Virzeechen
Fënnef Zeechen, déi en Toun nei stëmmen — all op demselwechten Toun, all unzelauschteren: éischt plakeg, dann mam Zeechen.
E Virzeechen ännert d’Tounhéicht vun der Note, virun där et steet. Wéi wäit, ass all Kéier datselwecht: en hallwen Toun, bei den duebelen zwee. Dat léisst sech net erklären, nëmme lauschteren — dofir weist all Bild op dëser Säit denselwechten Toun zweemol, éischt plakeg an dann mam Zeechen dervir.
Den Toun ass ëmmer deeselwechten, an dat ass mat Absicht: da bleift d’Zeechen dat eenzegt, wat sech ënnerscheet. E Kräiz hieft ëm en hallwen Toun, e b senkt ëm een, d’Duebelkräiz hieft ëm zwee, dat duebelt b senkt ëm zwee. D’Opléisungszeechen ass als eenzegt vun de fënnef ouni eegenen Ofstand — et hëlt zréck, wat virdru stoung, a stellt de plakegen Toun rëm hier.
Kräiz
Hieft den Toun ëm en hallwen Toun. Dat heefegst vun de fënnef Zeechen: et steet an de Virzeechen vu Kräiztounaarten a mëtten am Takt iwwerall do, wou en Toun vun ausserhalb der Tounaart gebraucht gëtt. Am Numm vum erhéichten Toun erschéngt et als Endung — de plakegen Numm mat enger Silb dohannert.
Éischt den Toun ouni Zeechen, dann deeselwechten Toun mam Zeechen
Be
Senkt den Toun ëm en hallwen Toun, d’Géigestéck zum Kräiz. Gedréckt gesäit et aus wéi e klengt b, a genau dohier kënnt säin däitschen Numm. Et steet an de Virzeechen vu b-Tounaarten an iwwerall am Takt, wou en Toun en hallwen Toun méi déif gewënscht gëtt.
Éischt den Toun ouni Zeechen, dann deeselwechten Toun mam Zeechen
Opléisungszeechen
Hëlt e Virzeechen zréck a stellt de plakegen Toun rëm hier. Als eenzegt vun de fënnef huet et kee feste Ofstand: no engem Kräiz senkt et ëm en hallwen Toun, no engem Duebelkräiz ëm zwee. Et wierkt op alles, wat gëllt — op d’Zeechen am Takt esou gutt wéi op dat vun der Tounaart.
Éischt den Toun ouni Zeechen, dann deeselwechten Toun mam Zeechen
Duebelkräiz
Hieft den Toun ëm zwee hallef Téin, also ëm e ganzen Toun. Et gesäit aus wéi e klengt Kräiz aus véier Keilen a steet do, wou en scho erhéichten Toun nach eemol erhéicht muss ginn — an Tounaarte mat ville Kräizer an an Harmonien, déi op e Leetton zilen. Et gëtt geschriwwen, datt den Notennumm stëmmt, net well et bequem wier.
Éischt den Toun ouni Zeechen, dann deeselwechten Toun mam Zeechen
Duebel-Be
Senkt den Toun ëm zwee hallef Téin. Zwee b niewenteneen, an déiselwecht Logik wéi beim Duebelkräiz, just no ënnen: um Klavier huet den Toun e vill méi einfachen Numm, mee am Zesummenhang vun der Tounaart wier deen falsch. Selten, a wann, da mat gudde Grond.
Éischt den Toun ouni Zeechen, dann deeselwechten Toun mam Zeechen
Wéi laang e Virzeechen gëllt
Ee Kräiz op der éischter Note — all véier Téin vum Takt klénge erhéicht
Dat ass d’Plaz, wou bal jidderee eemol falsch liest: e Virzeechen gëllt net nëmme fir d’Note niewendrun, mee bis bei déi nächst Taktstrëch — fir all weider Note vun derselwechter Tounhéicht an deem Takt. Am Bild dréit nëmmen déi éischt Note e Kräiz, an trotzdeem klénge all véier Téin vum éischten Takt erhéicht. Am zweeten Takt steet kee Zeechen, an do kléngt den Toun rëm plakeg.
Dofir schreift keen d’Kräiz véiermol. An dofir drécken gutt Ausgaben heiansdo en Opléisungszeechen do, wou et strenggeholl iwwerflësseg wier: am nächsten Takt, zur Sécherheet, datt keen d’Kräiz vun uewen nach am Ouer huet. Esou e Zeechen heescht Warnzeechen a gëtt heiansdo a Klameren gesat.
D’Zeechen um Ufank vun der Linn
Ee Kräiz um Ufank vun der Linn — véier erhéichten Téin an zwou Lagen
Ganz vir, direkt hannert dem Schlëssel, steet eppes, wat genau esou ausgesäit an trotzdeem anescht gëllt: d’Virzeechen vun der Tounaart. Et gëllt net bis bei d’Taktstrëch mee fir dat ganzt Stéck, an all Oktav an an all Takt — bis eng nei Tounaart ugeschriwwe gëtt.
Am Bild steet um Ufank ee ronnt Kräiz. Duerno kommen véier Noten an zwou verschiddene Lagen, an all véier klénge erhéicht, obwuel bei kenger e Zeechen steet. Do läit den ganzen Ënnerscheed: d’Virzeechen am Takt gëllt fir eng Tounhéicht bis bei d’Taktstrëch, dat vun der Tounaart fir een Notennumm an alle Lagen.
Wéi eng Tounaart wéi vill Virzeechen huet
Wéi vill Kräizer oder b um Ufank vun der Linn stinn, an a wéi enger Reiefolleg, entscheet d’Tounaart. Dat steet net hei mee bei den Tounaarten — do ass zu all Tounaart d’Virzeechebild ofgebilt, an de Quinteziirkel weist, firwat et grad déi Reiefolleg ass. Aus wéi enge Téin d’Tounleeder dann gebaut gëtt, steet bei den Tounleedere.
Notenzeechen · Tounaarten · Museksbegreffer
Anotona mécht dat fir dech
Maach e Foto vun de Noten oder spill d'Melodie — Anotona erkennt d'Tonaart, schreift d'Noten op a setzt se an all aner ëm. Gratis.
Kuck Anotona unAll Toun op dëser Säit ass gerechent, net ofgeschriwwen.