Oktaveechen
Fënnef Fäll zum Nolauschteren: déiselwecht Téin eemol mat Hëllefslinnen, eemol mam Zeechen. De Klang bleift, d’Bild rutscht.
En Toun, deen héich iwwer dem Notesystem läit, brauch Hëllefslinnen, a vun der drëtter un zielt se beim Spillen keen méi. Dofir gëtt et e Zeechen: 8va iwwer den Noten heescht «eng Oktav méi héich wéi gedréckt», 8vb drënner «eng Oktav méi déif», an 15ma gläich zwou Oktaven.
Op dëser Säit steet all Fall zweemol niewentenee: lénks ouni Zeechen, riets mam Zeechen. Wien déi zwee nolauschtert, héiert deeselwechten Toun — genau dorëms geet et. Wat sech ännert, steet nëmmen am Bild: all Kapp, deen d’Zeechen ofdeckt, rutscht genau siwe Stufen, also eng Oktav. Hei ass béides gemooss: d’Tounhéicht aus dem Klang, de Plaz vun de Käpp aus dem gedréckte Bild.
D’Zeechen ass also kee Befehl un d’Hand, mä eng Hëllef fir d’A. U der Musek ännert et näischt, nëmmen drun, wéi bequem se um Pabeier läit.
Eng Oktav erop: 8va
Véier Téin héich iwwer dem System: ouni d’Zeechen hänke se un Hëllefslinnen, déi ee beim Liese muss zielen. Mat 8va sënkt déiselwecht Plaz an de System a gëtt mat engem Bléck erfaasst. A béide Biller ginn déiselwecht Tasten gedréckt — een héiert keen Ënnerscheed, well et keen gëtt.
Eng Oktav erof: 8vb
Datselwecht no ënnen, hei am Bassschlëssel. E 8vb ënner den Noten schéckt d’Bild eng Oktav erop, an d’Hëllefslinnen drënner verschwannen. Wien nëmmen d’Bild riets gesäit, spillt trotzdem déi déif Téin: d’Zeechen steet jo derbäi.
Zwou Oktaven: 15ma
Ganz uewen duergeet eng Oktav net méi. Da steet do 15ma — net «16ma», well d’Stufe ginn vun ënnen no uewe gezielt, an zwou Oktaven openeen deelen an der Mëtt een Toun. Och dëst Zeechen ass nëmmen eng Lieshëllef: d’Tast, déi gedréckt gëtt, ass déiselwecht wéi lénks.
Wou d’Zeechen ophält
D’Zeechen gëllt sou wäit, wéi seng gestréckelt Linn reecht. Hei hält se no der zweeter Note op — a wierklech rutschen nëmmen déi éischt zwee Käpp, déi lescht zwee stinn a béide Biller op der selwechter Plaz. Genau dat ass d’Prouf, ob eng Ausgab d’Enn vum Zeechen ordentlech gesat huet.
De Schlëssel mat der klenger Aacht
De leschte Fall leeft anerscht erëm. Déi kleng Aacht ënner dem Violinsschlëssel gëllt net fir e Stéck, mä fir dat ganzt Wierk, a si steet op bal all Gittareblat: wat do geschriwwe steet, kléngt eng Oktav méi déif. Déi zwee Biller hei klénge gläich — nëmmen datt d’Musek riets eng Oktav méi héich um Pabeier steet, well de Schlëssel se erëm erofhëlt.
Wéi wäit d’Zeechen gëllt
Hannert 8va leeft eng gestréckelt Linn, an um Enn dovunner steet e klengen Huesch no ënnen. Sou wäit gëllt d’Zeechen a keng Note méi wäit — wou den Huesch steet, gëtt erëm genau esou gelies, wéi et gedréckt steet. Munnech Ausgabe schreiwen do nach loco derbäi, italienesch fir «op senger Plaz».
Feelt deen Huesch, gëtt d’Plaz zweedeiteg, an am Notendrock heescht zweedeiteg datselwecht wéi falsch. Dofir huet de véierte Fall hei mat Fläiss e kuerze Stéck: d’Zeechen hält an der Mëtt vum Takt op, an déi lescht zwou Noten stinn genau do, wou se ouni d’Zeechen stinn géifen.
Wat doniewent steet
Wéi ee Schlëssel wéi eng Linn festleet a firwat et méi wéi een gëtt: Notenschlëssel. Wat eng Oktav eigentlech ass a wéi se ënner den anere Weiden läit: Intervaller.
Notenzeechen · Intervaller · Museksbegreffer
Anotona mécht dat fir dech
Maach e Foto vun de Noten oder spill d'Melodie — Anotona erkennt d'Tonaart, schreift d'Noten op a setzt se an all aner ëm. Gratis.
Kuck Anotona unAll Toun op dëser Säit ass gerechent, net ofgeschriwwen.