De Synkop — déiselwecht Téin, eng aner Anstéiss
Fënnef Puer fir unzelauschteren. Lénks déi riicht Fassung, riets déiselwecht Téin synkopéiert — genee sou laang, anescht geluecht.
E Synkop verréckelt net d’Téin, mee hir Anstéiss. Déiselwecht Melodie, déiselwecht Gesamtdauer, déiselwecht Reiefolleg vun den Tounhéichten — nëmmen fänkt op d’mannst een Toun tëscht zwee Schléi un a kléngt iwwer dee nächsten ewech. D’Betounung fält dohin, wou se kee erwaart, an d’Musek kritt e Schwong no vir.
Hei stinn fënnef Puer niewenteneen. Lénks déi riicht Fassung, wou all Toun op sengem Schlag ufänkt; riets déiselwecht Téin, verréckelt. Béid kann ee lauschteren, an dës Kéier héiert een den Ënnerscheed direkt — anescht wéi beim Balken, deen nëmmen d’Liese verännert.
Wat sech net ännert, steet am Gemoossenen: d’Reiefolleg vun den Tounhéichten an d’Gesamtdauer si béidsäits déiselwecht. De Synkop ass also keng aner Melodie, mee déiselwecht, anescht op den Takt geluecht.
Den Aachtelsynkop
Dee eelsten Trick vun der Rhythmik: een Aachtel viraus, an vun do un leeft all weideren Toun ëm en Aachtel verréckelt. Lénks fänkt all Toun op sengem Schlag un. Riets steet vir en eenzegt Aachtel, a vun do un fänkt all Toun tëscht de Schléi un a kléngt iwwer dee nächsten ewech. D’Tounhéichte sinn déiselwecht an d’Gesamtdauer och — gemooss, net behaapt.
Synkop mam Haltebou
Zwee Aachtel, déi mat engem Haltebou verbonne sinn, ginn een eenzegen Toun vun duebeler Längt. Fält d’Verbindung iwwer e Schlag, entsteet genee do e Synkop: den Toun ass scho do, wann de Schlag kënnt, a gëtt net nei ugeschloen. Am Bild stinn nach ëmmer zwee Notekäpp, am Klang ass et een — dat ass den Ënnerscheed tëscht Haltebou a Bindebou.
Synkop iwwer den Taktstrich
Iwwer den Taktstrich geet et nëmme mam Haltebou, well en Toun kee Taktstrich iwwerschreide däerf. Hie gëtt gedeelt an déi zwou Hallschechte ginn verbonnen. Well déi stäerkst Plaz vum ganzen Takt direkt hannert dem Strich läit, ass dat de wierksaamste Synkop vun allen: den Androck verréckelt sech iwwer d’Taktgrenz, a fir e Moment schéngt den Takt selwer verréckelt.
Déi verréckelt hallef Not
Hei brauch et kee Bou. Eng hallef Not steet einfach um zweete Schlag amplaz um éischten a kléngt iwwer den drëtten ewech — déi stäerkst Plaz nom éischten. Lénks fëllen zwee Véierel déiselwecht Plaz an aschloen all Schlag nei. Déiselwecht Tounhéichten, déiselwecht Gesamtdauer, a trotzdeem kléngt déi riets Fassung, wéi wa se ëm ee Schlag hannendra wier.
De Géigeschlag — kee Synkop
Dëst Puer ass d’Géigebeispill: riets steet op all Schlag eng Aachtelpaus, an all Toun fänkt dertëscht un. Dat kléngt verréckelt, ass awer kee Synkop — kee Toun kléngt iwwer e Schlag ewech, all een hält virdrun op. De Fachwuert dofir ass Géigeschlag. Béid ze ënnerscheeden lount sech, well et sech anescht ufillt: de Géigeschlag dréckt, de Synkop zitt.
Wat e Synkop ausmécht
En Takt huet staark a schwaach Plazen. Am Véierviertel dréit den éischte Schlag d’Haaptbetounung, den drëtten eng Niewebetounung, den zweeten a véierte si méi schwaach, an d’Aachtel dertëscht sinn déi schwächst Plaze vun allen. Dës Reiefolleg ass keng Geschmaachssaach: si ass den Takt selwer, a si ass de Grond, firwat et Takter gëtt.
E Synkop läit vir, wann en Toun op enger méi schwaacher Plaz ufänkt an iwwer eng méi staark ewech kléngt. Béid Hallschechte gehéieren dozou. En Toun, deen nëmmen tëscht de Schléi ufänkt a virum nächsten ophält, ass e Géigeschlag a kee Synkop; en Toun, deen um éischte Schlag ufänkt a laang läit, éischt recht net.
Am Notebild entsteet de Synkop op zwee Weeër. Entweder steet e méi laangen Notewäert op enger schwaacher Plaz — eng hallef Not um zweete Schlag zum Beispill. Oder zwee Wäerter gi mat engem Haltebou verbonnen, sou datt deen zweeten net nei ugeschloe gëtt. Iwwer de Taktstrich ass den Haltebou souguer deen eenzege Wee: en Toun däerf kee Taktstrich iwwerschreiden, ouni gedeelt a gebonnen ze ginn.
Wat doniewent steet
Wéi ee Takt wéi gezielt gëtt: Taktzeechen. Wéi den Haltebou vum Bindebou z’ënnerscheeden ass: Halteboug a Bindeboug. Firwat e Stéck an der Mëtt vum Takt ufänken däerf: Optakt.
Notenzeechen · Museksbegreffer
Anotona mécht dat fir dech
Maach e Foto vun de Noten oder spill d'Melodie — Anotona erkennt d'Tonaart, schreift d'Noten op a setzt se an all aner ëm. Gratis.
Kuck Anotona unAll Toun op dëser Säit ass gerechent, net ofgeschriwwen.