Musekformen — wéi e Stéck gebaut ass
Sechs Bauweisen op enger Melodie: wat sech widderhëlt, wat zréckkënnt, wat verännert zréckkënnt — a wat an enger anerer Tonaart steet.
E Stéck ass méi wéi eng Rei Téin. Et huet e Bau: eppes kënnt zréck, eppes steet tëscht de Réckkéieren, eppes kënnt verännert erëm. Dee Bau heescht Form, an hien ass de Grond, firwat e Stéck vun dräi Minutten net no dräi Minutten Zoufall kléngt.
Op dëser Säit steet dee selwechte schlichte Melodie sechs Mol, an all Kéier ass se anescht gebaut. Wat sech ännert, läit net an den Téin, mee an hirer Uerdnung — a genee dat ass nozezielen.
D’Biller si wierklech gestach a gemooss: d’Buschtawen iwwer de Sektiounen, déi duebel Takstrécher dertëschent an d’Tounfolleg vun all Sektioun stinn am Bild an am Klang, a béid loosse sech géigeneneen halen.
D’Ostinato
Ënnen leeft e kuerzt Muster, an et leeft ëmmer gläich. Dodriwwer beweegt sech d’Melodie fräi weider. D’Muster ännert sech net, et hält just op — a soulaang et leeft, dréit et alles, wat dodriwwer läit. Wien d’Bassfiguren aus Popstécker kennt, kennt d’Ostinato.
De Kanon
Déiselwecht Melodie zweemol, mee net gläichzäiteg: déi zweet Stëmm fänkt méi spéit un a séngt dann Toun fir Toun datselwecht. Wat dobäi zesumme kléngt, huet keen extra ausgeduecht — et entsteet doraus, datt eng eenzeg Melodie sech selwer begleet.
D’Liddform
Dräi Sektiounen, an déi éischt kënnt um Enn onverännert zréck. Dertëscht steet eppes anescht, fir datt d’Zréckkomme guer als Zréckkomme gehéiert gëtt. De schlichtste Bau, deen no engem Ganzen kléngt, an dofir deen heefegsten iwwerhaapt.
De Rondo
Déiselwecht Sektioun kënnt e puer Mol zréck, an tëscht hiren Optrëtter steet all Kéier eppes Neies. Wat zréckkënnt, hält d’Stéck zesummen; wat dertëscht läit, hält et a Beweegung. Wat méi dacks d’Kéiersektioun kënnt, wat méi den Nolauschterer scho drop waart.
Thema a Variatioun
D’Thema steet am Ufank ganz schlicht do. Duerno kënnt et zréck — verziert, ëmspillt, a méi kleng Wäerter opgeléist. D’Stützpunkte bleiwen déiselwecht, soss wier et kee Thema méi; alles dertëscht ass nei. Dofir heescht déi zweet Sektioun A mat engem Zeechen.
D’Sonateform
Zwee Themen, a fir d’éischt stinn si a verschiddenen Tonaarten: dat éischt an der Grondtonaart, dat zweet méi héich. An der Mëtt gëtt mat béide geschafft. Um Enn komme béid zréck, an elo steet och dat zweet an der Grondtonaart — dee Ausgläich ass de ganze Sënn vun der Form.
Déi sechs Formen op ee Bléck
All Zeil nennt de Bau a woura en am Bild z’erkennen ass. D’Buschtawefolgen stinn genee esou iwwer de Biller vun dëser Säit; si sinn gezielt an net geschat.
| Form | Bau | Woura een et gesäit |
|---|---|---|
| D’Ostinato | ee Muster, duerchgehend | D’Ënnerstëmm spillt dräimol déiselwecht Tounfolleg |
| De Kanon | eng Melodie, zweemol, verschouwen | Déi zweet Stëmm widderhëlt déi éischt, zwou Zieleneenheete méi spéit |
| D’Liddform | A B A | Déi éischt an déi drëtt Sektioun kléngen Toun fir Toun gläich |
| De Rondo | A B A C A | Déiselwecht Sektioun kléngt dräimol, onverännert |
| Thema a Variatioun | A A′ | All véierten Toun vun der Variatioun ass en Toun vum Thema |
| D’Sonateform | A B C A B | Dat zweet Thema kléngt fir d’éischt méi héich an um Enn an der Grondtonaart |
Wéi eng Form gelies gëtt
D’Sektioune kréie Buschtawen: déi éischt heescht A, déi nächst aner B, déi drophin aner C. Kënnt eng Sektioun zréck, da kritt se hiren ale Buschtaf zréck — dofir liest d’Liddform als A B A an de Rondo als A B A C A. Kënnt se verännert zréck, da kritt se een Zeeche méi.
Am Notebild trennt en duebele Takstréch d’Sektiounen, an um Enn steet en décke Schlussstréch. Keen vun de béide ass Verzierung: den duebele Stréch seet, datt hei eppes Neies ufänkt, ouni datt d’Musek ophält.
Zwou vun de sechs Formen droe keng Buschtawen, well se keng Sektiounen hunn. Beim Ostinato leeft dat selwecht Muster onverännert weider, während dodriwwer eppes anescht sech beweegt; beim Kanon séngt déi zweet Stëmm déi selwecht Melodie, just méi spéit. Hire Bau steet iwwerenee statt hannerteneen.
Wat dernieft steet
Wéi aus de Linnen Téin ginn: Noten liese léieren. Déi strengste vun alle Formen, mat sechs Verwandlunge vun engem Thema: Fuga. Wéi een Takt gezielt gëtt, ier ee ganz Sektioune zielt: Taktzeechen.
Notenzeechen · Museksbegreffer
Anotona mécht dat fir dech
Maach e Foto vun de Noten oder spill d'Melodie — Anotona erkennt d'Tonaart, schreift d'Noten op a setzt se an all aner ëm. Gratis.
Kuck Anotona unAll Toun op dëser Säit ass gerechent, net ofgeschriwwen.