Trompetten-Grëfftabell — all Toun a säi Grëff

Wéi een d’Tabell liest

Eng Zeil ass een Toun. Lénks steet en esou, wéi en an den Noten geschriwwe gëtt, doniewent esou, wéi e wierklech kléngt, a riets de Grëff. Déi dräi Krees sinn déi dräi Ventiler an der Reiefolleg, an där d’Fanger leien; dat éischt am nootsten beim Mondstéck. E vollgemoolte Krees heescht gedréckt.

D’Zifferen doniewent sinn déi üblech Ofkierzung. «13» heescht dat éischt an dat drëtt Ventil, dat zweet bleift uewen. En Toun ouni Ventil heescht op a gëtt nëmme mat der Lëps fonnt.

Wou d’Grëffer hierkommen

Ventil 1 setzt zwee Halleftéin erof, Ventil 2 een, Ventil 3 dräi. Domat kommen siwe Stufen a Reechwäit: op, dann 2, dann 1, dann 1 an 2 zesummen, dann 2 an 3, dann 1 an 3, a schlussendlech all dräi. Dat sinn genee d’Schrëtt vun null bis sechs Halleftéin, ouni Lück a keen zweemol.

D’Ausgangspunkten ginn d’Naturtéin. Si leien net am selwechten Ofstand: ënnen wäit auserneen, no uewen ëmmer méi dicht. Dofir brauch déi déif Lag all sechs Ofsenkungen, wärend uewen een oder zwee Ventiler d’Lück bis zum nächsten Toun scho schléissen.

Doran stécht eng Feinheet: dräi Hallefténg kann ee ganz zweeerlee gräifen, mam drëtte Ventil eleng oder andeems ee dat éischt an dat zweet zesumme dréckt. Üblech ass dat éischt an dat zweet. Da bleift de Schifrouer vum drëtte fräi fir d’Korrektur, well déi déif Kombinatiounen vun hirer Aart hir e bësse ze héich kléngen.

Firwat verschidden Téin zwee Grëffer hunn

Fält en Toun esou, datt zwee Naturtéin en erreeche kënnen, ginn et zwee Grëffer. Ee geet vum déiwen Naturtoun aus a freet eng kleng Ofsenkung, deen anere geet vum héijen aus a freet méi Ventiler.

D’Tabell setzt deen übleche fir d’éischt. Üblech heescht: vum sou déif wéi méigleche Naturtoun, well deen am sécherste äntwert. Déi aner sinn keng Noutléisung, mee Handwierksgeschir — a séiere Passagen spuert deen zweete Grëff heiansdo e ganze Fangerwiessel, an an der héijer Lag setzt eng méi bequem Lëpsspanung den Toun méi sécher.

Firwat d’Trompett méi déif kléngt wéi geschriwwen

Déi gewéinlech Trompett steet a B♭. Dat heescht: wann de Spiller deen geschriwwenen Toun gräift, deen en als éischt geléiert huet, dann kléngt wierklech en Toun, deen eng grouss Sekonn méi déif läit. Dofir steet déi ganz Tabell zweemol do — lénks esou, wéi se an den Noten steet, doniewent dat, wat de Piano derzou spille géif.

Dat ass keng Komeschheet vun engem Instrument, mee eng Reegel fir d’Halschent vum Blosorchester. Wéi dat alles zesummenhänkt a wéi ee tëscht béide Kolonnen ëmrechent, steet op Transponéieren.

Wat doniewent steet

D’Notewäerter an hir Längt: Notewerter. Wéi ee Noten iwwerhaapt liest: Noten liese léieren.