Tromnotasie lees

Op ’n tromnotebalk beteken geen lyn ’n toonhoogte nie: elke plek behoort aan een instrument. Elf daarvan met notebeeld, klank en vier ritmes.

’n Tromnotebalk het vyf lyne soos enige ander notebalk — net beteken hulle hier geen toonhoogtes nie. Hulle is vakkies: elke lyn en elke spasie behoort aan een instrument, en die notekop sê daarby of daar geslaan of geskuur word. Daarom staan daar aan die begin nie ’n viool- of bassleutel nie, maar die slagwerkteken uit twee dik strepe.

Hierdie indeling is ’n afspraak en geen standaard nie. Vir die tomme en die vloertom bestaan ander skryfwyses, en party partye sit die hoëhoed op sy eie klein lyntjie bo die notebalk. Wat altyd geld: die party sê aan die begin watter plek watter instrument beteken, en daarop steun die leser.

Die oop en die toe hoëhoed staan op dieselfde plek. Hulle word nie deur die plek onderskei nie, maar deur die teken bo die kop en deur die duur — gemeet klink die oop een meer as dertig keer so lank na.

Elke noot op hierdie bladsy is uitgereken, nie oorgeskryf nie.