a Punkt zesummen iwwer enger Nout: gedroen an trotzdeem ofgesat. Den Toun gëtt bal ganz gehalen an dann kloer ofgeschloss — e Mëttelwee, deen d’Fransouse louré heeschen. Op engem Sträichinstrument bleift de Bou dobäi op der Sait.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Tenuto

De waagerechte Stréch: den Toun gëtt säi ganze Wäert, bis zum leschte Moment, gehalen a kritt dacks och e bëssen e Gewiicht mat. De Géigendeel vum Punkt — an den eenzege Fall op dëser Säit, wou näischt ofgezunn gëtt.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Akzent

De leiende Keel: d’Nout gëtt méi haart ugesat wéi hir Noperen, hält awer genee déi geschriwwe Längt. D’Betounung läit am Uszatz, net an der Dauer; nom Schouf fällt den Toun op seng gewinnte Stäerkt zréck.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Marcato

Déi stoend Spëtzt: méi staark wéi den Akzent an dobäi och méi kuerz — markéiert, schaarf, mat Nodrock ofgesat. Et ass d’Zomm vun deenen zwee, déi den Ënnerscheed mécht: e Marcato ouni d’Kierzt klengt nëmme laut, ouni d’Schäerft nëmme betount.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Legato a Bindebou

De Bou iwwer méi Nouten: si ginn ouni Ënnerbriechung ineneen iwwer, all Toun dauert bis zum Aasaz vum nächsten. Ënner dem Bou gëtt nëmmen déi éischt Nout ugesat; bei de Sträicher heescht dat ee Boustréch fir all, bei de Bléiser ee Zongestouss um Ufank.

Engraved by Verovio 6.3.0-425dd7b

Wat d’Zeechen wierklech ännert

E Punkt iwwer der Nout mécht den Toun méi kuerz, net méi séier. Déi nächst Nout kënnt trotzdeem op hire Schlag — wat dotëschent bleift, ass Rou. Wien amplaz dovun méi fréi weiderspillt, huet kee Staccato gespillt, mä d’Tempo geännert. Genee dat mécht den Nolauschterknäppchen hei héieren: d’Uszätz leien op all aacht Biller gläich.

Wéi kuerz e Staccato ass, hänkt vum Tempo a vum Instrument of. Op der Gei entsteet et duerch d’Ophiewe vum Bou, um Piano duerch d’Loosloosse vun der Tast, bei de Blosinstrumenter duerch d’Zong — ee Zeechen, dräi verschidde Beweegungen. Keng Ausgab gëtt eng Zuel un, well eng sou eng Zuel et net gëtt: d’Zeeche seet méi kuerz wéi geschriwwen, an de Rescht ass eng Fro vum Goût a vun der Übung.

Zwee Béi, déi keng Artikulatioun sinn

De Legatobou gesäit genee aus wéi Bindebou, an déi zwee gi permanent verwiesselt: den Haltebou mécht aus zwou Nouten vun der selwechter Tounhéicht een eenzegen, méi laangen Toun, wärend de Phraséierungsbou iwwer verschidden Téin geet a just seet, datt se ouni Ënnerbriechung ineneen iwwergoen. Zwou gläich Nouten ënner engem Bou si also ëmmer gebonnen. An Fermate ass guer keng Fro vun der Artikulatioun, mä vun der Zäit: si hieft de geschriwwene Wäert op, sou laang wéi de Spiller wëll.

Notenzeechen · Dynamik · Verzierungen · Museksbegreffer

Anotona mécht dat fir dech

Maach e Foto vun de Noten oder spill d'Melodie — Anotona erkennt d'Tonaart, schreift d'Noten op a setzt se an all aner ëm. Gratis.

Kuck Anotona un

All Toun op dëser Säit ass gerechent, net ofgeschriwwen.