Stroje gitary
Dziesięć strojów gitary, każdy z sześcioma strunami, odległością od stroju standardowego i do odsłuchania: która struna dokąd i co się przez to zmienia.
Strój mówi, na jaki dźwięk naciągana jest każda z sześciu strun. Strój standardowy to ten, pod który napisano niemal wszystko; pozostałych dziewięć zmienia jedną strunę albo wszystkie naraz — a wraz z tym to, które chwyty stają się łatwe, a które trudne. Każdy strój zapisano jako akord sześciu pustych strun i można go odsłuchać.
Strój standardowy
E A D G H E — strój, który zakładają diagramy chwytów, tabulatury i szkoły gry. Odległości to cztery kwarty z jedną tercją wielką pośrodku (między trzecią a drugą struną); właśnie ta jedna nieregularność sprawia, że znane chwyty dają się zagrać.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | E | Bez zmian |
| 5 | A | Bez zmian |
| 4 | D | Bez zmian |
| 3 | G | Bez zmian |
| 2 | H | Bez zmian |
| 1 | E | Bez zmian |
Drop D
D A D G H E — obniża się tylko najniższa struna, o cały ton. Pod akordem leży wtedy kwinta, a jeden palec na trzech niskich strunach daje power chord. Najczęstsze odstępstwo w rocku i metalu, bo cała reszta zostaje bez zmian.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | D | −2 |
| 5 | A | Bez zmian |
| 4 | D | Bez zmian |
| 3 | G | Bez zmian |
| 2 | H | Bez zmian |
| 1 | E | Bez zmian |
Pół tonu niżej
Es As Des Ges B Es — wszystkie sześć strun pół tonu w dół. Chwyty pozostają te same, a wszystko brzmi pół tonu niżej: dla śpiewających, którym utwór leży za wysoko, i dla nieco miększego uderzenia.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | Es | −1 |
| 5 | As | −1 |
| 4 | Des | −1 |
| 3 | Ges | −1 |
| 2 | B | −1 |
| 1 | Es | −1 |
Cały ton niżej
D G C F A D — wszystkie sześć strun cały ton w dół. Ten sam rachunek co przy półtonie, tylko dalej, a struny robią się wyraźnie luźniejsze. Kto tak gra często, bierze grubsze struny.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | D | −2 |
| 5 | G | −2 |
| 4 | C | −2 |
| 3 | F | −2 |
| 2 | A | −2 |
| 1 | D | −2 |
Drop C
C G C F A D — najpierw wszystko cały ton w dół, potem najniższa struna jeszcze o cały ton. Chwyt power chordów z Drop D nadal działa, a brzmienie schodzi znacznie niżej.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | C | −4 |
| 5 | G | −2 |
| 4 | C | −2 |
| 3 | F | −2 |
| 2 | A | −2 |
| 1 | D | −2 |
DADGAD
Puste struny: Dsus4
D A D G A D — puste struny dają Dsus4, akord bez tercji, który nie brzmi ani durowo, ani molowo. Dlatego pasuje do melodii dudowych i do wszystkiego, co modalne; w muzyce celtyckiej DADGAD jest regułą.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | D | −2 |
| 5 | A | Bez zmian |
| 4 | D | Bez zmian |
| 3 | G | Bez zmian |
| 2 | A | −2 |
| 1 | D | −2 |
Open G
Puste struny: G-dur
D G D G H D — uderzony na pustych strunach daje G-dur. Strój bluesa granego slide'em, a bez najniższej struny — strój Keitha Richardsa. Jeden palec w poprzek piątego progu daje akord subdominanty, na siódmym akord dominanty.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | D | −2 |
| 5 | G | −2 |
| 4 | D | Bez zmian |
| 3 | G | Bez zmian |
| 2 | H | Bez zmian |
| 1 | D | −2 |
Open D
Puste struny: D-dur
D A D Fis A D — uderzony na pustych strunach daje D-dur, często zwany »Vestapol«. Pełniejszy niż Open G, bo najniższa struna niesie prymę; strój wielu dawnych nagrań bluesowych i slide'owych.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | D | −2 |
| 5 | A | Bez zmian |
| 4 | D | Bez zmian |
| 3 | Fis | −1 |
| 2 | A | −2 |
| 1 | D | −2 |
Open E
Puste struny: E-dur
E H E Gis H E — te same odległości co Open D, tylko cały ton wyżej: na pustych strunach daje E-dur. Trzeba do tego naciągnąć trzy struny w górę, co je obciąża — wielu woli więc Open D i kapodaster na drugim progu.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | E | Bez zmian |
| 5 | H | +2 |
| 4 | E | +2 |
| 3 | Gis | +1 |
| 2 | H | Bez zmian |
| 1 | E | Bez zmian |
Open C
Puste struny: C-dur
C G C G C E — na pustych strunach daje C-dur, z prymą na trzech strunach. Najniższa struna opada o dwa całe tony i robi się bardzo luźna, za to strój brzmi szeroko i orkiestrowo.
| Struna | Dźwięk | Półtony wobec standardu |
|---|---|---|
| 6 | C | −4 |
| 5 | G | −2 |
| 4 | C | −2 |
| 3 | G | Bez zmian |
| 2 | C | +1 |
| 1 | E | Bez zmian |
Jak przestroić
Zawsze od najniższej struny w górę i zawsze dochodząc do dźwięku od dołu: struna popuszczona z góry dalej się zsuwa. Przy tunerze ustaw tryb chromatyczny, inaczej szuka strun stroju standardowego. Przestrojenie zmienia naprężenie gryfu, a struny już nastrojone idą za nim — przejdź całość dwa razy.
Czym jest strój otwarty
W stroju otwartym sześć pustych strun tworzy razem akord — wystarczy uderzyć, niczego nie przyciskając. Jeden palec w poprzek wszystkich strun daje wtedy następny akord i właśnie tym żyje gra slide'em. Cena: znane chwyty przestają pasować.
Anotona zrobi to za ciebie
Sfotografuj nuty albo zagraj melodię — Anotona rozpozna tonację, zapisze nuty i przetransponuje je do dowolnej tonacji. Za darmo.
Zobacz AnotonęKażdy dźwięk na tej stronie jest obliczony, a nie przepisany z tabeli.