Tremolo
Fënnef Fäll fir nozelauschteren: dee selwechten Toun, eemol mat engem eenzegen Uschlag, eemol mat Balken iwwer den Hals.
E Balken iwwer den Hals vun enger Note seet, datt d’Note net eemol ugeschloe gëtt, mä sou dacks, wéi der an hir Dauer erapassen. Et sinn déiselwecht Balken wéi um Fändel vun enger kuerzer Note, just geluecht: een heescht Achtel, zwee heescht Sechzéngstel, dräi heescht Zweeandrëssegstel. D’Wuert kënnt aus dem Italieneschen an heescht einfach «Zidderen».
Op dëser Säit steet all Fall zweemol niewentenee: d’Note ouni Balken lénks, déiselwecht Note mat de Balken riets. Wien déi zwee héiert, héiert déiselwecht Héicht an eng aner Beweegung. Béid sinn gemooss ginn — den Ofstand tëscht den Uschléi aus dem Klang, d’Balken an d’Zuel vun de Käpp aus dem gedréckte Bild.
De Kapp bleift een, an d’Note gëtt net méi laang. Si fëllt déiselwecht Zäit, just net méi mat engem Uschlag, mä mat ville.
Ee Balken
Eng ganz Note mat engem Balken iwwer den Hals. De Balken steet fir Achtel: d’Note gëtt an Achtel opgedeelt a sou dacks ugeschloen, wéi der erapassen. Doniewent déiselwecht Note ouni Balken: een eenzegen Uschlag, deen duerno bleift kléngen. D’Héicht ass an deenen zwee Biller déiselwecht, an d’Gesamtdauer och.
Zwee Balken
Deeselwechte Kapp, elo mat zwee Balken. Dat ass d’Schreifweis vun de Sechzéngstel, an den Ofstand tëscht den Uschléi halbéiert sech géintiwwer dem éischte Fall. Wien déi zwee Biller nanee héiert, héiert genee dat: déiselwecht Note, mä d’Beweegung duebel sou dicht.
Dräi Balken
Dräi Balken, also Zweeandrëssegstel. Dat ass déi gewéinlech Schreifweis vun engem Tremolo, dee net méi gezielt, mä nëmme méi héieren gëtt — bei de Sträicher d’Grenz, vun där u vun ongemoossenem Tremolo geschwat gëtt. Am Klangbeispill leien d’Uschléi gläichméisseg; an der Praxis léisst een dat dem Bou iwwer.
Déiselwecht Balken, méi kuerz Note
Déiselwecht dräi Balken op engem Véierel amplaz op enger ganzer Note. Den Ofstand tëscht den Uschléi huet sech net geännert — an dat ass de Beweis, datt d’Balken d’Notendauer nennen an net d’Zuel. Well d’Note méi kuerz ass, passen manner Uschléi eran, an de Takt geet duerno mat dräi rouege Véierel weider.
Tremolo op engem Akkord
En Dräiklang mat dräi Balken. All dräi Téin ginn zesummen ugeschloen an zesumme widderholl; am Bild bleiwen dräi Käpp an ee Zeechen. Genee sou schreiwe Pianopartien en Akkord, deen ënner der Hand zidderen soll, amplaz vun engem eenzegen Uschlag kléngen ze bleiwen.
Wat d’Balken zielen
Hei liesen déi meescht falsch: d’Balken soen net, wéi dacks ugeschloe gëtt, mä wéi kuerz all Uschlag ass. Dräi Balken heeschen Zweeandrëssegstel — a wéi vill dovun an d’Note erapassen, decidéiert d’Note selwer. Dofir stinn déiselwecht dräi Balken zweemol op dëser Säit: eemol op enger ganzer Note an eemol op engem Véierel. Den Ofstand tëscht den Uschléi ass an deenen zwee Biller genee deeselwechten; et sinn der just e Véierel esou vill.
Eng gutt Editioun schreift dofir ni en Tremolo ouni kloer Notendauer drënner. Am Orchester ass et virun allem d’Saach vun de Sträicher, wou de Bou wierklech zittert; um Piano ass en méi seelen a bedeit do e séiere Wiessel op derselwechter Tast oder demselwechte Grëff.
Wat doniewent steet
Wéi laang eng Note ass a wéi d’Dauerwäerter unenee gebonne sinn: Notewerter. Aner Zeechen, déi bannent enger eenzeger Dauer eppes festleeën: Verzierungen.
Notenzeechen · Verzierungen · Museksbegreffer
Anotona mécht dat fir dech
Maach e Foto vun de Noten oder spill d'Melodie — Anotona erkennt d'Tonaart, schreift d'Noten op a setzt se an all aner ëm. Gratis.
Kuck Anotona unAll Toun op dëser Säit ass gerechent, net ofgeschriwwen.